Η κρυφή ιστορία της Κάτιας.
Δες που κατάντησα! Να γράφω στα sites για εσύ, ο άμεσα ενδιαφερόμενος, με
γράφεις κανονικότατα. Και να έλεγα ότι δεν προσπάθησα, ψέμα θα
είναι!
Για
τα δικά μου δεδομένα, προσπάθησα πάρα πολύ. Το κυνήγησα και σε κυνήγησα πολύ
περισσότερο απ’ όσο πίστευα. Τόσο πολύ
που στο τέλος έδωσα συγχαρητήρια στον εαυτό μου, διότι εμμέσως πλην σαφώς
ξεπέρασα τα όρια της τετραγωνισμένης λογικής μου.
Και να πω ότι είσαι ο τύπος, ο θεός.
Καμία σχέση. Είσαι από τους γκόμενους που αν δεις στο δρόμο, δε θα στρέψεις το
κεφάλι σου δεύτερη φορά για να χαζέψεις το απολλώνιο κορμί σου! Αντιθέτως. Από
κορμί, φωνάρα, αλλά έχεις ένα πρόσωπο που κολάζει κι αγγέλους και το κατάλαβα
πριν χρόνια.
Όταν σε είδα για πρώτη φορά να κάθεσαι στο
διπλανό τραπέζι. Αμέσως το μάτι μου
έπεσε πάνω σου μελαχρινάκι, αλλά εσύ ούτε να με φτύσεις. Μικρό κοριτσάκι ήμουν
και το μόνο που έκανα ήταν να σε κοιτάω. Και τα χρόνια πέρασαν μέχρι που η πιο
ερωτική σοκολάτα στην Ελλάδα αποφάσισε να κάνει ένα projectγια
του Αγίου Βαλεντίνου.
Το projectαφορούσε την αποστολή ενός ανώνυμου
μηνύματος αγάπης μέσα σε μια σοκολάτα. Ε και το έκανα. Ολόκληρο κατεβατό
έστειλα. Γλυκανάλατο, ειλικρινέστατο και πολλά υποσχόμενο. Το έστειλα στο
αγαπημένο σου στέκι μέσα σ’ ένα κουτί γεμάτο σοκολατάκια καρδούλες. Μαζί με μια
ανθοδέσμη με μπλε τριαντάφυλλα. Θυμάσαι; Υπερπαραγωγή για τα μάτια σου τα
αμυγδαλωτά.
Μετά
από μερικές ώρες το κινητό μου χτύπησε. Ένα νέο mail. Η απάντηση στο μήνυμά μου.
Νόμιζα πως η καρδιά μου θα σπάσει. Ένα
όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Έτσι τουλάχιστον το έβλεπα τότε. Ήσουν το όνειρό
μου, βλέπεις. Είχα και τέτοια όνειρα, τρομάρα μου! Σου
απάντησα, μου απάντησες κι ανταλλάξαμε αριθμούς. Παρέμενα ακόμη όμως μια
άγνωστη.
Συμπέρασμα; Δεν εμφανίστηκες ποτέ.
Αναμενόμενο. 25 χρονών μαντράχαλος να κάθεσαι ν’ ασχολείσαι μια κάθε μια ανώριμη
γκομενίτσα. Λογικότατο.
Μετά από μήνες βρήκα το θάρρος να σου πω
ποια είμαι και τώρα είμαι η σοκολάτα με ονοματεπώνυμο. Αυτό μόνο.
Άκου
λοιπόν κάτι. Επειδή ξέρω ότι είσαι
λάτρης της συγκεκριμένης σελίδας κι επειδή είναι η πρώτη φορά που γράφω, θέλω
να σου πω πως δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα που να μη σε σκεφτώ και να μη σε ζητήσω.
Έχω βαρεθεί να περιμένω, να ξέρεις. Άντε, ο χρόνος περνάει κι εγώ μεγαλώνω.
Κάποια στιγμή θα σταματήσω ν’ ασχολούμαι γιατί έτσι είναι η ζωή, όμως τώρα
πιάσε την ευκαιρία.
Γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα δηλαδή. Σε
λίγο πατάς τα 30 μανάρι. Γίνε η σοκολάτα μου πια! Θα λιώσω στο τέλος.
