Δύσκολα
θα δεις ποτέ μία φιλία να χαλάει για τα
μάτια ενός γκόμενου. Με τους άντρες
είναι πιο απλά τα πράγματα. «Ποτέ
καμία γυναίκα πάνω από τον κολλητό
μου!», αν και εκεί υπάρχουν
εξαιρέσεις. Οι γυναίκες τώρα είναι
αλλουνού παπά Ευαγγέλιο.
Όταν
η κατάσταση αφορά γκόμενο, χάνονται
λίγο μέσα στην υπερβολική έκκριση
οιστρογόνων κι αν είναι και κολλητές,
τον ήπιαμε my friend. Είναι ικανές να βγάλουν
τα μάτια τους για να δουν, εν τέλει,
ποια θα τον κερδίσει. Κάτι τέτοια τα
λατρεύω, τραβάω καρεκλίτσα, ζεσταίνω
το ποπ κορν και χαζεύω σκηνικό, σαν να
βλέπω νέο κύκλο του «Κορίνα,
η αγριόγατα».
Μετά
σου λέει «Β.F.F.» και μαλακίες. Ναι,
το βλέπουμε εξάλλου από τα ακατάπαυστα
check-ins που έκαναν όταν πήγαιναν για καφέ
ή για shopping therapy.
Τα
ανελέητα like στο Facebook και
τα comments του τύπου «Κουκλάρα
μου! Είσαι θεά αζαπουλινάκι μου!!!»
που θα έκαναν ακόμα και
μονόκερους να ξερνάνε ουράνια τόξα από
την τόση αγάπη.
Να
πώς όλα αυτά παίρνουν τον
κατήφορο, όταν το αγόρι-καύλα της διπλανής
πόρτας σου χτυπάει το κουδούνι, για να
σου ζητήσει ζάχαρη και βγαίνοντας από
το κατώφλι της πόρτας σου, πάει απέναντι,
στην κολλητή σου, για να δανειστεί
και λίγο καφέ.
Κάπου
εδώ αρχίζει το ασύστολο cat-fighting.
Ξεκατινιάσματα, χτυπήματα κάτω από τη
ζώνη, πισώπλατες μαχαιριές και ό,τι
άλλο μπορεί να πράξει ο γυναικείος νους,
προκειμένου να κερδίσει το πολυπόθητο
αρσενικό.
Γιατί
τι να τα κάνεις τα δεκαεπτά χρόνια φιλίας μπροστά σε δεκαεπτά πόντους ηδονής; Φιλία,
σου λέει μετά. Σαν τα προξενιά που κάνανε
στους προπαπούδες μας έχει καταντήσει.
Καθαρά και μόνο από συμφέρον.
Βρισκόμαστε
λοιπόν στο σημείο όπου οι αχώριστες
φίλες, οι αδελφές από διαφορετικούς
γονείς, έχουν φτάσει στο σημείο να
μαλλιοτραβιούνται για την κορμάρα ενός
playboy, ρίχνοντας στο ενδιάμεσο ατάκες
του τύπου: «Είναι δικός
μου!», «Εμένα
θέλει!», «Τι
σκατά φίλη είσαι εσύ;».
So fucking what, my dear? Χαλάρωσε τα βυζιά σου,
ένας γκόμενος είναι. Δε λέω θα κλάψεις,
θα βρίσεις, θα πιεις, θα ξεφτιλιστείς,
θα, θα, θα… Μετά, όμως,
τέρμα. Πρέπει να καταλάβεις ότι κανένας
τους δεν αξίζει να σπαταλάς δευτερόλεπτο
από τη ζωάρα σου για πάρτυ τους.
Δες
το κι αλλιώς. Γλύτωσες! Ο τυπάς δεν έγινε
μαλάκας από τη μία μέρα στην άλλη. Πάντα
έτσι ήταν και, αργά ή γρήγορα, θα στην
έκανε την πουστιά. Και η
άλλη, προφανώς για να κάνει κάτι
τέτοιο, το κολλητιλίκι
το έβλεπε μονόπλευρα.
Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.
Γιατί να στεναχωριέσαι άλλο λοιπόν; Δύο
ακόμα ανεκτίμητα κομμάτια στη συλλογή
σου από βλαμμένους. Δύο
μαθήματα ζωής για το μέλλον. Αυτό είναι
που πρέπει να κρατήσεις στο μυαλό σου.
Άστους
να πάνε στο διάολο. Με τα μυαλά που
κουβαλάνε και οι δυο τους, τα μούτρα
τους θα φάνε. Εσύ κούνα τους το μαντηλάκι
του αποχαιρετησμού και τράβα για τα
καλύτερα. Θα πεις «Μα πότε
θα έρθουν αυτά τα καλύτερα;»
Αυτό, κουκλίτσα μου, το ορίζεις εσύ και
μόνο, με τις επιλογές σου. Αν πήρες
το μαθηματάκι σου από αυτό το περιστατικό,
στο μέλλον θα κάνεις (το
πιθανότερο) καλύτερες επιλογές. Αν
όχι, τότε τα τραβάει κι εσένα ο οργανισμός
σου.
Η
φιλία είναι ιερό πράγμα. Ξεπερνάει
γκόμενους, παρεξηγήσεις, μπινελίκια,
ξεμπροστιάσματα κλπ. Η σωστή φίλη,
όταν ο γκόμενος θα σου παίξει πουστιά,
θα γυρίσει να σου πει να τον γράψεις
εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Θα σε σηκώσει
με το ζορί να ντυθείς και να στολιστείς,
για να πάτε να κατεβάσετε την κάβα του
αγαπημένου σας ροκάδικου, τσεκάροντας
τα γκομενάκια που μπαινοβγαίνουν.
Δε
θα σε πουλούσε για να κάνει μια ξεπέτα
με κανέναν υποψήφιο
γκόμενο.
Ανασκουμπώσου,
λοιπόν, κι άσε το λιμάνι της ψυχής σου
γι αυτούς που θα έρθουν να ρίξουν μόνιμη
άγκυρα σε αυτό.
