Πέρασε ένας που σου έμοιαζε.
Τινάχτηκα απ̓ τη θέση μου λες και με χτύπησε ρεύμα. Προξένησα την απορία όλων
των υπολοίπων, μα δεν μπορούσα να τους εξηγήσω τι μου συνέβη. Σκαρφίστηκα
αμέσως ένα ψέμα και θαρρώ πως έκρυψα την ταραχή μου.
Απείχα απ̓ τις συζητήσεις χαμένη
στις σκέψεις μου.
Γιατί ταράχτηκα όταν νόμισα πως σε είδα;
Τι είσαι για μένα;
Απέφευγα να μπω στο τριπάκι να το
αναλύσω. Αρχικά γιατί τρέμω να παραδεχτώ κάτι πιο μεγάλο, κι απ̓ την άλλη μου
έχεις παρουσιάσει ένα σωστό θρίλερ.
Άλλωστε κι εσύ φοβάσαι. Φοβάσαι
εμένα. Το βεβαρυμμένο παρελθόν μου, τις επιλογές μου.
Δεν έχεις προσπαθήσει καν να
σκεφτείς πόσο με στεναχωρεί εμένα αυτό. Να καταβάλλω προσπάθειες σε καθημερινή
βάση για να δεις πέρα απ̓ αυτά που έχεις συνηθίσει να βλέπεις και ν̓ ακούς. Ο
κόσμος πάντα θα λέει. Μα τι ξέρει στ̓ αλήθεια ;
Σταμάτησα να τα βάζω με τους
άλλους. Ξέρω ότι έσφαλα και πού, και οι συγγνώμες μου ήταν αληθινές. Πλήρωσα με
τύψεις αντιδράσεις κι ωρίμασα. Έμαθα να κοιτάω στα μάτια όσους με αδίκησαν κι
ίσως να παίρνουν και τα πιο αληθινά μου χαμόγελα. Με έκαναν να σεβαστώ τον
εαυτό μου και να παλέψω να βελτιωθώ.
Εάν το κρεβάτι μου φιλοξένησε
πολλούς ή λίγους, πρόβλημα δικό μου. Πουτάνα σε κάνει η συμπεριφορά κι όχι ο
αριθμός. Το τι έχω να δώσω και πόσα μπορώ ακόμα να αισθανθώ. Το ξέρω καλύτερα
εγώ.
Δε με έχεις δει πραγματικά.
Γνωρίζεις όσα επέλεξα να σου φανερώσω. Μιας ανέμελης κι ακατέργαστης περιόδου
εμπειρίες. Μα υπάρχει κι άλλη πλευρά. Σκοτεινή σε πρώτη φάση, που χρωματίζεται
σταδιακά με συναισθήματα. Εξού κι ο λόγος που την έχω κρύψει τόσο καλά.
Δεν είσαι και έτοιμος να με δεις
ολόκληρη. Μπορεί βέβαια και να μη θέλεις.
Το διαφορετικό δύσκολα το
αποδέχονται. Οι περισσότεροι το φοβούνται. Γιατί, λοιπόν, να θέλεις να βγεις απ̓
τα νερά σου; Γιατί να μην κινηθείς εκ του ασφαλούς με μια άλλη;
Εγώ το έχω ξαναδεί το έργο. Πώς να
σκεφτείς πως με πληγώνεις; Κι όχι γιατί με αφήνεις. Μα γιατί φοβάσαι να το
σκεφτείς καν το σκηνικό μας; Ακόμη κάνω λάθος. Τότε δε σου έκανα για
τα γούστα σου, αλλά δεν εξαφανιζόσουν μην τυχόν σου βάλω την ταμπέλα του μαλάκα.
Δεν έχω σχεδιάσει plan b για εμάς.
Είπα απ̓ την αρχή, όπως πάει. Αν δεν πάει άλλο, ας φανεί. Δε θέλω τα χείλη σου
να σχηματίζουν τη λέξη «τέλος». Γιατί τότε θα πεισθώ πως κάτι υπήρχε και δεν το
έζησα σωστά.
Μόνο μη με αφήνεις για αύριο, γιατί
η έσχατη επιλογή δεν αρέσει σε κανέναν.
Φωνές και φασαρία διέκοψαν τις
σκέψεις μου και με επανέφεραν στο τραπέζι με μια γλυκόπικρη γεύση.
Τώρα ήσουν όντως εσύ.
Χαμογέλασα τόσο όσο έπρεπε, κι όχι
όσο θα ήθελα, για τα προσχήματα. Κλείνω τα μάτια μου και ξεκινάω να μετράω. Να
δούμε πότε θα σε βρω.
