Καθημερινά συναναστρεφόμαστε με πολλούς ανθρώπους. Συναδέλφους, φίλους , οικογένεια, γνωστούς, περαστικούς…
Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσοι από αυτούς κάνουν δεύτερες σκέψεις για εμάς; Ω ναι! Σίγουρα το έχετε σκεφτεί και βασικά το έχετε νιώσει!
Έχετε αισθανθεί εκείνα τα υποκριτικά βλέμματα συμπάθειας (για να μην χαλάσουμε την ατμόσφαιρα της στιγμής), αλλά που στο μυαλό μας ήδη παίζει το σενάριο που θα διαδραματιστεί μετά απ‘ το αντίο!
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί άνθρωποι που μας συναναστρέφονται επιθυμούν να μας σχολιάζουν όταν δεν είμαστε παρόντες;
Πολλοί θεωρούν πώς ο σχολιαστής όταν μεταφέρει αυτά που θέλει με τον τρόπο που θέλει, καταφέρνει να μειώσει το άλλο άτομο. Θες γιατί χαϊδεύει τη δική του χαμηλή αυτοεκτίμηση (που δυστυχώς δεν γνωρίζει ότι έχει και λειτουργεί κατά αυτόν τον τρόπο); Θες γιατί έχει απώτερο σκοπό; Στο μυαλό του καθενός δεν είμαστε για να έχουμε μια σίγουρη απάντηση!
Ας μιλήσουμε ανοιχτά! Όλοι έχουμε αδικηθεί από λόγια υποβολέων ή από λόγια που δε λέχθηκαν καν από εμάς τους ίδιους, αλλά εξυπηρετούσαν κάποιου το αφήγημα!
Εκεί όμως φίλε μου πρέπει να σκεφτείς ένα πράγμα! Όποιος σε ξέρει, εδώ θα φανεί!
Είναι εύκολο; Καθόλου! Βλέπεις αυτά τα κακεντρεχή, κατά κόσμον «κακώς» πεπραγμένα σου, γίνονται θηλιά αδικίας στον λαιμό και θέλεις να αντιδράσεις!
Παίρνει χρόνια για να κατανοήσεις πως η σιωπή είναι χρυσός κι οι πράξεις διαμάντια! Α! Και πως ο χρόνος σύμμαχος, αρκεί να έχεις υπομονή! Βέβαια, μέχρι να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο αποδοχής, έχεις φάει πολλά σκατά στο ενδιάμεσο, αλλά αυτό είναι μέρος της ενηλικίωσής σου! It has to be done!
Σε αυτό το ταξίδι επιβίωσης μέσα από την τοξικότητα, οφείλεις να είσαι ο εαυτός σου! Ν’ απαντάς με ευγένεια και ειλικρίνεια ως ώριμος ενήλικας κι ίσως παραδειγματίσεις με τη συμπεριφορά σου και κάποιον από αυτούς! Λέμε τώρα ένα σενάριο!
Αποδίδοντας στην κακία του κόσμου τα ίσα, μπορεί ν’ αποκτάς στην αρχή μια αίσθηση υπεροχής. Να αισθάνεσαι πως προστατεύεις την ψαλιδισμένη σου τιμή κι αξιοπρέπεια. Αυτός, όμως, ο μηχανισμός το μόνο που εξυπηρετεί είναι η αποφυγή εστίασης των δικών σου κενών κι ανασφαλειών. Κι αυτό…μάντεψε! Θα σε οδηγήσει να κάνεις φαύλους κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, χωρίς ποτέ να κάνεις εκείνο το βήμα παραπέρα!
Η επιλογή να σε σχολιάζει κάποιος, υποδηλώνει μια έλλειψη ειλικρίνειας και θάρρους. Δυστυχώς, οι περισσότεροι αντί να εκφράσουν ανοιχτά τη δυσαρέσκειά τους ή να θέσουν όρια –όπως απαιτεί μια ώριμη σχέση- προτιμούν την ασφάλεια της εκτόνωσης στα παρασκήνια. Ή και επί σκηνής. Εξαρτάται από το mentality που έχει ο καθένας!
Σε ρωτώ, φίλε αναγνώστη: Θα ήθελες να σε αντιπροσωπεύει κάτι τέτοιο; Πιστεύω πως η απάντηση είναι όχι! (Αν είναι ναι, παρακαλώ σκούπισε τα πόδια σου κι έξελθε από το άρθρο!)
Οπότε την επόμενη φορά που θα τύχει να είσαι ο σχολιαστής της ζωής κάποιου, ξανασκέψου το. Αξίζει ν’ αδειάσεις τον εαυτό σου για μια πρόσκαιρη, στιγμιαία ικανοποίηση;
Αν πάλι είσαι ο περαστικός κι άγνωστος στη ζωή κάποιου αλλά παρόλα θεωρείς πως έχεις άποψη για όλα κι αλήθειες, μήπως ήρθε η ώρα να λύσεις στ’ αλήθεια το πρόβλημά σου; New Year’s Resolution: Stop being a dick!
Μετά αγάπης και ψυχοθεραπείας, αντίο και καλή χρονιά!
