Αναδυθείτε από τα βάθη της θάλασσας, ναυτάκια μου, και πάμε να πετάξουμε σαν κοράκια στον ουρανό της αγαπημένης μας Ιαπωνίας.
Hallo και καλησπέρα στο πλήρωμα του Σαββάτου! Σήμερα είναι anime day αλλά –όπως μετά από τόσους μήνες ξέρετε– δε θα είναι κάτι απλό. Είναι ένα anime που με κέρδισε, παρόλο που δεν είναι του στοιχείου μου. Έχει αυτή την ιαπωνική σπιρτάδα που καραγούσταρα!
Να διευκρινίσω: Δεν ασχολούμαι καθόλου με τον κόσμο των sports. Ναι, βλέπω ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ κλπ. Γενικά, όμως, βαριέμαι να βλέπω δώδεκα τρεχαντήρια να πετάνε την μπάλα δεξιά και αριστερά ή δέκα γίγαντες να πετάνε πέτρες σ‘ ένα στεφάνι. Αυτός είμαι! Tι να κάνουμε, σπαθιά να καταπιούμε;
Πάμε στο δια ταύτα. Το σημερινό άρθρο έχει θέμα το βόλεϊ. «Σήκωσέ τη να στην καρφώσω» μου σφύριζε ένας ναύτης κι αγριεύτηκα.
- THE STORY
Haikyu!!!!
Ένα παιδί κι ένα όνειρο: Να γίνει ο καλύτερος βολεϊμπολίστας του κόσμου!
Ο πρωταγωνιστής μας είναι ο Soho Hinata. Ένα κοντοπίθαρο παιδάκι που έχει καψούρα να γίνει ο καλύτερος παίκτης βόλεϊ. Παρά το ύψος του, γυμνάζεται και παλεύει να φτάσει εκεί που θέλει. Παρά τον κάθε ακατάλληλο κομπλεξικό να του λέει πως δε θα τα καταφέρει ποτέ.
Έρχεται η μέρα στο σχολείο που πάει να μπει στα δοκιμαστικά της ομάδας. Όλοι χλευάζουν! Σκάει σαν τον Air Jordan και σε άλλα νέα καρφώνει την μπάλα!
Όλοι παγωμένοι. Τι σκατά; Ένα τόσο δα πλάσμα να πηδάει στον αέρα σαν να πετάει. Το πρώτο καθηλωτικό σημάδι αυτό της σειράς.
Όλη η ιστορία είναι πάνω στον χαρακτήρα μας και στην ομάδα του σχολείου. Να επισημάνω ότι η ομάδα είναι του απάτου. Μία τρικυμία από μόνη της. Δεν πάνε πουθενά. Ούτε τη μύτη τους δεν μπορούν να φυσήξουν.
Η προσθήκη των δύο πρωτοετών μαθητών, του Hinata και Tobio (setter αυτός, κανονίζει τη φάση) είναι μια προσπάθεια να πιστέψουν στην ελπίδα. Μαζί τους μπαίνουν και κάποιοι τριτοετείς που παλεύουν να πάνε την ομάδα στο πρωτάθλημα.
Καθώς το anime εξελίσσεται επεισόδιο το επεισόδιο, βλέπουμε σε όλη της το μήκος τη δυσκολία του εγχειρήματος: από την προπόνηση, τον προσωπικό αγώνα μέχρι και την ατομική εξέλιξη του καθενός.
Μία αθλητική κι ανθρώπινη πανδαισία συναισθημάτων που κυριαρχεί το πείσμα του «μια μέρα θα τα καταφέρω»!
- BRING IT ON THE FLOOR
Είναι κωμωδία αυτό το anime αλλά αφήστε με να ρίξω κι εγώ κάτι στο παρκέ: Οι αγώνες είναι καλύτερες κι από σκηνές σε action anime.Το κάρφωμα του Hinata είναι καλύτερο και από casting fireballs.
Κάθε αγώνας είναι ένα σενάριο μάχης. Οι χαρακτήρες να πηδάνε πάνω-κάτω, να τρέχουν, να ιδρώνουν με μια μπάλα στα χέρια και… στο βάθος ο προπονητής, σε στάση Βούδα να λέει «τι δημιούργησα»!
Στις εξέδρες μαθητές να ωρύονται από ενθουσιασμό κι εγώ πίσω απ‘ την οθόνη να το παίζω ειδικός, σαν μπάρμπας σε Γ‘ Τοπικό.
«Εσύ με το δέκα! Θα σε σκίσω αν σε πετύχω έξω». Κι ο παίκτης ν‘ απαντά: «Ρε πατέρα, ηρέμησε!».
Πορώνεσαι,ανεβάζεις πίεση, παίρνεις υπογλώσσιο κι ας είσαι ο μεγαλύτερος noobάς του σύμπαντος!
Γρήγορος ρυθμός, ένταση, αγωνία, δράμα!
Με highlight τις σκηνές που παγώνει ο χρόνος ή πάει σε slow motion μέχρι να σκάσει η μπάλα και να μπει ο πόντος. Εσύ να έχεις φάει όλα τα νύχια σου και να έχεις πιάσει και των ποδιών μέχρι να τελειώσει η σκηνή!
- ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΠΟΥ ΣΠΑΝΕ ΠΑΡΚΕ
Όλοι οι χαρακτήρες είναι ένας κι ένας. Με ανασφάλειες και κολλήματα. Με τους εφηβικούς φόβους της αποτυχίας αλλά και το πείσμα όταν μπαίνουν στο γήπεδο να παίξουν.
Σε αυτό που θα δώσω την βάση είναι ο main Hinata. Αποφασισμένος να πετάξει, να γίνει ο καλύτερος με την τσιριχτή φωνή του και το λιονταρίσιο πνεύμα. Έρχεται αντιμέτωπος με γίγαντες και ως γνήσιος Δαβίδ στέκεται στο ύψος του και να τους κάνει να νιώθουν μικροί.
Ο χαρακτήρας του κερδίζει πέρα από μάχες, τη φιλία και τον σεβασμό αντιπάλων και συμπαικτών. Γίνεται πρότυπο κι εμπνέει τους πάντες.
Τόσο πολύ με συνεπήρε που ένιωσα ότι μπορώ να γίνω βολεϊμπολίστας! Μετά κοίταξα την κοιλιά μου κι έφαγα μία σοκολατίτσα ΙΟΝ αμυγδάλου. Την οικογενειακή!
Εννοείται έχει τα πάνω και τα κάτω στην ψυχοσύνθεσή του, αλλά και πάλι δεν κόβει με τίποτα! Έχει φίλους κι ομάδα να τον στηρίζουν!
«Μικρό γίγαντα» τον φωνάζουν και πώς αλλιώς; Ο τύπος πετάει σαν κοράκι και καρφώνει την μπάλα με μίσος!
Σημείωση: Το κοράκι είναι το σήμα κατατεθέν του σχολείου.
- ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ
Όπως προανέφερα δεν παρακολουθώ αθλητισμό. Ε, αυτό με πόρωσε τόσο που άρχισα να κάνω σκέψεις πως ίσως είναι καλή ιδέα να πάω να γραφτώ στην τοπική ομάδα!
Είναι ένα μαργαριτάρι, ωστόσο με έχει χαλάσει γιατί δεν έχει πάρει το hype που του αξίζει. Μην είστε τόσο εμπορικοί, ρε μαλάκες! Υπάρχουν κι άλλα anime από K-pop Demon Hunter και Chainsaw Man!
Αξίζει να το δει κάποιος γιατί είναι κάτι το διαφορετικό. Μπορεί να μην έχει μαγεία, ξύλο κι αίμα, αλλά έχει ένταση, χαβαλέ, γέλιο μέχρι να σε πιάσει λόξιγκας, ενέργεια και πάθος! Χωρίς υπερβολές και φανφάρες.
Με τα κοινωνικά του μηνύματα, γιατί θέλουμε και το φιλοσοφικό clue της υπόθεσης!
- ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ
Όσο και να μη σε πιστεύει κανείς, όσο μικρός κι αν νιώθεις, αρκεί να πιστέψεις πως είσαι εκείνη η εξαίρεση που θα σπάσει τον κανόνα. Κανένα όνειρο δεν είναι άπιαστο, αρκεί να το σχεδιάσεις. Η νίκη έρχεται σ’ αυτόν που πετάει πάνω από τους φόβους του, γιατί το πείσμα του ήταν πιο ισχυρό από την ταμπέλα της κοινωνίας!
Βίρα τις άγκυρες αρρωστάκια μου!!!
