Ως φοιτητές και όχι μόνο, έχουμε όλοι λίγο πολύ βιώσει
μπαροκλαμπο-καταστάσεις. Αναπόφευκτα, λοιπόν, κάποια στιγμή ήρθες αντιμέτωπη με
τους μπάρμαν, είτε γιατί ήθελες να πάρεις ή να πληρώσεις ποτό, είτε γιατί απλά
έτυχε να κάτσεις στο μπαρ.
Τσεκάρεις τη φάση κοιτάζοντας τον τυπά από πάνω μέχρι
κάτω, με μία δόση διακριτικότητας, μην εκτιθέμεθα κιόλας. Βλέπεις ένα παλικάρι,
προσωπάκι και σώμα σαν τα κρύα τα νερά, με μαλλί και μούσι αλά Παντελίδη,
γλειμμένο με μπόλικο τζελ μαλλιών για τέλειο κράτημα όλο το βράδυ. Το
χαρακτηριστικό t-shirt με το V ντεκολτέ και τα κολλητά -για νʾ αναδεικνύουν τα
οπίσθια- τζιν. Κάπου εδώ χαλάει η φαντασίωση.
Στάσου, μανίτσα μου, πού πας; Το μπαρ δεν είναι πασαρέλα,
μάθε τη διαφορά. Επιπλέον, το στιλάκι αυτό δε θα ρίξει, πλέον, άλλα ξετρελαμένα
με τα σημερινά τρεντς κοριτσάκια. Είστε ντεμοντέ πλέον, πάρτε το χαμπάρι!
Χαλαρώστε λίγο την πέτσα σας και πάμε πάλι απʾ την αρχή.
Δε λέω, μέσα στις αρμοδιότητες ενός μπάρμαν που έχει να
εξυπηρετήσει μία πελατεία είναι και οι κοινωνικές συναναστροφές. Αλλά μην
ξεφεύγουμε! Να φλερτάρεις με την ωραία γκόμενα που μόλις μπήκε, ο καθένας θα το
έκανε στη θέση σου. Να κεράσεις σφηνάκι, ρε αδερφέ, ρίξε της και ένα
σαγηνευτικό χαμόγελο άμα λάχει για να αφήσει και πουρμπουάρ, αλλά μέχρι εκεί.
Να σου λείπουν τα ζογκλερικά με τα μπουκάλια, ενώ
παράλληλα χορεύεις κάτι μεταξύ οριεντάλ και τέκνο γιατί ανέβηκε και το ΦΠΑ και
η κάβα κοστίζει αρκετά πλέον, ειδικά αν τη φέρεις όλη κάτω με τις μαλακίες σου.
Όχι, δε θα εκτιμήσει καθόλου που την κοιτάς στα μάτια, με
τα σάλια σου να τρέχουν. Το πολύ-πολύ να πιει το σφηνάκι, αφού το κερνάς, και
να σʾ αφήσει με το πουλί στο χέρι.
Δεν είπαμε να κάθεσαι σαν το αγγούρι όλο το βράδυ και
απλά να σερβίρεις ποτά. Να μιλήσεις με κόσμο, να κεράσεις ποτό, να διασκεδάζεις,
να φλερτάρεις. Άνθρωπος είσαι αλλά «μέτρον άριστον» όπως έλεγαν και οι αρχαίοι
ημών πρόγονοι. Κάνε τη δουλειά σου με στιλ, δεν στο απαγορεύει κανείς αυτό.
Μη βάζεις, όμως, στην άκρη πως είσαι υπάλληλος. Δε
γίνεται να συμπεριφέρεσαι σαν πελάτης και δη, λιγούρης!
Για να μη γινόμαστε, όμως, σκληροί και για να μη τους
βάζουμε όλους στην ίδια κατηγορία, υπάρχουν και παιδιά που ασκούν το επάγγελμα
με όλο τον πρέποντα σεβασμό. Η συμπεριφορά τους είναι άψογη όπως και η δουλειά
τους. Σου μιλάνε και σε εξυπηρετούν χωρίς να γίνονται γλειώδεις.
Κι αν τύχει και φλερτάρουν, θα το κάνουν χωρίς να έχουν
κολλημένη την ταμπέλα «ΑΓΑΜΗΤΟΣ» στο κούτελο. Θα διασκεδάσουν τον κόσμο χωρίς
να γίνονται επιδειξίες και καραγκιόζηδες.
Κάποιοι από αυτούς είναι παιδιά που έχουν πραγματικά
ανάγκη αυτή τη δουλειά. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι που βρέθηκαν να έχουν άμεση
ανάγκη κάποια επιπλέον χρήματα.
Δυστυχώς, βέβαια, στους 15 που κάνουν αυτή τη δουλειά, η
εγκεφαλική μαλακία δέρνει την πλειοψηφία και καλώς ή κακώς, η μπάλα παίρνει και
τους υπόλοιπους.
Βάλε μου επιτέλους αυτό το ποτήρι με την τεκίλα που έχω
ζητήσει εδώ και ώρα.
Σταμάτα να επεξεργάζεσαι το ντεκολτέ μου και τράβα στην
άλλη γωνία γιατί έχει έρθει κόσμος και μπορώ να διακρίνω απʾ την άκρη του
μαγαζιού τη φλέβα που πετιέται στο κούτελο του αφεντικού σου.
