Καπνός, ζάλη, περασμένη ώρα. Έπαιζε και το τραγούδι τους
εκείνη την στιγμή. Δε χρειάστηκε κάτι άλλο. Η Μυρτώ λύγισε.
«Εγώ τον ξεκλείδωσα για να ερωτευτεί άλλη».
Αρχικά φρίκαρα. Εύλογα, αν σκεφτεί κανείς πως στη θέση
της Μυρτούς έβαλα τον εαυτό μου. Μετά θύμωσα με το δήθεν αρσενικό που
ταλαιπώρησε τη φίλη μου.
Έπειτα το σκέφτηκα πιο ήρεμη. Δεν ήταν η μόνη. Υπάρχουν
τόσοι εκεί έξω που λειτουργούν ακριβώς όπως ο μαλάκας της δικής μας ιστορίας.
Είναι αυτοί που κυκλοφορούν με την απόλυτη σιγουριά στο
βλέμμα, συνοδευόμενη από ύφος πολλών καρδιναλίων. Έχουν πάντα έναν πρόλογο
έτοιμο κομμένο και ραμμένο για κάθε περίσταση.
Συνήθως, φεύγουν με παρέα απ᾽ τα μπαρ και το πρωί κλείνουν
σαν κλέφτες την πόρτα ενός σπιτιού που ξεχνούν τον δρόμο του γυρισμού. Αν τους
αντιληφθείς πριν το φευγιό, γίνεσαι στόχος για εκτέλεση. Αργή και βασανιστική επειδή
θεωρούν ευάλωτο τον εαυτό τους που
μοιράστηκαν τον χώρο σου παραπάνω απ᾽ όσο συνηθίζουν.
Θα ισχυριστούν πως έχουν πληγωθεί στο παρελθόν για να
δικαιολογήσουν την καραμέλα πως δεν μπορούν να επενδύσουν συναισθηματικά. Θα
χρησιμοποιήσουν την αδυναμία τους για να παγιδεύσουν τον στόχο.
Είναι το σημείο που πασάρουν μια κατεστραμμένη ψυχή,
γεμάτη πληγές ώστε υπόγεια να σου δημιουργήσουν την ανάγκη να μαζέψεις τα
κομμάτια τους. Έχεις, ήδη, αγνοήσει την κόκκινη ένδειξη που σε προειδοποιεί για
τον «κίνδυνο», «παγίδα» αφού αντικρίζεις μια μορφή με φωτοστέφανο καθ’ όλη τη
διάρκεια της διήγησης. Έτσι κερδίζουν. Τόσο απλά!
Θα τους συγκινήσει λίγο η επιμονή σου να ξαναβρεθείτε,
οπότε θα καταχωρηθείς πρώτη στη λίστα γύρω στις τέσσερις το χάραμα, αφού έχουν
προηγηθεί ξίδια κι απόρριψη της τύπισσας στο μπαρ.
Εσύ φυσικά και θα μπορείς, διότι έχεις περάσει στο στάδιο
πως μπορείς να τον αλλάξεις. Το ξέρει και θα το εκμεταλλευτεί. Μεταξύ μας, όταν
αρκείσαι στα ψίχουλα που σου προσφέρει, γιατί να προσπαθήσει να σε πείσει; Θα
παίρνει από εσένα ό,τι μπορεί και θα χτίζει την εικόνα του μέσα απ᾽ τις στιγμές
σας.
Όσο θα σου τρώει τη σάρκα, θα σ᾽ αφήνει να νομίζεις πως
κερδίζεις. Ύστερα, όμως, θα πρέπει να φύγει. Δε θα μπορέσει να κοιμηθεί στο κρεβάτι
σου, μαζί σου, στην αγκαλιά σου.
Θα το δεχτείς αλλά θα γυρίζεις σαν τη σβούρα να τον
ψάχνεις και να κάνεις σενάρια, παριστάνοντας την τυφλή. Ερωτήματα τύπου: «αφού
δεν μπορούσε να μείνει, τότε γιατί μου έστειλε», «έρχεται, μου χαρίζει στιγμές
κι εξαφανίζεται, γιατί;» «μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτό» θα σου δημιουργηθούν,
κι αυτόματα θα μπεις στη διαδικασία να τα απαντήσεις.
Τελικά, θα καταλογίσεις το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης
στον εαυτό σου για την τροπή που πήρε η ιστορία σας.
Κοινώς, την πάτησες! Έχεις σκαλώσει μαζί του, αποζητάς
την παρουσία του στο κρεβάτι σου γιατί η απουσία του πολλαπλασιάζει το κενό της
ψυχής σου. Η ψυχολογία σου βασίζεται καθαρά σε μία του κίνηση, μέχρι να φτάσεις
στο σημείο να μην αντέχεις άλλο αυτά τα σκαμπανεβάσματα.
Τότε είναι που παίρνεις την ηρωική απόφαση πως θα του
μιλήσεις κι ένα ολόκληρο σύμπαν σε μουντζώνει!
Έχεις την ανάγκη να ξέρει πόσο σημαντικός είναι για σένα,
πως σου λείπει και πως θέλεις να προσπαθήσεις γι᾽ αυτό που έχετε. Ποιο είναι
αυτό; Ο Θεός κι η ψυχή του. Η ιστορία αυτή θα καταντήσει αηδία. Σαν το «Κωνσταντίνου
και Ελένης» ένα πράγμα, τέλος και επανάληψη στα καπάκια.
Μέχρι να τον δεις τυχαία στο δρόμο με μία άλλη, να την
κρατά σφιχτά απ᾽ το χέρι και να την κοιτά, όπως ποτέ δεν κοίταξε εσένα όλο αυτό
το διάστημα.
Μάντεψε! Δεν φοβάται πια. Εφοδιασμένος από μια
ικανοποιητική σωρεία συναισθημάτων που αβίαστα του χάρισες, μπαίνει στο πεδίο
του έρωτα . Άδικο για σένα αυτό, ε; Ίσως κι όχι.
Συνειδητά αγνόησες τις κόκκινες ενδείξεις, συνειδητά
έπραττες. Το «γιατί» ίσως τ᾽ ανακαλύψεις όταν συλλογισθείς τα ποτά, τα τσιγάρα
και τη χολή που έφτυσες τα βράδια μοναξιάς, προκειμένου να μη χάσεις τις προσωρινές
ευτυχίες που σου χάριζε. Πάτησες κάτω τον εαυτό σου για να του προσφέρεις
ασφάλεια.
Έπαιξε ένα παιχνίδι που ήξερε καλά. Στωικά θα περιμένω να
δω τα μούτρα του, όταν του δημιουργηθεί η ανάγκη από συναίσθημα και θα χάσει,
διότι δε θα ξέρει πώς να το διαχειριστεί.
Εσύ θ᾽ αδειάσεις άφθονα μπουκάλια τζιν και θα τραγουδήσεις
κάθε λαϊκό άσμα που σου δίνει δίκαιο, θα ξεθυμάνεις και θα σκορπίζεσαι -μόνο
από επιλογή από εδώ και στο εξής- συν
του ότι θ᾽ αναγνωρίζεις τον κίνδυνο από μίλια μακριά.
Λαμβάνεις όποια συμπεριφορά δέχεσαι. Ό,τι δίνεις παίρνεις. Θυμήσου το την επόμενη φορά που θα μπεις στη σκακιέρα του έρωτα.
