Το
καλοκαίρι καλά κρατεί και για όσο οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλές, το μυαλό
και το κορμί δεν αντέχουν να μένουν κλεισμένα στα στενά τετραγωνικά του
σπιτιού.
Βραδάκι
κι ετοιμαζόμαστε για έξοδο με τις κολλητές. Εγώ πάντα έτοιμη και στην ώρα μου,
ενώ οι υπόλοιπες άφαντες στον ορίζοντα. Γιʾ άλλη μια φορά, οι γαϊδούρες δεν
φάνηκαν συνεπείς στο ραντεβού μας και μʾ άφησαν να βασανίζομαι ολομόναχη πάνω
στα ψηλοτάκουνα.
Αφού
πέρασε το ακαδημαϊκό τέταρτο, αγανακτισμένη ξεκίνησα τις επίμονες κλήσεις
σε καθεμιά απʾ αυτές, για να μάθω τον λόγο της αργοπορίας.
Όχι! Δε
χάλασε η πρέσα ισιώματος, δεν κάηκε η λάμπα του μπάνιου, ούτε το μανό έβγαλε διαφορετική
απόχρωση απʾ την αναμενόμενη.
Η
πραγματική αιτία; Το Facebook! Και δεν μιλάμε για chat με καυτό γκομενάκι που,
όσο να ʾναι, το δικαιολογείς και περιμένεις τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.
Κάνουμε
λόγο για κανονική κατασκοπεία (τύφλα να ʾχει το NCIS!) στα προφίλ που εμφανίζονται στην αρχική
σελίδα.
Πού γίνονται
τα περισσότερα check-in , ποια είναι με ποιον, με ποια βγήκε ο τάδε (ειδικά το
πρόσωπο που συνοδεύει τον τάδε είναι που μας καίει πιο πολύ), ποια μαγαζιά
απορρίπτονται για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες να πέσουμε πάνω σε πρώην,
νυν, στο συνάδελφο που μας φλερτάρει κι αποφεύγουμε ευγενικά εδώ και δυο μήνες.
Το
Facebook, αυτή η γνωστή μπλε σελιδούλα, έχει ξεπεράσει, πλέον, τα όρια της
κοινωνικής δικτύωσης κι έχει εξελιχθεί σʾ ένα τεράστιο διαδικτυακό φακέλωμα.
Μπορεί οι
φίλες μου να το χρησιμοποιούν ως ένα ωφέλιμο μέσο που προλαμβάνει δυσάρεστες
καταστάσεις και καταστροφικές συναντήσεις, δίνοντας, παράλληλα, τροφή για αθώο
κουτσομπολιό αλλά, όπως καθετί, έχει δυο διαφορετικές όψεις.
Η
φαινομενικά αθώα επιλογή δήλωσης παρουσίας που συνοδεύεται με χαμογελαστά emoticons κι ευτυχισμένες φωτογραφίες της
παρέας που περνάει καλά, μπορεί να γίνει φονικό όπλο στα χέρια ενός
δυσαρεστημένου πρώην εραστή.
Για να
μην αναφέρουμε την περίπτωση του πρώην φίλου που έκανες πέρα γιατί, τελικά,
ανακάλυψες πως δεν είχε και τόσο καλοπροαίρετα κίνητρα κι οργισμένος πια, σε
καταδιώκει όπως η Μούμια τον Ρικ Οʾ Ντόνελ!
Hεξάρτηση που δημιουργεί
αυτή η εμμονή να βολιδοσκοπείς τις κινήσεις του άλλου, προτού βγεις, μπορεί να
αποβεί καταστροφική, καθώς φτάνεις στο σημείο να μην κοιτάζεις τη δική σου
διασκέδαση αλλά να τη χαλάς, με το να επικεντρώνεσαι στο τι κάνουν όλοι οι
υπόλοιποι, αφήνοντας τον εαυτό σου στην απέξω.
Από
πλευρά ανθρώπινης επαφής αν το δεις, καταλαβαίνεις πως αυτή η κατασκοπική
διάθεση που κουβαλάς, άσχετα αν ανήκεις στην κατηγορία του σχιζοφρενικού πρώην
ή του ελεύθερου, πλέον, εργένη, σε αποκόβει από τη συναναστροφή τόσο με τους
φίλους, όσο και με νέα πρόσωπα που περιμένουν ένα σου νεύμα για να μπουν στη
ζωή σου.
Το
βλέπεις παντού! Ανθρώπους κολλημένους πάνω από ένα κινητό, είτε να ψάχνουν
μανιωδώς στο Facebookγια
πληροφορίες για το πού διασκεδάζει ο «έτσι» για να παρουσιαστούν «κατά τύχη»,
είτε σε ποιο μπαρ πίνει η «καψούρα» με το νέο της αμόρε για να μην πάει ο
πληγωμένος φίλος που λιώνει για τʾ άπιστα μάτια της.
Αποτέλεσμα
όλου αυτού του καρναβαλιού η αποξένωση και οι χωρίς σταματημό μούντζες γνωστών
κι αγνώστων που γελάνε με τα χάλια μας!
Κάποτε
παίρναμε σβάρνα τις κοντινές καφετέριες να κόψουμε κίνηση, τηλεφωνούσαμε στο
κολλητό-σύμμαχο του ανθρώπου που μας ενδιέφερε προκειμένου να μας πει τα σχέδιά
τους για το βράδυ για να μας βγάλει τυχαία ο δρόμος από εκεί!
Υπήρχε,
ρε παιδί μου, λίγο σασπένς και ίντριγκα, όπως και να το κάνουμε! Έβραζε το αίμα
απʾ την αδρεναλίνη και την πίεση του χρόνου αν θα προλάβουμε να φτάσουμε στην
ώρα μας.
Tώρα, μʾ
ένα απλό κλικ έχουμε το προσωπικό μας GPS για το πού θα βρούμε ή δε θα βρούμε
αυτόν που μας ενδιαφέρει. Και ποιο το νόημα; Χάνεται η μαγεία του απροσδόκητου
κι είμαστε συνεχώς πάνω από ένα πληκτρολόγιο παίζοντάς το Μάτα Χάρι!
Έτσι
προτού πατήσεις το κουμπί για να δηλώσεις πού θα τα σπας απόψε, σκέψου πως
κάπου, κάποιος διαβάζει τις δημοσιεύσεις σου στο προφίλ σου και παρακολουθεί
τις κινήσεις σου.
Τι θα
έλεγες να αφήσεις το κινητό κάτω και να χαρείς το βράδυ σου μακριά απʾ το
άγρυπνο μάτι του μεγάλου ρουφιάνου;
