Μας ένωσαν οι λέξεις. Το ταξίδι
της φαντασίας στον κόσμο των ιστοριών. Σου αρέσει να διαβάζεις ωμές αλήθειες, κυνικές
συνήθειες, νεόπλαστες λέξεις και λόγια οξυδερκή.
Σου αρέσει αυτή η αίσθηση του πώς
τρέχει ο νους σου σε εικόνες κι εκατομμύρια αισθήσεις που εκείνη την ώρα
απελευθερώνεις. Αυτά τα λεπτά ενός μικρού εγκεφαλικού οργασμού. Γιʼ αυτά τα
λεπτά μου μίλησες. Για να νιώσεις την πηγή αυτών των λέξεων από κοντά.
Να τις έχεις μόνο για σένα.
Να γράφω για σένα.
Και το κατάφερες.
Τα κείμενά μου βρήκαν νέα δυναμική
στο πρόσωπό σου. Μʼ έκανες να σʼ ερωτευτώ απʼ τα πρώτα λεπτά. Όχι επειδή
έδειξες θαυμασμό σε μένα και στα δημιουργήματα της φαντασίας μου. Όχι γιατί μου
έδειξες ενδιαφέρον, αλλά γιατί μου φανέρωσες αυτή την πλευρά του εαυτού που
ούτε εγώ ήξερα πως υπήρχε.
Δεν σου αρέσουν οι κλισέ ατάκες ˗
δεν σου αρέσει καν η λέξη «κλισέ» ˗ και τα λόγια τα χιλιοειπωμένα. Δε σε
ενδιαφέρει να γίνουμε άλλη μια ερωτική ιστορία στο χαρτί που θα διαβάζουν τόσοι
και τόσοι και θα ζηλεύουν. Που θα ζητούν να έχουν και αυτοί μια γεύση απʼ αυτή
τη μαγεία.
Η δική μας ομορφιά βρίσκεται στο
σκοτάδι. Η δική μας μαγεία ξέρει και κρύβεται καλά κάτω απʼ την ασχήμια του
ρεαλισμού.
Γράφω για σένα. Γράφω για εμάς.
Για το σκοτάδι στα μάτια μας. Για αυτό το χαμόγελο που από κάτω νοσεί.
-Μην ανάψεις το φως, τα μάτια
έχουν συνηθίσει στο σκοτάδι και βλέπουν καλύτερα.
˗Έτσι φαίνονται καλύτερα και τα
αστέρια σου λέω εγώ.
Ακόμη και τώρα κρατάω ίχνη
ρομαντισμού, ψήγματα που ξεπετάγονται σαν ενοχλημένες μύγες μέσα απʼ τον
κυνισμό μου.
Είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Μʼ
αυτή την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα σου. Μʼ αυτές τις συναισθηματικές σου
μεταπτώσεις και τις μεταιχμιακές σου συμπεριφορές.
Είμαι ερωτευμένη με τις
ανασφάλειές σου και τα κολλήματά σου κι όλες τις αντιδράσεις σου στις κρίσεις
πανικού και άγχους.
Είμαι ερωτευμένη με το απρόσωπο
γέλιο και τʼ απόμακρο βλέμμα, με τις ειρωνικές ατάκες, τα επανειλημμένα
χτυπήματα κάτω απʼ τη μέση και τις στοχευόμενες απειλές σου.
Είμαι ερωτευμένη με τον τρόπο που
με κάνεις να σε θέλω όταν είμαι απίστευτα νευριασμένη με σένα.
Είμαι ερωτευμένη με εμάς και
αυτόν τον παρανοϊκό έρωτα που βιώνουμε. Μην ακούς τι λένε οι φίλοι σου και ο
περίγυρος σου. Δεν θα το καταλάβουν οι άλλοι, δεν είναι για τους άλλους.
«Ντύνομαι με το χρώμα του πρώτου
πρωινού που σε συνάντησα στο αεροδρόμιο και σε περιμένω. Ντύνομαι τη γεύση των
χειλιών σου και σε περιμένω. Ντύνομαι το άρωμα του κορμιού σου και σε περιμένω.
Ντύνομαι με όλους τους οργασμούς που σου χάρισα και σε περιμένω. Ντύνομαι τους
υγρούς αναστεναγμούς σου και σε περιμένω. Ντύνομαι με τα δάχτυλα σου όταν
γλιστράνε μέσα μου και σε περιμένω. Ντύνομαι με τις πιο όμορφες στιγμές μας και
σε περιμένω. Γιατί δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, γιατί δεν θέλω κάτι άλλο να κάνω
παρά μόνο να περιμένω εσένα».
Στο γράφω και στο στέλνω. Από την
μέρα που σε γνώρισα όλες μου οι λέξεις σου ανήκουν.
