Κάποιες στιγμές αξίζουν να τις σταματάς, να τις γιορτάζεις και να τους δίνεις το βάρος που έχουν. Όχι γιατί είναι μεγάλες στα μάτια των άλλων, αλλά γιατί σηματοδοτούν κάτι σπουδαίο για σένα: μια αρχή, μια κατάκτηση, μια νέα σελίδα.
Σκέψεις που κολλάνε σ’ άλλες σκέψεις τις τελευταίες μέρες. Απόψε ξαναήρθε η ώρα να μπουν σε τάξη για ν’ αποτυπωθούν.
Το σκηνικό γνωστό. Σκοτάδι, μουσική. Αλλά κι η μουσική υπόκρουση που επιλέγω έχει αλλάξει τις τελευταίες μέρες. Πλέον είναι πιο ήρεμη. Θες που μυρίζει φθινόπωρο; Που έπεσε η πρώτη βροχή; Ίσως που οι μέρες έχουν γίνει μικρότερες;
Έχει προηγηθεί ένα μεγάλο διάστημα έντονης δραστηριότητας και σπρωξίματος ν’ αποδώσω σε πολλά επίπεδα, σωματικά, πνευματικά, συναισθηματικά. Ν’ αλλάξω τόπο κατοικίας, δουλειά, σπίτι, συνήθειες. Οπότε ίσως απλά είναι η ώρα να πάρω μια ανάσα, ν’ απολαύσω τους καρπούς των κόπων μου και να φορτίσω, για να ξαναρχίσω με καινούργιους στόχους και να βελτιώσω αυτά που έχω ήδη καταφέρει.
Παρόλο που τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι ότι θέλω να ακονίσω την πένα μου με κάποιο κείμενο μυθοπλασίας, τρόμου -ή έστω ένα ερωτικό, βρε παιδί μου- γυρνάω ξανά σε θέματα αυτοβελτίωσης. Ίσως επειδή είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία στην οποία έχω μπει.
Αχ, αυτό το RAS!
Το σύστημα RAS του εγκεφάλου είναι σαν το φίλτρο, μέσα απ’ το οποίο λέμε στον εγκέφαλο μας τι είναι σημαντικό και σε ποιες πληροφορίες να εστιάσει. Για όσους θέλουν να το ψάξουν παραπάνω, ονομάζεται δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης (Reticular Activating System).
Δεν ξέρει τι είναι καλό ή κακό για εμάς. Απλά «βλέπει» πού επικεντρωνόμαστε, τι σκέψεις κάνουμε κι απ’ την πληθώρα πληροφοριών που λαμβάνουμε καθημερινά, προωθεί στο συνειδητό μας αυτά που θεωρούμε σημαντικά. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, ότι αν κάνεις θετικές σκέψεις, περισσότερες θετικές πληροφορίες περνάει στο συνειδητό σου, όπως και το αντίστροφο.
Στα δικά μας τώρα! Χθες ήταν η πρώτη βραδιά που θα κοιμόμουν σπίτι μου. Προχθές, η πρώτη μέρα που ένα άτομο δικό μου πήρε στην κατοχή του ένα όχημα. Κι οι δύο, προφανώς, κοπιάσαμε, ψάξαμε, αφιερώσαμε χρόνο και δώσαμε χρήματα για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.
Πόση εντύπωση μου έκανε όταν μου είπε ότι το έχει σχεδόν ένα 24ωρο στην κατοχή της και δεν το έχει πάει μια βόλτα! Δεν είδα χαρά, μόνο ξεφυσήματα άγχους σε στιλ τσαγερού για όλα τα υπόλοιπα! Γιατί;
Εγώ; Είχα σχέδιο κι είχα κάνει προετοιμασία! Είχα ήδη καθαρίσει και τακτοποιήσει αρκετά πράγματα. Οπότε χθες ξεφόρτωσα κάποια επιπλέον απ’ το αυτοκίνητο. Τα μοίρασα στα δωμάτια. Αυτό μόνο! Οι δουλειές τέλος, μέρα του Θεού είναι και σήμερα!
Έπειτα άνοιξα έναν αφρώδη οίνο που είχα πάρει από πριν, έβαλα μουσική, μπανάκι, σατέν πιτζάμες και βουρ! επί του καναπέως. Έβαλα μια ταινία που είχα ήδη διαλέξει κι απόλαυσα την πρώτη μου βραδιά στο καινούργιο μου σπίτι!
Εννοείται έκανα πρόποση στην υγειά μου! Για να μου πω «μπράβο», για να μου δείξω πόσο περήφανη είμαι για μένα, για όλα όσα καταφέρνω! Για να εγκαινιάσω μια καινούργια εποχή κι όλα τα καλά που θα φέρει. Γιατί αν δεν το κάνω πρώτη εγώ για μένα, γιατί να το κάνουν οι άλλοι;
Να σου πω κάτι; Είχα χαρά μέρες πριν, γιατί ήξερα ότι ερχόταν αυτή η ώρα. Έχω χαρά ακόμα γιατί πραγματικά το απόλαυσα! Εννοείται επίσης ότι έχω θέσει κι άλλα, πιο μικρά ορόσημα, καθώς και μια γιορτή με λίγους και καλούς φίλους (άλλο ένα προμελετημένο έγκλημα).
Μάρκαρε, λοιπόν, τα ορόσημα σου, προετοιμάσου να τα γιορτάσεις. Πάρε το χρόνο, όταν πετύχεις, να πεις μπράβο στον εαυτό σου, να νιώσεις ενθουσιασμό κι ευγνωμοσύνη! Οι υποχρεώσεις κι οι δουλειές ποτέ δεν τελειώνουν. Κάποιες στιγμές όμως, περνούν και χάνονται, όταν δεν τις ζήσεις.
Υπάρχει τόση ομορφιά, χαρά, αγάπη στη ζωή, μέσα κι έξω μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλο μας να εστιάζει και σε αυτά και να κάνουμε χώρο.
Έτσι, πίστεψέ με, ανοίγουμε δρόμο να ακολουθήσουν κι άλλα όμορφα!
