Society

Μόνος ή μαζί; Καθώς κλείνεις την ημέρα και βυθίζεσαι στην αγαπημένη σου σειρά, σκέψου πόσο συχνά επιλέγεις τη μοναξιά από φόβο ή εγωισμό. Κι όμως, η πραγματική χαρά κι εξέλιξη...

Ήταν μια εποχή που οι Κυριακές μύριζαν μακαρόνια με κιμά και όχι burnout. Το τηλέφωνο είχε καλώδιο, τα ραντεβού καθυστερούσαν δέκα λεπτά χωρίς πανικό, και το πιο “social” που είχαμε...

Κάποια στιγμή κουράζεσαι να απολογείσαι. Να εξηγείς τις επιλογές σου, να δικαιολογείς τα “όχι” σου, να ζεις με γνώμονα τι θα πει ο κόσμος. Κι όταν τελικά συνειδητοποιείς πως δε...

Πόνος. Η λέξη που διατρέχει το σώμα του κειμένου σαν λεπτό, αόρατο ρεύμα. Ξεκινά απ’ τη βροχή και το φως που μαλακώνει, περνά μέσα απ’ την κοινωνική απάθεια, τη συλλογική...

Σκοτάδι. Κοίταζε αφηρημένα το ταβάνι από πάνω του. Ή έτσι νόμιζε τουλάχιστον. Ήταν σ' ένα από τα μετέπειτα στάδια ύπνου, όχι τα αρχικά. Σ' εκείνα δηλαδή που πλέον έχεις βυθιστεί...

“So many people are shut up tight inside themselves like boxes, yet they would open up, unfolding quite wonderfully, if only you were interested in them.” Sylvia Plath    Χτες,...

Η συγχώρεση δεν έρχεται με εντολή ούτε με το χρόνο από μόνη της. Είναι μια εσωτερική διαδικασία, συχνά αθόρυβη, που αρχίζει τη στιγμή που κουράζεσαι να θυμώνεις. Εκεί, ανάμεσα στην...

Ο κόσμος πάντα θα προσπαθεί να σου κολλήσει ταμπέλες σαν πεντοχίλιαρα στο κούτελο, λες κι είσαι μπουζουξής στα ''Αγρίμια''.  Και τι να κάνς; Να κατς α μαλώνς; Μετατρέπουμε τα ταμπελάκια...

Η αλήθεια δε βρίσκεται σε θεωρίες, αλλά στις μικρές στιγμές ειλικρίνειας. Στις σκέψεις που γεννιούνται όταν η αυτοκριτική γίνεται πιο σκληρή από κάθε ξένη φωνή· στις παραδοχές που πονάνε αλλά...

  Μέχρι πού αφήνεις τον εαυτό σου να φανταστεί; Τα «κουτάκια» που κουβαλάμε δεν είναι η αλήθεια μας· είναι οι φόβοι, οι αποτυχίες και οι κρίσεις των άλλων. Ήρθε η...