Η νέα μου ζωή ξεκίνησε πριν από
τρία χρόνια με ένα ταξίδι πάνω σε ένα πλοίο, καθώς πορευόμουν στην Ίο -όπου και
συναντηθήκαμε.
Ύστερα συνέχισε με το πρώτο μου
ταξίδι σε αεροπλάνο από την Ελλάδα στην Αμερική -όπου και καταλάβαμε πως
γεννηθήκαμε ο ένας για τον άλλο.
Ακόμα και σήμερα, η
ολοκαίνουργια, διαφορετική από πριν, ζωή μου συνεχίζει με ταξίδια ανά τον
κόσμο, μόνο που τώρα πια δεν ταξιδεύω μόνος. Έχω την καλύτερη παρέα στον κόσμο,
το άλλο μισό μου.
Από μικρός θυμάμαι τους γονείς
μου να στερούνται τα ταξίδια, ανάμεσα σε πολλά που θα μπορούσαν να απολαύσουν,
για να μεγαλώσουν εμένα και τα δύο αδέρφια μου. Η μητέρα μου, μου έδινε ευχή να
κάνω τα ταξίδια που δεν έκανε εκείνη, ενώ ο πατέρας μου σιωπηλός έγνεφε
καταφατικά.
Τώρα που έκανα την ευχή της
πραγματικότητα, την βλέπω να με κοιτά με θαυμασμό, χαρά, και μια μικρή δόση ζήλιας.
Δεν πειράζει, τη δικαιούται. Όπως και δικαιούται ένα ταξίδι στην Αμερική, κάτι
που σύντομα θα γίνει πραγματικότητα και για τους δύο.
Στα ταξίδια είδα και βλέπω καινούργια
τοπία και πολιτείες από ψηλά στον ουρανό, ή από το παράθυρο ενός αυτοκινήτου.
Λίμνες, δάση, τεράστιοι ποταμοί που διασχίζονται από γέφυρες. Παρατηρώ νέους
ανθρώπους, μεγαλωμένους σε διαφορετικές κουλτούρες, να χαμογελούν, να χορεύουν,
να περπατούν με σκυφτό το κεφάλι.
Ορχήστρες στους δρόμους να
παρελαύνουν όλοι μέρα. Άγνωστες έως τότε γαστρονομίες, παράξενα πικρά, ή, και
γλυκά ποτά. Διαφορετικές καθημερινότητες από εκείνες που με δασκάλεψε η ζωή
στην Αθήνα.
Δεν είναι όλα τέλεια στα ταξίδια
μου. Ακόμα υπάρχουν ζητιάνοι, ναρκομανείς, τρελοί ταξιτζήδες. Ψηλά κτίρια που
σε κάνουν να νιώθεις μυρμήγκι στην χώρα των γιγάντων, σπίτια που σε βυθίζουν
στη λήθη για το σπίτι που άφησες πίσω. Αλλά εγώ επιλέγω να κρατήσω αυτά που με
έκαναν να χαμογελάσω -το χαμόγελό σου.
Το να ταξιδεύεις, φίλε μου, μόνο
καλό μπορεί να σου κάνει. Δεν χρειάζεται να κάνεις πλάνα για ταξίδια μακρινά.
Παράτα μια μέρα τις υποχρεώσεις και ανέβα στο επόμενο τρένο, πλοίο, ή
λεωφορείο. Ταξίδεψε στην κοντινότερη πόλη. Μπες σε μια ταβέρνα, πιες ένα κρασί,
δοκίμασε ένα τοπικό έδεσμα. Και μη δεχτείς να αποχωρήσεις αν δεν κάνεις τον
διπλανό σου να σου υποσχεθεί πως θα επισκεφτεί τη πόλη σου.
Το να ταξιδεύουμε είναι στη
σημερινή εποχή ένας από τους καλύτερους τρόπους επικοινωνίας μετά τη μουσική.
Ταξιδεύοντας, συνειδητοποιείς πως ασχολείσαι με μικροσκοπικά πράγματα.
Κατανοείς πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος και πόσο μικρός ο δικός σου.
Ταυτόχρονα, ωστόσο, νιώθεις πως
μπορείς να τον αλλάξεις με μια και μόνο σκέψη, μια ιδέα που θα μιλήσεις στον
διπλανό σου. Δε χρειάζεται να τον πείσεις, απλά πες του το εξής:
«Ταξίδεψε, φίλε μου. Γιατί το
ταξίδι σου είναι η αναψυχή σου, η διαφυγή σου, η προσδοκία σου να ανακαλύψεις
την προσωπική Εδέμ σου».
