Γεννιέσαι, μεγαλώνεις, παλεύεις,
ονειρεύεσαι, μερικές φορές χάνεσαι κι άλλοτε πάλι επιστρέφεις στον εαυτό σου σαν
να μη συμβαίνει τίποτα. Κάθε σου λέξη, βήμα, βλέμμα έχει γίνει ήδη παρελθόν.
Κάτι τελειώνει για νʾ αρχίσει κάτι άλλο. Κι αν κάτι δεν έχει αρχίσει ή δεν έχει
έρθει, είναι γιατί κάτι δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Δεν έχει τελειώσει γιατί τις
περισσότερες φορές δεν τʾ αφήνουμε εμείς να τελειώσει. Γιατί οι άνθρωποι από τη
φύση μας, είμαστε πλεονέκτες. Θέλουμε αυτό το καινούργιο, χωρίς να χάσουμε το
παλιό.
Θεωρούμε πως στη ζωή μας πρέπει
να έχουμε όλες τις πορτούλες ανοιχτές μήπως κι έρθει κάτι. Πιστεύουμε πως αυτό
το «κάτι» δε θα μας βρει αν προχωρήσουμε. Τα πράγματα όμως είναι λίγο
διαφορετικά.
Είναι δύσκολο νʾ αφήνεις πίσω
πράγματα, συναισθήματα, καταστάσεις, ακόμη και ανθρώπους, όλοι το γνωρίζουμε
αυτό. Πόσο μάλλον όταν κάθε φορά που κάτι αφήνεις πίσω, αφήνεις μαζί κι ένα
κομμάτι του εαυτού σου.
Όμως, για πόσο ακόμη θα
βασανίζεις τον εαυτό σου κάνοντας πέντε βήματα μπροστά και δέκα βήματα πίσω;
Για πόσο θα γυρνάς πίσω περιμένοντας μήπως κάτι και συμβεί; Κι αν δε μπορείς να
το καταλάβεις έτσι, ας το δούμε απʾ την αντίστροφη πλευρά. Πόσο άσχημο θα ήταν
αν ήσουν στην άκρη της ζωής ενός ανθρώπου, που γυρίζει όποτε θέλει εκείνος; Να
μην έχεις καμία επιρροή κι επιλογή πάνω του, παρά μόνο εκείνος; Νομίζω πως τώρα
αρχίζεις να καταλαβαίνεις.
Δεν μπορείς και δεν έχεις το
δικαίωμα να κρατάς δέσμιο κανέναν και τίποτα. Κάτι πρέπει νʾ αφήσεις για να
προχωρήσεις μπροστά. Κάτι πρέπει να διώξεις για να έρθει κάτι καλύτερο. Το να
μοιρολατρείς λέγοντας πως τίποτα δεν πάει καλά, μόνο και μόνο για να έχεις τη
φτηνή δικαιολογία να γυρίσεις στο παρελθόν σου και την ασφάλειά του, δεν είναι
λύση.
Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος
και θαρραλέος προκειμένου να πας παρακάτω. Κανείς δεν ήρθε σʾ αυτό τον κόσμο μʾ
οδηγίες χρήσης. Όλοι έχουμε σφάλει, όλοι έχουμε πονέσει κι αγαπήσει, αλλά μέχρι
εκεί.
Όταν έρχεται η ώρα να προχωρήσεις
πρέπει να το κάνεις. Για σένα. Για να είσαι εσύ καλά. Όποιος έμεινε πίσω δεν
πέρασε καλά. Χάθηκε μέσα στο χρόνο και στη ταχύτητά του και έμεινε εκεί.
Στάσιμος και μόνος.
Κανένας φίλος και καμία
οικογένεια δε θʾ ακολουθήσει σε αυτό. Έχουν τις ζωές τους και πρέπει να τις
κοιτάξουν. Θα σου μιλήσουν, θα σου εξηγήσουν, θα σταθούν μαζί σου για λίγο,
αλλά μέχρι εκεί. Κανείς δε θα σε βοηθήσει. Μόνος πρέπει να βρεις το κουράγιο
για να πάρεις την απόφαση.
Είναι σίγουρο πως θα χάσεις ένα
κομμάτι του εαυτού σου μʾ αυτά που θα αφήσεις πίσω, αλλά στο επόμενο σου βήμα
θα έχει κιόλας αναπληρωθεί. Κι αυτό που γεμίσει αυτό το κενό, ίσως να είναι
πολύ καλύτερο απʾ αυτό που είχες. Ίσως να σε κάνει τόσο χαρούμενο και ευτυχισμένο,
που να μη θυμάσαι πλέον τι υπήρχε εκεί.
Αν, λοιπόν, ακόμη κρατιέσαι από
κάτι και φοβάσαι να κάνεις το επόμενο βήμα πάρε βαθιά ανάσα κι άσε το χέρι σου.
Κλείσε τα μάτια και βούτα στο κενό.
Ίσως όταν προσγειωθείς να μη
θυμάσαι από πού ξεκίνησες, ούτε τι υπήρχε πριν.
