Σήμερα το ταξίδι μας οδηγεί στο πιο σκοτεινό και βίαιο anime: Deadman Wonderland. Στην καρδιά μιας ζοφερής φυλακής, όπου ανθρώπινα πλάσματα παίζουν παιχνίδια θανάτου και το αίμα βαφτίζει τα όνειρα…
Χαιρετώ τους απανταχού θαλασσινούς!
Πρέπει ν’ αποδεχτούμε ότι χειμωνιάζει. Τι να κάνουμε; Ούτε τα χιόνια, ούτε οι θύελλες θα μας εμποδίσουν από το να σαλπάρουμε. Είμαστε καπετάνιοι, ωρέ! Κρυώνουν τα παλικάρια;
Μαζευτείτε στην πλώρη, γιατί τα πράγματα σήμερα είναι σοβαρά!
Σήμερα θα σας μιλήσω για τον ανεκπλήρωτο έρωτά μου. Εκείνη την καψούρα που μόλις έχεις δαγκώσει τη λαμαρίνα και παμ! Τέλος! Finito la musica!
Μένεις μ’ ένα μαχαίρι στην καρδιά μπηγμένο να κοιτάς το κενό με απόγνωση. Σαν κουτί με μπισκότα βουτύρου που ανοίγεις για ν’ ανακαλύψεις τα ραπτικά της γιαγιάς. Για αυτόν τον πόνο στη ζωή κάθε τίμιου ναύτη θέλω να σας μιλήσω. Πιάστε τα τσιγάρα σας, κάντε το ουίσκι διπλό γιατί η περίσταση το σηκώνει.
Όλα ξεκίνησαν το 2015, την περίοδο που μόλις είχα μπει δυναμικά στον κόσμο των Anime. Θυμάμαι να διαλέγω ό,τι ψαγμένο τίτλο μου καθόταν στο μάτι. Αν είχε και ωραία artistic απεικόνιση, τότε ήταν λόγος να μπει στη λίστα παρακολούθησης.
Κάπως έτσι ξεκίνησε εκείνος ο έρωτας. Με εκείνη την πρώτη ματιά και τον τίτλο που ακουγόταν σαν γάργαρο γέλιο γοργόνας στη θάλασσα…
DEADMAN WONDERLAND!!!
Πριν το ξεκινήσω, το έψαξα λίγο, γιατί μου φάνηκε πολύ καλό για να είναι αληθινό. Όμως, είχε όντως πολύ δυνατό manga story, artistic features κι είπα «Καπετάνιε, εδώ δέσε!».
Είχα τόση χαρά κι ενθουσιασμό, λες και έριχνα στο νερό την πρώτη μου πειρατική φρεγάτα!
Για αυτά που ακολούθησαν, δε με προειδοποίησε κανείς. Αλλά θα φτάσω και σ’ αυτό το σημείο μηδέν.
Πάμε να δούμε το story πρώτα!
Παιχνίδια θανάτου
Στην Ιαπωνία έχει γίνει ένα φονικό συμβάν. Ένας περίεργος σεισμός, πριν δέκα χρόνια, κατέστρεψε το μισό Τόκυο.
Ο πρωταγωνιστής μας Ganta, ένας από τους επιζώντες αυτού του φυσικού όλεθρου, πάει μετά από δέκα χρόνια σχολείο. Δεν έχει, όμως, καμία ανάμνηση των όσων είχαν διαδραματιστεί τότε.
Την ώρα που κάνει μάθημα, όμορφα κι ωραία, σκάει ένας τύπος μπανιαρισμένος με αίμα και ξεκληρίζει όλη την τάξη, εκτός από εκείνον. Δύο στα δύο, ούτε Τζόκερ να έπαιζε!
Πριν αποχωρήσει από το splatter σκηνικό, ακουμπάει στο στήθος του Ganta ένα ενθύμιο (;)… Έναν κρύσταλλο!
Ο Ganta, ως ο μοναδικός επιζών της άγριας αυτής δολοφονίας, κινεί την περιέργεια στην αστυνομία. Κι επειδή σε κάθε φονικό πρέπει να βρίσκεται ένας ένοχος για την αποσιώπηση της δημόσιας γνώμης, τον μπαγλαρώνουν!
Εκεί, δεν παίζουν τα παιδιά! Τον πιάνουν, λοιπόν, και τον πετάνε στη στενή, την επονομαζόμενη ”Deadman Wonderland”.
Η φάση εκεί μέσα ήταν λίγο squid game. Παιχνίδια θανάτου με κρατούμενους! Είναι κάτι τόσο απλό ή μήπως κάτι κρύβεται από πίσω; Σιγά μην ήταν έτσι straight forward!
Σε αυτή τη φυλακή, έβαζαν τους κρατούμενους να παλεύουν για τη ζωή τους…για ένα φάρμακο! Τους δηλητηρίαζαν μέσω ενός κολάρου που φορούσαν στον λαιμό και στόχος τους ήταν να παίζουν αυτά τα παιχνίδια του θανάτου για «μια θέση στον ήλιο», aka την καραμέλα που αποτελούσε το αντίδοτο!
Μέσα στη ζοφερή φυλακή, συναντά μια albino κοπέλα, τη Shin. Ρε, τι της θυμίζει, τι της θυμίζει; Κάπου τον ξέρει αυτή, αλλά το μυαλό της έχει κολλήσει!
Εντωμεταξύ, θυμάστε τον κρύσταλλο που σας ανέφερα πιο πάνω; Ε! Σε αυτό το σημείο μαθαίνουμε τι διάολο κάνει!
Αυτός, λοιπόν, ο κόκκινος κρύσταλλος σου δίνει τη δυνατότητα να ελέγχεις το αίμα σου και να το κάνεις όπλο.
Και μαντέψτε! Δεν τον έχει μόνο ο Ganta, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι μπουζουριασμένοι. Στο anime αυτό το μακάβριο παρεάκι ονομάζεται ” Branches Of Sin”.
Η φυλακή είναι η βιτρίνα πίσω από τους death-match αγώνες μεταξύ των φυλακισμένων, όπου πλούσιοι ποντάρουν τα λεφτά τους πάνω στο carnival corpse της αρεσκείας τους. Ανθρώπινες κοκορομαχίες μέχρι τελικής πτώσεως!
Το βασικό ερώτημα του πρωταγωνιστή μας είναι να καταλάβει γιατί βρέθηκε εκεί, πώς βρέθηκε εκεί και γιατί αυτός απ’ όλους τους άλλους…
Wonderland world
Το animation για την εποχή του είναι φοβερό. Μιλάμε για παραγωγή του 2007. Ένα σκοτεινό concept με το κόκκινο να πρωταγωνιστεί ως χρώμα, τονίζοντας τις αντιθέσεις.
Σαν να βλέπεις την «Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων» με goth aesthetics και plot twist!
Όλα κυλούν αρμονικά στη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας, βαμμένα με αίμα, πόνο, αδικία και εξουσία.
Γιατί κόκκινο; Γιατί η χρωματική παλέτα του υπογραμμίζει τη βία, την νοσηρότητα, τον κίνδυνο, τον εγκλεισμό και με μαεστρία οι Ιάπωνες το χρησιμοποιούν ως εργαλείο αφήγησης, ψυχολογικού τρόμου, βάζοντας μια χρωματική υπογραφή σ’ αυτή τη φαντασμαγορία.
Deadman fights
Μία μικρή αναφορά στις μάχες θα ήθελα να την κάνω. Όχι γιατί είναι κάτι το WOW αλλά γιατί παρόλο που είναι γρήγορες, είναι ουσιαστικές. Δηλαδή μέσα σ‘ ένα επεισόδιο –άντε δύο– βλέπεις την ιστορία των χαρακτήρων και το ψυχολογικό τους υπόβαθρο,χωρίς να νιώθεις πως χάνεσαι στο back and forth του χρόνου!
Μπορεί απλά επειδή είμαι ερωτευμένος, να μου πείτε πως σας λέω μαλακίες! Δείτε το και ελάτε ν’ ανταλλάξουμε απόψεις!
O Captain και το κλείσιμο ενός κεφαλαίου
Γιατί είναι η καψούρα μου;
Είναι ένα πανέμορφο anime με πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία και χαρακτήρες. Η ιστορία ενός αθώου, που τον πετάνε σε μια φυλακή κι ο αγώνας για την επιβίωση είναι από μόνο του ένα συναρπαστικό αφηγηματικό ταξίδι.
Μέσα σ’ αυτη τη θαλάσσια ρότα, παρατηρεί κανείς πως οι δυνατοί της κοινωνίας, αυτοί με την εξουσία και τα λεφτά, χρησιμοποιούν τους απλούς ανθρώπους για να διασκεδάσουν, κυριολεκτικά χύνοντας το αίμα τους.
Η ανάγκη για επιβίωση των «μικρών κι άσημων» γίνεται στα χέρια τους ένα άρρωστο trigger point, που δε διστάζουν να πατήσουν για να γεμίσουν τον χρόνο τους, καθώς εσύ παραδίδεις τη ζωή σου. Κι όλο αυτό δημιουργεί προβληματισμούς υπαρξιακούς, κοινωνικούς, ενώ παράλληλα κάνεις παραλληλισμούς με τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί.
Είναι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, γιατί ποτέ δεν τελείωσε! Δώδεκα επεισόδια βγήκαν και that’s it. Έσκασε το κύμα στη μούρη με μία σαρδέλα μέσα και τα είδα όλα.
Το manga μετά από δεκατρία τεύχη το έκοψαν! Μόνο στην Ιαπωνία έχει ολοκληρωθεί ως κόμικ, αλλά δεν ξέρω ιαπωνικά καρδιά μου! Δεν έχω μάθει το τέλος και δεν ολοκλήρωσα ποτέ αυτό το αριστούργημα.
Δίνω όσα κι όσα για να βγει ξανά.
Θα αναρωτιέστε προφανώς γιατί το έκοψαν. Το δικό μου theory είναι πως επειδή υπάρχουν τέτοιου είδους αγώνες παγκοσμίως, όπου εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα, δε θα ήθελαν να βγει ως θέμα στην επιφάνεια. Γιατί όταν βλέπεις κάτι, συνήθως το ψάχνεις. Και κάποια πράγματα καλύτερα για κάποιους να μένουν κρυμμένα!
Όποιος θέλει το βλέπει με δικιά του ευθύνη. Να ξέρει ότι δε θα δει τέλος, αλλά έτσι συμβαίνει με κάθε μεγάλη καψούρα. Σε αφήνει σέκο!
Βίρα τις άγκυρες, αρρωστάκια μου!
