Σάββατο και η ώρα των καπετανέων έφτασε!
Ο καιρός ξανοίγει κι όλοι οργανώνουν τις καλοκαιρινές διακοπές. Ένα μαχαίρι στην καρδιά το ένιωσα να στρίβει βασανιστικά. Μια ανάσα πριν ξεκινήσω τη σεζόν και ήδη τρομάζω με το τι θα αντικρίσω και φέτος.
Σαν καπετάνιος, όμως, σωστός, θα αντιπαρέλθω το δράμα που κοντοζυγώνει και θα μιλήσουμε για gaming, να πάνε τα φαρμάκια κάτω!
Have a nice death
Εγώ το άρθρο το ήθελα για Μ. Σάββατο αλλά τα κεντρικά με έκοψαν με συνοπτικές διαδικασίες γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα έτρωγα hate για βλαστήμια! Άτιμα αφεντικά! Ε! Και βγήκε σήμερα!
Θα περίμενε κανείς να πρόκειται για καμία σπλατεριά, τίποτα μακάβριο και μαύρο! Τίποτα ρε! Καμία σχέση! Καφρίλα και γέλιο κρύβει!
O Xάρος έχει ανάγκη να ξαπλώσει την νεκρή κορμάρα του σε μία όμορφη παραλία, κάτω από φοινικόδεντρα και να πίνει Cuba Libre. Ντάξει! Έγκωσε ο άνθρωπος με τόσες ψυχές πέρα-δώθε στον κάτω κόσμο!
Αλλά ως αφεντικό (CEO) στην εταιρία Death Incorporated δεν είναι τόσο εύκολο! Οι υπεύθυνοι των τμημάτων τα έχουν κάνει οίκο ιεροδούλων και έχουν σπείρει τον κακό χαμό. Κάνουν ό,τι γουστάρουν και αυτό πρέπει να αλλάξει.
Μια κλασική, ελληνική κατάσταση επιχείρησης εν μέσω σεζόν. Πανικός, ξύλο και μια ανταρσία αχνοφαίνεται πίσω από την Γκιώνα.
Εσύ, ως υπεύθυνο αφεντικό, παίρνεις το δρεπάνι σου, πας στο ασανσέρ και κατεβαίνεις προς τα κάτω για να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους.
Εσωτερικό σχόλιο: Στο ασανσέρ παίζει αυτή η γνώριμη μουσική των παλιών ασανσέρ με εκείνο το σπαστικό τουν τι τουν τουρουρούν!
Κάποια τσιράκια σου npc σε βοηθούν να μάθεις τι σκαρώνει ο καθένας κι αυτά τα γλειφτράκια βάζουν το χεράκι τους για να καθαρίσεις όπου χρειάζεται.
Κι όλα αυτά; Για να πας διακοπές, ρε φίλε!
Πάρε μας κι εμάς, ρε Χάρε άρχοντα μαζί! Να περπατάμε στις Μαλδίβες μαζί με τα καβούρια και να κάνουμε stories ”Life lies in simple things”#Freedom #vacations #liveonyourown
Μία φάπα σκάει από τη ζωή και πάλι πίσω στη δουλειά.
Άιντε καμάρια μου πάμε να δούμε το gameplay με ένα πόνο
Το παιχνίδι είναι 2d action -rogue like με platforming. Καλά όχι τόσο πολύ το τελευταίο!
Ο Χάρος όχι απλά έχει το κλασικό δρεπάνι αλλά έχει και την επιλογή σε κάθε run να αλλάζει. Έχει μία μικρή γκάμα από όπλα -τέσσερα στο σύνολο- με το κλασικό διπλό δρεπάνι, ομπρέλα θαλάσσης και δρεπάνι με σχοινί!Nα το πετάς και να το πιάνεις.
If you know you know!!!
Όλα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και τεχνικές μάχης. Δε θα κολλήσουμε όμως σε αυτό, γιατί έχεις πόσα άλλα να κάνεις.
Θα σας πω για τα abilities. Έχεις δύο ικανότητες που τiς βρίσκεις τυχαία σε κάθε run, οι οποίες χωρίζονται σε cloak και spell.
Τα cloak είναι ικανότητες που δεν σπαταλάνε mana κι έχουν κατά κύρια βάση όπλα με spiritual energy.
Τα spell από την άλλη είναι μαγικές ικανότητες απλά!!
Για ακόμα μία φορά χτίζεις το run με ό,τι σου τύχει και κάνεις adapt με ό,τι έχεις’ με τη βοήθεια του HR O’shah που σου προσφέρει ικανότητες passive για να σου διευκολύνει τη ζωή.
Εδώ έχουμε attack , magic, passive, defense. Σε αυτές τις κατηγορίες και ανάλογα τι θα σου τύχει, διαλέγεις.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση και με κέρδισε είναι ότι κάθε γύρος ξεκινάει από το γραφείο σου και κατεβαίνεις με το ασανσέρ όροφο διαλέγοντας εσύ τι διαδρομή θα χαράξεις.
Έχει αρκετές περιοχές όλες συμβολικές όπως pollution, gluttony, disease, addiction, natural disaster, war. Όλες αυτές οι περιοχές διοικούνται από ένα mini boss αλλά και το τελικό boss της περιοχής.
Η κάθε μία είναι ξεχωριστή με βάση την ονομασία της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η addiction με τα mobs να είναι ανθρωπόμορφα μάλμπορο κόκκινο σκληρό.
Στο κομμάτι gameplay θα συναντήσεις και το dash, healing και διάφορα μικρά βοηθήματα -όχι σεξουαλικού περιεχομένους μην παίρνεις φόρα!
Boss – miniboss
Το game είναι σε ασπρόμαυρο στιλ κατά βάση. Με τα mini boss και τα boss να είναι φτιαγμένα έτσι, που να αντιπροσωπεύουν την περιοχή τους. Ταυτόχρονα σου αποτυπώνουν και χαρακτηριστικά υπαλλήλων σε μία πολυεθνική κυριλέ.
Ευφάνταστα σχεδιασμένα, αν και το τελικό boss κλεμμένο το concept από το Hades 2. Θα την πω την αλήθεια, το ήθελα πιο ψαγμένο.
Ακόμα ένα σημείο που διαφέρει από άλλα τέτοιου περιεχόμενου είναι η μουσική.
Ρε φίλε πόσο γ@μ!σ$ η μουσική-ασανσέρ. Πώς το ταίριαξαν έτσι ακόμα αναρωτιέμαι. Ήταν λες και μπήκα σε ασανσέρ του ’90 σε παλιά τράπεζα και ήξερα ότι θα μου φάνε τα λεφτά όταν φτάσω στο γραφείο της κυρα-Μαρίκας από την Καρδίτσα που μπήκε με μέσο.
Αυτή η μουσική παίζει σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού από το loading screen μέχρι και να φτάσεις στο boss. Εκεί αλλάζει και ανεβάζει τόνους και γίνεται πιο διασκεδαστική.
Ταιριάζει σε όλο το game αυτό το mental unstable συναίσθημα.
Το πήρα απόφαση θα πάω διακοπές
Το παιχνίδι είναι χαβαλές από την αρχή μέχρι τέλος. Με διαλόγους, χαρακτήρες NPC. Ακόμα και εσύ είσαι χαβαλετζής Χάρος.
Διασκεδάζεις και περνάς ευχάριστα την ώρα σου, χωρίς να καταλάβεις πόση ώρα έχεις παίξει.
Θυμίζει πολύ Dead Cells για όποιον ξέρει. Σου δίνει χαζή ευχαρίστηση με τη δυσκολία του. Έχεις πολλές επιλογές σε διαδρομές να κάνεις. Σε βάζει να παίξεις, να ξεκλειδώσεις ικανότητες, ακόμα και να φτιάξεις το γραφείο σου με ντεκόρ.
Είναι ένα μικρό και καλοφτιαγμένο παιχνίδι με το αστείο αλλά και τον συμβολισμό στα πράγματα -που δεν το περίμενα και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ο αρχικός μου σκοπός ήταν να παίξω μία βλακεία αλλά με εξέπληξε.
Μικρά τα αρνητικά πραγματάκια, αλλά δεν θα δώσω καν βάση. Στο σύνολό του είναι άρτιο έως πολύ καλό. Ιδανική λύση για να χαλαρώσεις το ταλαιπωρημένο σου κορμί από το μεροκάματο, αφού ούτε και σήμερα κέρδισες το Τζόκερ!
Βίρα τις άγκυρες αρρωστάκια μου!!!
