«Κι αν μεγάλωσα, κι αν με την ζωή μου μάλωσα, αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα»….
Δικό σας το υπόλοιπο!!!!
Μετά το τέλος του προγράμματος, περάστε από τον γκισέ στην είσοδο για να πληρωθείτε!!!!
Τι κάνουν τα ναυτόπουλα μου; Πόσο ζεσταινόμαστε;
Εμείς εδώ! Κέφια έχουμε, για να μην χάσουμε τα λογικά μας. Απλή, ατόφια σεζόν! Τι να κάνεις, να κάτσεις να σκάσεις; Ή να κάτσεις να σκοτώσεις κανέναν και να πας φυλακή; Να τρως, να κοιμάσαι και να έχεις άπλετο ελεύθερο χρόνο…. Όσο το καλοσκέφτομαι, δελεάζομαι με αυτή την ιδέα.
Ξέφυγε η κουβέντα, με συγχωράτε! Ένα κεφάλι καζάνι αλλά είναι Σάββατο κι είναι εβδομάδα game. Ήρθα, λοιιπόν, σαν την άνοιξη για να βάλω χρώμα στην νυχτερινή αυπνία σας, ναύτες μου!
Σημερινό game είναι ένα περσινό. Περίμενα πότε θα σκάσει έκπτωση από τους φίλους μου στην Steam και μόλις έσκασε, το τσίμπησα, έπαιξα, το φχαριστήθηκα κι είπα θα πάω να μοιραστώ την εμπειρία με το πλήρωμα.
Ο Ήφαιστος είχε γιο τον Γιάννη Κότσιρα;
Πόσο πατιμέντο τον θες τον κάπτεν σήμερα; Πολύ!!!
Blades of Fire το σημερινό παιχνίδι κι ο πρωταγωνιστής είναι ο Κότσιρας σε version νταβραντισμένου σιδηρουργού.
Η ιστορία του σφυριού
Το παιχνίδι μας έχει ως κύριο πρόσωπο τον Aran de Lira (νησιώτικη λίρα). Να σημειωθεί εδώ πως το game είναι βασισμένο στην νουβέλα του 2007 Blades of Fire.
Ο μάγκας μας είναι ένας ψιλοακοινώνητος σιδεράς. Από το πρωί μέχρι το βράδυ κοπανάει μέταλλα. Συλλέγει και craftάρει όπλα. Έλα όμως που ακούει έναν φίλο του να κινδυνεύει κι οδεύει να τον σώσει. Η απόπειρα διάσωσης πηγαίνει κατά διαόλου. Δεν καταφέρνει να σώσει τον φίλο του, όμως σώζει τον πιτσιρικά που ήταν μαζί του.
Στο καπάκι σκάει ο πιτσιρικάς -αυτός που έσωσε, ντε- και του δίνει ένα σφυρί. Απέτυχε παταγωδώς και παίρνει και δώρο; Ποιος είσαι ρε φίλε να πούμε, ρε bro;
Το προσπερνάμε αυτό το σκηνικό κι ας επικεντρωθούμε στο κομμάτι σφυρί, camera and all eyes on me please! Aυτό το συγκεκριμένο είναι ένα από τα εφτά σφυριά που σφυρηλάτησαν τον κόσμο που ζούνε.
Παίρνοντάς το στα χέρια, τηλεμεταφέρεται σ’ έναν κόσμο τυλιγμένο στις φλόγες και σ’ ένα εργαστήριο που εκεί σφυρηλατείς όπλα. Ακούει μία φωνή και αναρωτιέται: God is that you;
Ναι, είναι ο θεός και του δίνει ένα σκοπό. Δίνει νόημα στη βαρετή και μίζερη ζωή του με τους πολλούς μπελάδες. Σκοπός του είναι να σφυρηλατήσει τα δικά του όπλα και να νικήσει την βασίλισσα που έχει ρίξει κατάρα στον κόσμο, μετατρέποντας το μέταλλο σε πέτρα.
Παρέα με τον πιτσιρικά, ο πρωταγωνιστής μας οδεύει προς ένα καλύτερο αύριο κι ένα χειρότερο χθες.
Ο πιτσιρικάς, γνώστης αποκρυφιστικής γλώσσας και μαγείας, κολαούζος δίπλα στον μπρατσαρά, μας πάνε και δεν πάνε!
Χτύπα το σφυρί σου μάνα μου και μην το λυπάσαι
Gameplay εντελώς διαφορετικό από αυτά που ξέρεις ή μπορεί να ξέρεις. Μία μίξη For Honor και Where winds blow θα έλεγα! Kάτι τέτοιο μου έβγαλε.
Το κύριο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι τα όπλα, εκεί πατάει η δουλειά από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν βρίσκεις όπλα˙ τα σφυρηλατείς από το μηδέν. Εννοείται πρέπει να νικήσεις συγκεκριμένο αριθμό mobs για να ξεκλειδώσεις forge scroll και μετά μπορείς να το φτιάξεις.
Έχει μία μεγάλη ποικιλία σε όπλα που χωρίζονται σε διπλό dagger, twin axe, spear, hammer, sword, greatsword. Με το καθένα να έχει και παρακλάδια όσο κάνεις progress. Όσο νικάς τερατάκια ξεκλειδώνεις πράγματα.
Όλα αυτά είναι fully modular. Τι θέλει να πει ο ποιητής; Δεν είμαι ποιητής σαν τον Νικηφόρο από το site μας, αυτός είναι καλλιτέχνης. Εγώ αούγκανο είμαι και που γράφω είναι θαύμα.
Όταν λέω modular, εννοώ ότι φτιάχνεις κάθε μέρος του όπλου με υλικά που βρίσκεις στον δρόμο σου και drops. Το κάθε ένα component δίνει διαφορετικά χαρακτηριστικά στο όπλο σου. Σου δίνει μία τεράστια γκάμα επιλογών να φτιάξεις το όπλο όπως το θέλεις. Αφού διαλέξεις τα χαρακτηριστικά του, σου λέει:«Τώρα ήρθε η ώρα να το σφυρηλατήσεις μόνος σου». Handmade!!!
Μετά πας στην Πλάκα, απλώνεις πανί στο πάτωμα και παρέα με τον Μπάμπα-Μπούπα (φίλος μου που πουλάει μαϊμού παπούτσια στην παραλία. Με φωνάζει μαυρούλη αδερφούλη, γιατί με έχει κάψει ο ήλιος), τα πουλάς.
Όλη η διαδικασία γίνεται στο hub του παιχνιδιού που είναι εκείνο το μέρος το τυλιγμένο στις φλόγες. Σας τα ‘πα πριν, θέλω να είστε συγκεντρωμένοι!
Πέρα από αυτή την διαδικασία που φτιάχνεις τα δικά σου όπλα, έχουμε το repair -γιατί κάθε όπλο έχει δικό του durability level- έχεις την ανακύκλωση κι επίσης έχεις μία γριά που, τα famous όπλα σου, τα παίρνει και στα επιστρέφει σε υλικά για φτιάξεις τα επόμενα. Τρελογιαγιά είναι, χαβαλέ έχει.
Μετά έχουμε τα κλασσικά στοιχεία ενός action-adventure game με το heal, stamina bar, block και το stamina regeneration. Απλά κλασσικά χαρακτηριστικά, δεν δίνουμε πολύ βάση.
Τέλος το σύστημα μάχης εδώ είναι copy από το For Honor. Όποιος έχει παίξει, θα καταλάβει κατευθείαν! Αν δεν το έχεις παίξει, έφυγες σφεντόνα γιατί σπέρνει το game. Όπως και το σημερινό, εεεε μην ξεφεύγουμε!!
Έχουμε χτύπημα από τα πλάγια δεξιά, αριστερά, πάνω κεφάλι και κάτω στ’ αχαμνά. Ύπουλο, αλλά satisfying. Με φοβερά death animation ανάλογα με το χτύπημα που κάνεις. Συμπληρώνω με το dodge και roll για αμυντικά abilities. Gameplay check!!!
Διάλογος μέσα από τα έγκατα μίας βλάχικης Ιρλανδέζικης pub
Όλα καλά, όλα ανθηρά δόξα τον Μεγαλοδύναμο! Έχουμε φοβερή ιστορία, δυνατό gameplay αλλά…
Ρε παπάρες, ποιος έβαλε τον μεθυσμένο Ιρλανδό να κάνει voice acting;
Είναι αστείο το πώς μιλά μερικές φορές ο πρωταγωνιστής και γενικά κάποια NPC που συναντάς στη διαδρομή. Τι περίεργο τριφύλλι καπνίσανε εκεί όταν διαβάζανε το σενάριο του game;
Hi mate και δεν συμμαζεύεται η κατάσταση!
Καλά μην αναφέρω την γλωσσοδιάρροια του πιτσιρικά που είναι συνοδεία σου. Ευτυχώς έχεις επιλογή να τον στείλεις σπίτι του. Σου λέει το game «αν σου πρήζει με το μπλα μπλα στείλτον να ησυχάσεις». Έλα όμως που τον χρειάζεσαι για να σου λύνει κάτι ιερογλυφικά και ν’ ανοίγει πόρτες.
Εδώ έχω να πω, πως μου ζάλισε ο διάλογος και το παιδί του γείτονα.
Α, ρε Γιάννη αντί να συνεχίσεις το τραγούδι έγινες σιδεράς
Είχα καιρό να χαρώ ένα παιχνίδι έτσι, να παίξω κάτι διαφορετικό, ψαγμένο. Δεν βαρέθηκα, δεν κουράστηκα.
Είχε την τόση, όση έπρεπε δυσκολία. Είχε το κομμάτι με τα όπλα που με έκανε να φάω ώρες και να ψάχνομαι, να βλέπω τα υλικά, ποιο είναι καλύτερο και ποιο βολεύει εμένα.
Ο κόσμος που σου ανοίγεται μπροστά είναι τεράστιος. Να ψάχνεις όσο γουστάρει η ψυχούλα σου! Αν βαριέσαι, απλά ακολούθα την ιστορία, αξίζει φουλ όλο το σενάριο.
Τώρα οι μάχες και τα boss είναι πολύ δυνατά, από θέμα design αλλά κι από το πώς σε κάνει να κινείσαι. Το μόνο μου παράπονο είναι οι διάλογοι˙ εκεί ξενέρωσα και γέλαγα παράλληλα.
Τώρα για το κομμάτι Κότσιρας που έχω αναφέρει πόσες φορές, μόλις δείτε τη φωτογραφία που θα βάλει η πολύ, πολύ, πολύ, αγαπημένη μας αρχισυντάκτρια (είδες αφεντικό πόσο σε παινεύω) θα καταλάβετε τι εννοώ.
Είναι φτυστός! Σίγουρα από εκεί πήραν την ιδέα οι developers για το design του πρωταγωνιστή.
Είπα πολλά, πηγαίνετε σφεντόνα κι αγοράστε!
Θα με θυμηθείτε!!!
Βίρα τις άγκυρες, αρρωστάκια μου!!!!!
