Είμαστε όλοι παρόντες; Check!
Για επιβιβαστείτε στα γρήγορα, σας παρακαλώ! Ο ουρανός δε μας τα λέει καλά! Ψιλόβροχο έπιασε, έβγαλε και ψύχρα! Δύσκολο ταξίδι προβλέπεται όμως εδώ θα φανούν οι αληθινοί καπετάνιοι!!!
Από τα λιμάνια σαλπάρουν πολλοί, μα για το ποιος θα δαμάσει τους αέρηδες και ποιος θα κάνει αναστροφή, αποφασίζει η θάλασσα!
Ήρθε η ώρα για το σημερινό μας anime που πατάει σε αυτό· στον διαχωρισμό.
Εύχομαι ν’ απολαύσετε το ταξίδι, χωρίς αναταράξεις.
And so the captain begins!
Το anime είναι φρέσκο, φετινό και πολλά υποσχόμενο. Ακόμα δεν το έχω δει, βέβαια, να παίρνει τη θέση που του αξίζει, παρόλο που τα μικρά αποσπάσματα από τα manga και τα mini trailers αργότερα έδειχναν το αντίθετο.
Από ιστορία είναι δυνατό. Από κοινωνικά μηνύματα, ακόμη δυνατότερο — κι εμένα, που αγαπώ εκείνες τις γλυκόπικρες ιαπωνικές τραμουντάνες, με έχει ήδη κερδίσει.
Χωρίς πολλά-πολλά πάμε στο Anime of the day:
Tougen Anki: Legend of the Cursed Blood.
Το Tougen Anki: Legend of the Cursed Blood έχει τις ρίζες του στο ομώνυμο manga που κυκλοφόρησε το 2020 — και, όπως συμβαίνει συνήθως στην Ιαπωνία, το manga είναι η βάση. Εκεί γεννιούνται οι περισσότερες ιστορίες.
Κλασικά, λοιπόν, πρώτα βγαίνει το κόμικ· μετά το παίρνουν τα στούντιο animation και το μετατρέπουν σε anime. Έτσι, λίγο… μπακαλίστικα να το πω; Ναι, αλλά και μαγικά συνάμα.
Και τώρα, για να αγναντέψουμε την ιστορία.
- Ματωμένη δύναμη
Η ιστορία μας έχει ως πρωταγωνιστή τον Shiki Ichinose, ένα παιδί υιοθετημένο από τον Tsuyoshi. Τι κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία;
Η αφήγηση ξεκινάει με το πώς ο Tsuyoshi γνώρισε τον μικρό και γιατί αποφάσισε να τον πάρει υπό την προστασία του. Στη συνέχεια, βλέπουμε την παράξενη αγάπη του Shiki για τα όπλα — προμήνυμα για όσα θα ακολουθήσουν.
Κι εκεί αρχίζει το ταξίδι.
Μια ξαφνική επίθεση — ένας ηλικιωμένος άντρας, ντυμένος στα λευκά, προσπαθεί να δολοφονήσει τον Shiki. Για ποιο λόγο, ρε φίλε; Τι μπορεί να θέλει ένας γέρος από ένα παιδί;
Η απάντηση έρχεται γρήγορα: ο πρωταγωνιστής μας είναι Oni.
Για όποιον δεν γνωρίζει, τα Oni είναι τα δαιμόνια της ιαπωνικής μυθολογίας — πλάσματα τεράστιας δύναμης, συχνά κυνηγημένα και παρεξηγημένα.
Ο δολοφόνος, από την άλλη, είναι Momotarou· οι εξολοθρευτές των Oni εδώ και αιώνες. Το μίσος τους είναι αρχαίο όσο και το αίμα που χύνεται ξανά και ξανά στις ιστορίες τους.
Γίνεται ένα τζέρτζελο εκεί — κανονική θαλασσοταραχή από δυνάμεις και συναισθήματα. Μπαίνει μπροστά ο πατέρας του Shiki, που είναι κι εκείνος Momotarou, και — άκου τώρα ειρωνεία — πρώην φίλος του δολοφόνου. Δύο παλιοί σύντροφοι, τώρα αντίπαλοι, ρίχνονται σε μια μάχη με… κιλά εμπειρίας και μια ζωή ενοχών.
Μέχρι που ο πατέρας του φίλου μας πεθαίνει. Και πούφ! — σκάει ένα berserk Oni.
Ο Shiki χάνει κάθε έλεγχο· το Oni μέσα του ξυπνά και καταλαμβάνει τα πάντα. Δεν ξέρει πώς να το τιθασεύσει, κι όπως κάθε παιδί που βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται μπροστά του, χάνεται μέσα στο ίδιο του το χάος.
Για να μην κάνω spoil όλο το πρώτο επεισόδιο, θα σταματήσω εδώ.
Θα πω μόνο πως, λίγο μετά, εμφανίζεται ένα άλλο Oni για να τον μαζέψει. Από εκεί ξεκινά το πραγματικό ταξίδι.
Ο σωτήρας είναι ένας γαμάτος τύπος ο Mudano. Καθηγητής στην ακαδημία των Οni. Εξηγεί τι γίνεται. Τι υπάρχει στον κόσμο. Τι είναι ο Shiki. Ποιοι είναι αυτοί που σκότωσαν τον θετό πατέρα του.
- Δύο κόσμοι, δύο όψεις
Στον κόσμο του Tougen Anki υπάρχουν δύο πλευρές — κι όπως συμβαίνει πάντα, και οι δύο πιστεύουν πως υπηρετούν το “σωστό”.
Από τη μία, η οργάνωση των Momotarou, που για αιώνες κυνηγά και εξοντώνει τα Oni. Ένα σύστημα ολόκληρο χτισμένο πάνω στο αίμα, την παράδοση και τον φόβο του “διαφορετικού”.
Από την άλλη, η οργάνωση των Oni, εκεί όπου όσοι κουβαλούν το “καταραμένο” αίμα μαθαίνουν να ελέγχουν τις δυνάμεις τους και να κρύβονται για να επιβιώσουν.
Με λίγα καραβίσια λόγια: οι Momotarou — τραμπούκοι και κομπλεξικοί, πεπεισμένοι πως είναι οι σωτήρες του κόσμου·
και οι Oni — το εύκολο θύμα. Για όλα φταίνε αυτοί.
Σκοπός; Να εκπαιδευτεί ο Shiki ώστε να πάρει εκδίκηση για τον πατέρα του.
Πίσω, όμως, από την οργή και τη δίψα για εκδίκηση κρύβεται κάτι μεγαλύτερο — η ανάγκη να κάνει τα Oni ελεύθερα, να τα λυτρώσει από τον φόβο και τον διωγμό. Να φέρει ισορροπία εκεί όπου οι άνθρωποι βλέπουν μόνο χάος.
Η ιστορία έχει πολύ βάθος. Θέλει μίλια να την ταξιδέψεις, πολλά ναυτικά μίλια, για να τη νιώσεις, να την εξηγήσεις, να βρεις μια άκρη μέσα σε αυτή τη φουρτούνα αίματος και ελευθερίας.
- Ματωμένες μάχες
Όμως ας πάμε στο κομμάτι που αγαπάνε όλοι — τις μάχες.
Ε, γιατί χωρίς αυτές, τι anime θα ήταν;
Οι μάχες είναι εκθαμβωτικές, αν και με ένα βασικό πρόβλημα: πολύ μπλα μπλα για το τίποτα. Θες αίμα, ένταση, δράμα — και εκεί που ετοιμάζεσαι να φωνάξεις «ρίχ’ του, ρε φίλε!», αρχίζει φιλοσοφικό μονόλογο για το νόημα της ζωής.
Το σύστημα μάχης λέγεται Blood Eclipse. Οι χαρακτήρες σκίζουν το δάχτυλό τους και ελέγχουν το ίδιο τους το αίμα, δίνοντάς του μορφή. Κυριολεκτικά πολεμούν με την ψυχή τους στα χέρια. Ο Mudan, για παράδειγμα, έχει μια ομπρέλα από αίμα — ναι, σωστά διάβασες. Ομπρέλα. Από αίμα. Σκληρός κι ασήκωτος. Ο Shiki έχει MP4 όπλο.
Κάθε χαρακτήρας έχει διαφορετική ικανότητα ανάλογα με την προσωπικότητά του, την δυναμικότητά του και το τσαγανό θα έλεγα εγώ.
Τα oni έχουν το αίμα. Είναι το χάρισμά τους, η κατάρα τους και το όπλο τους. Από την άλλη, οι Momotarou έχουν κάτι μαύρα βακτήρια, που τα χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν κι αυτοί όπλα. Λίγο too much badass για το τίποτα — μην τρελαθώ και τα κάνω λίμπα και το βουλιάξω το καράβι από τα νεύρα.
Ανάσες και συνεχίζουμε…
Όπως είπα, οι μάχες είναι ωραίες, θεαματικές, αλλά με χαλάει η πολύωρη κουβέντα ανάμεσα στους δύο. Και μέσα στην κουβέντα, πάρε και backstory! Γιατί; Ναι, θέλω να μάθω γιατί έχει ο άλλος τη δύναμη που έχει — αλλά, άσε ρε παιδί μου να δω λίγο ξύλο και αίμα χωρίς φιλοσοφικές παρενθέσεις. Πού είναι τα παλιά καλά anime, που πρώτα βαράγαμε και μετά κουβεντιάζαμε;
Το animation είναι ωραίο, καλοστημένο. Δεν έχει πολλά φρου φρου και αρώματα — ένα decent, σταθερό animation που ξέρει τι θέλει να δείξει. Τα χρώματα είναι έντονα, κυριαρχεί το αίμα — εννοείται!
Δεν έχω κάτι να πω παραπάνω γι’ αυτό. Δεν με ενθουσιάζει ούτε με χαλάει. Είμαι καλυμμένος, δεν χρειάζεται να ρωτήσω τον κύριο τίποτα άλλο. Επόμενος, παρακαλώ!
- Αιματηρή άποψη καπετάνιου
Λοιπόν, το anime έχει κάνει διαχωρισμό: οι καλοί είναι οι Momotarou, οι κακοί τα Oni. Μόνο που οι δημιουργοί αποφάσισαν να του αλλάξουν τα φώτα! Οι Oni είναι οι πρωταγωνιστές — οι κακοί της ιστορίας — ενώ οι Momotarou σφάζουν αδιακρίτως και παίρνουν τον τίτλο των «καλών».
Να θες να σκάσεις μπουκέτο.
Ναι, καταλαβαίνω την πρόθεση να αφήσουν τον καθένα να κρίνει μόνος του. Αλλά δώστε λίγη ροή, ρε παιδιά! Μέχρι στιγμής οι Momotarou μοιάζουν με τα μεγαλύτερα απόβλητα — για μένα. Κάποιος άλλος μπορεί να το βλέπει αλλιώς.
Αυτός ο διαχωρισμός έχει κάνει το anime να χάσει την μπάλα: τόσο καλή ιστορία, τόσο βάθος, κι όμως χάνεται στον τρόπο που τη μεταφέρουν.
Δεν πρέπει να κρίνουμε το καλό ή το κακό με βάση το ποιος είσαι. Ο διαχωρισμός πρέπει να γίνεται για τις πράξεις σου. Εκεί μόνο το δέχομαι. Σκοτώνεις αθώους; Δεν είσαι καλός. Αν σκοτώνεις φονιάδες, είσαι; Φιλοσοφικό ερώτημα τίθεται κι οι γνώμες διχάζουν!
Η δική μου άποψη;
Δείτε το, αξίζει, και πείτε μου τα δικά σας συμπεράσματα!
Μέχρι την επόμενη εβδομάδα…
Βίρα τις άγκυρες, αρρωστάκια μου!!!!
