Μια ιστορία σαν κι αυτή δεν ανήκει μόνο στη σφαίρα του εγκλήματος· αγγίζει το συλλογικό νεύρο μιας εποχής. Η δολοφονία του Θανάση Διαμαντόπουλου το 1984 δεν ήταν απλώς ένας φρικτός θάνατος στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν το σημείο όπου συναντήθηκαν η λογοτεχνική αίγλη, οι προσωπικές παρεκκλίσεις, οι κοινωνικές ανισότητες και η δύναμη της δημόσιας εικόνας. Σαράντα χρόνια μετά, η υπόθεση Νασιουτζίκ εξακολουθεί να αιωρείται ανάμεσα στον θρύλο και την πραγματικότητα.
Η δολοφονία του λογοτέχνη Θανάση Διαμαντόπουλου από τον Αθανάσιο Νασιουτζίκ το 1984 παραμένει μια από τις πιο αμφιλεγόμενες και συζητημένες υποθέσεις στην ελληνική ποινική ιστορία. Μια υπόθεση που συνδύασε στοιχεία κοινωνικού δράματος, ταξικής αντιπαράθεσης και σκοτεινών προσωπικών σχέσεων, συγκλονίζοντας την κοινή γνώμη της εποχής.
Πέρα από την ωμή πράξη της βίας, η υπόθεση Νασιουτζίκ ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνική θέση, οι διασυνδέσεις και η δημόσια εικόνα μπορούν να επηρεάσουν τη δικαιοσύνη και την απονομή της. Τέσσερις δεκαετίες μετά, το έγκλημα αυτό εξακολουθεί να προκαλεί ερωτήματα για τα όρια της δικαιοσύνης, την ανθρώπινη φύση και τη σκοτεινή πλευρά της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής ζωής της χώρας.
- Το πρωινό που συγκλονίστηκε η χώρα
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1984, η χώρα θα συγκλονιστεί από την είδηση της άγριας δολοφονίας του λογοτέχνη Θανάση Διαμαντόπουλου στο σπίτι του και θα μείνει στην ιστορία ως το περίφημο “έγκλημα στο Κολωνάκι”.
Όλα ξεκίνησαν στις 9 το πρωί της Δευτέρας 24 Σεπτεμβρίου του 1984, όταν η Άμεση Δράση λαμβάνει ένα τηλεφώνημα για κάποιον άγριο καβγά που ακούγεται σε διαμέρισμα του Κολωνακίου, στην οδό Διδότου 3. Στο διαμέρισμα αυτό έμενε ο γνωστός συγγραφέας Θανάσης Διαμαντόπουλος, 73 ετών και μάλιστα το διαμέρισμά του ήταν το ίδιο στο οποίο γυρίστηκε και η περίφημη ταινία “Έγκλημα στο Κολωνάκι”.
Η γυναίκα που τηλεφωνούσε στο «100» ήταν η δημοσιογράφος Βένια Γονατοπούλου, η οποία έμενε στον αποκάτω όροφο από το διαμέρισμα στο οποίο γινόταν ο έντονος καβγάς και ακούγονταν και πολλά χτυπήματα.
Με την άφιξη της Αστυνομίας στο διαμέρισμα, αποκαλύφθηκε μία σοκαριστική δολοφονία, καθώς το σώμα του Διαμαντόπουλου βρέθηκε σε ύπτια θέση στο μπάνιο μέσα σε λουτρό αίματος. Ο ιατροδικαστής που ανέλαβε την εξέταση της σωρού τις επόμενες μέρες ανέφερε πως ο Διαμαντόπουλος έφερε τουλάχιστον 97 τραύματα από σφυρί με αποτέλεσμα, το κεφάλι του να έχει πολτοποιηθεί.
- Η πρώτη εικόνα: ο δολοφόνος ήταν γνωστός
Η έρευνα της αστυνομίας αποκάλυψε πως η πόρτα του διαμερίσματος δεν είχε παραβιαστεί,οδηγώντας στο συμπέρασμα πως το θύμα γνώριζε τον δράστη και του είχε ανοίξει ο ίδιος την πόρτα. Έτσι οι έρευνες αρχίζουν να επικεντρώνονται στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον του συγγραφέα αλλά και στα άτομα από το κοινωνικό και επαγγελματικό του κύκλο.
Οι κληθέντες για κατάθεση πολλοί, αυτόπτες μάρτυρες δεν υπήρχαν, παρά μόνο αυτήκοοι και συγκεκριμένα η δημοσιογράφος που έσπευσε να καλέσει την αστυνομία. Η ίδια στην κατάθεση της δήλωσε πως εκείνο το βράδυ,άκουσε τον Διαμαντόπουλο να φωνάζει:
«Μη Θανάση, έλεος Θανάση!».
Μάλιστα η ίδια δημοσιογράφος είχε πει ότι είδε από το «ματάκι» της πόρτας έναν άνδρα μεγάλης ηλικίας να αναχωρεί από τις σκάλες.
- Το όνομα που θα κυριαρχήσει στην υπόθεση
Ανάμεσα στους κληθέντες ήταν και ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Θανάσης Νάσιουτζικ, ο οποίος κλήθηκε καθ’ υπόδειξη του γιού του Διαμαντόπουλου. Με βάση την μαρτυρία της δημοσιογράφου αλλά και με την περίεργη συμπεριφορά του ο Νάσιουτζικ θεωρήθηκε ο κυριότερος ύποπτος.
Το βασικό και πιθανότερο κίνητρο;
Οι οικονομικές διαφορές που είχαν οι δύο λογοτέχνες.
Τρεις μήνες πριν από τη δολοφονία, ο Διαμαντόπουλος είχε δανείσει στον Νάσιουτζικ 50 χρυσές λίρες, επειδή, όπως του είχε πει, αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Ο Νάσιουτζικ είχε επισκεφτεί τρεις ή τέσσερις φορές τον Διαμαντόπουλο εκείνο το χρονικό διάστημα, πάντα τέτοιες πρωινές ώρες. Ωστόσο ήταν οι κινήσεις του Νάσιουτζικ εκείνη την ημέρα που έβαλαν σε ακόμα μεγαλύτερες υποψίες τους ανακριτές.
Τα άλλοθί του δεν ήταν ισχυρά, αφού υπήρχαν κενά και αντιφάσεις, ενώ μεγάλη εντύπωση προκαλούσε το παράξενο κούρεμα που είχε κάνει σε έναν κουρέα που δεν είχε επισκεφτεί ποτέ στο παρελθόν. Οι μάρτυρες που μίλησαν για εκείνη την ημέρα, αποκάλυψαν πως ο Νάσιουτζικ βρισκόταν σε μεγάλη ταραχή και σύγχυση, ενώ δύο μέρες μετά την δολοφονία, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει με υπερβολική δόση χαπιών.
Όλα αυτά και σε συνδυασμό με την μαρτυρία της δημοσιογράφου οδηγούν τον ανακριτή,τον Μάρτιο του 1985, να καλέσει τον Νάσιουτζικ σε απολογία, στην οποία δεν έπεισε κανέναν και έτσι την 1η Απριλίου του 1985 προφυλακίζεται ως ένοχος για ένα έγκλημα ιδιαιτέρως ειδεχθές. Από εδώ και πέρα αρχίζει ένα δικαστικό θρίλερ που θα πάρει σχεδόν μία δεκαετία για να καταλήξει στην οριστική απόφαση.
- Η δίκη που έγινε κοινωνικό θέαμα
Η πρώτη δίκη ξεκινάει τον Απρίλιο του 1986 με τον Νάσιουτζικ να έχει δίπλα του την οικογένειά του και πολλά προβεβλημένα μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας, συγγραφείς, καλλιτέχνες και γενικώς ανθρώπων της διανόησης.
Η δίκη και η υπόθεση γενικότερα πήρε τεράστια δημοσιότητα και διαστάσεις, όχι μόνο γιατί εμπλέκονταν σε αυτή διάσημοι λογοτέχνες αλλά γιατί στη δίκη διασταύρωσαν τα ξίφη τους δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της δικηγορίας των Αθηνών, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος ως πολιτική αγωγή και ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος ως υπεράσπιση.
70 μάρτυρες κλήθηκαν στην έδρα, ένας πρωτοφανής αριθμός για τα δικαστικά δεδομένα της εποχής και ο Νάσιουτζικ κρίνεται ένοχος με πλειοψηφία και οδηγείται στις φυλακές. Δύο χρόνια αργότερα,τον Μάιο του 1988 γίνεται νέα δίκη μετά από έφεση της υπεράσπισης και ο Νάσιουτζικ αθωώνεται με πλειοψηφία 4-3,ωστόσο η απόφαση θα αναιρεθεί από τον Άρειο Πάγο.
Η δίκη θα επαναληφθεί στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο, τον Ιούνιο του 1990. Και πάλι κρίνεται αθώος με πλειοψηφία 4-3, αλλά και πάλι υπάρχει αναίρεση της απόφασης.
Η υπόθεση παραπέμπεται στον Άρειο Πάγο, όπου στην τρίτη και τελευταία δίκη, στις 28 Απριλίου του 1993, ο Νάσιουτζικ καταδικάζεται οριστικά και αμετάκλητα σε κάθειρξη 15 ετών. Λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του, ο Νάσιουτζικ εξέτισε ένα πολύ μικρό μέρος της ποινής του και αποφυλακίστηκε στις 18 Απριλίου του 1995. Το 2005 πέθανε σε ηλικία 83 ετών όπου ήρθε πάλι στο φως η υπόθεση ως υπενθύμιση στο όνομα του λογοτέχνη.
Μέχρι και σήμερα η υπόθεση παραμένει ένα από τα highlights του εγκλήματος της χώρας.
Να αναφέρουμε για την ιστορία, πως ο Θανάσης Νάσιουτζικ ήταν παππούς του Νίκου Ρωμανού, του επιστήθιου φίλου του Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Βιβλιογραφία:
- Τριτάρης,Π.(2024).Εγκλήματα που συγκλόνισαν: Η δολοφονία Διαμαντόπουλου στο Κολωνάκι.Το Πρώτο Θέμα ( https://www.protothema.gr/stories/article/1525256/eglimata-pou-suglonisan-eglima-sto-kolonaki/ )
- Μηχανή του χρόνου. “Το έγκλημα στο Κολωνάκι”, για το οποίο καταδικάστηκε ο Θανάσης Νάσιουτζικ. “Μπορώ εγώ να σκοτώσω με αυτά τα χέρια που τρέμουν”, ρώτησε τους δημοσιογράφους, ενώ η αστυνομία είχε πει ότι ο φονιάς ήταν …Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/to-egklima-sto-kolonaki-gia-to-opio-katadikastike-o-thanasis-nasioutzik-mporo-ego-na-skotoso-me-afta-ta-cheria-pou-tremoun-rotise-tous-dimosiografous-eno-i-astinomia-iche-pi-oti-o-fonias-it/
- Grace.Υπόθεση Νάσιουτζικ: Το δικαστικό θρίλερ που συγκλόνισε την Ελλάδα των 80’s (https://www.tovima.gr/grace/elenas-diary/ypothesi-nasioutzik-to-dikastiko-thriler-pou-sygklonise-tin-ellada-ton-80s/ )
