Συμβιβασμός. Μία πολύπλοκη έννοια, απαραίτητη
σε πολλά επίπεδα της ζωής κάποιου. Πότε όμως πρέπει κάποιος να συμβιβάζεται;
Οι πολύ
τολμηροί θα πουν ποτέ! Καμιά φορά όμως το να μη συμβιβάζεσαι, έχει ένα κόστος.
Άλλοτε μεγαλύτερο κι άλλοτε μικρότερο. Αυτός
που θα επιλέξει να μη συμβιβαστεί, δε σημαίνει απαραίτητα ότι είναι έτοιμος για
τις συνέπειες, ούτε μπορεί να υπολογίζει το βάρος τους και πόσο ή πόσα αυτές θα
του στοιχίσουν.
Ας πάρουμε
για παράδειγμα μία επιχειρηματική διαφωνία. Οι μεν έχουν ισχυρότερα
επιχειρήματα από τους δε. H αδύναμη πλευρά, με
τη σειρά της, ως ισχυρό χαρτί έχει το δικαίωμα να θέσει τους όρους του συμβιβασμού.
Η συνέχεια εξαρτάται απ’ το αν η άλλη πλευρά συμφωνήσει ή θελήσει να συνεχίσει
τις διαπραγματεύσεις του συμβιβασμού.
Πότε όμως δεν
πρέπει να συμβιβάζεσαι;
Αυτό
εξαρτάται από το άτομο αυτό καθαυτό. Ποτέ
όμως κάποιος δεν πρέπει να συμβιβάζεται με λιγότερα απ’ όσα αξίζει, απ’ όσα
έχει κοπιάσει για ν’ αποκτήσει. Παλεύεις
μέχρι το τέλος. Μέχρι να μην υπάρχει καλύτερη επιλογή γιατί πάντα υπάρχει
καλύτερη επιλογή ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.
Ακόμα όμως κι
όταν δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να κάνεις, φροντίζεις η ζυγαριά να έρθει προς το
μέρος σου, ώστε στην επόμενη μάχη να έχεις έναν ακόμα κρυμμένο άσσο στο μανίκι
σου.
Κάποιες φορές η έξυπνη κίνηση είναι να ρίξεις
λίγο νερό στο κρασί σου και να πας πάσο. Άλλες φορές όμως, εφόσον έχεις
πιθανότητες, είναι όλα ή τίποτα. Είτε μπλοφάρεις, είτε όχι, η επιλογή του να
μείνεις ή να φύγεις εξαρτάται από τις δικές σου ικανότητες κι αντοχές.
Η ζωή
είναι σαν το πόκερ. Παίξε έξυπνα, ζύγισε όλες τις πιθανότητες και
μπορεί να κερδίσεις. Ή μπορεί να χάσεις. Βλέπετε,
αυτό είναι που γουστάρω με τη ζωή. Δεν ξέρεις ποτέ, πότε θα γυρίσει ο τροχός
και θα σε βρει στο κεφάλι.
Αυτό εξάλλου
είναι και το νόημα του να ζεις. Αλλιώς θα γεννιόμασταν και θα ζούσαμε σε γυάλες
περιμένοντας τη μέρα που θα πεθάνουμε.
Το να παίρνεις ρίσκα δεν είναι κακό, όπου και
να σε βγάλουν. Το σίγουρο είναι ότι θα σε βγάλουν κάπου. Το πως θα διαχειριστεί
κανείς αυτό το κάπου είναι πάλι ένα ρίσκο, ένας συμβιβασμός, γενικότερα μία
επιλογή.
Είναι να το
έχει η τύχη σου και λίγο. Αλλά δεν μπορείς να ζεις με γνώμονα την τύχη, ούτε να
τα αφήνεις όλα στο φλου. Εφόσον, έχεις το προνόμιο να σκέφτεσαι και να
πράττεις, κατευθύνοντας την τύχη σου, γιατί ν’ αφήσεις την τύχη σου να σε
κατευθύνει; Το όσα παίρνει ο άνεμος
είναι ταινία, όχι τρόπος ζωής. Γιατί αν η κοσμοθεωρία σου περιλαμβάνει φρέσκο
αεράκι του βουνού, κάποια στιγμή θα γίνει τυφώνας και θα σε πάρει και θα
σηκώσει.
Όπως λοιπόν
κι ό,τι άλλο στη ζωή, έτσι κι ο συμβιβασμός είναι μία επιλογή.
Ζύγισε τον, έχε τον στην άκρη του μυαλού σου
κι αν οι συγκυρίες τον κρίνουν
απαραίτητο ρίξε τον στο τραπέζι. Αν πάλι σε
παίρνει, ρίσκαρε και κράτα τον για άλλη στιγμή.
Που ξέρεις;
Η ζωή λειτουργεί περίεργα και ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Τι λες; Είσαι
για μία ακόμα παρτίδα;
