Αγαπημένοι μας ilovίτες,
Καλωσορίσατε στο «Ask the iLovers», τη νέα μας στήλη όπου η καρδιά μιλάει ανοιχτά, και οι σκέψεις και οι προβληματισμοί της καθημερινότητάς μας βρίσκουν φωνή και χώρο να ακουστούν. Εδώ μοιραζόμαστε μαζί σας πραγματικές ιστορίες και ερωτήματα που αγγίζουν την ψυχή, με ειλικρίνεια, σεβασμό και μια ζεστή δόση κατανόησης.
Σήμερα ξεκινάμε με μια επιστολή που αγγίζει το θέμα της ανάγκης για επιβεβαίωση μέσα στις σχέσεις — κάτι που όλοι, λίγο πολύ, έχουμε νιώσει ή αναρωτηθεί.
Ελάτε να διαβάσουμε μαζί και να μιλήσουμε, γιατί στο «Ask the iLovers» έχεις πάντα έναν φίλο!
Η φίλη μας Μ. ρωτά:
Καλησπέρα σας,
Ελπίζω να είστε καλά! Είδα την ανάρτηση σας σχετικά με τους προβληματισμούς που μπορούμε να σας στείλουμε κι είπα να στείλω κι εγώ!
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μόνο έναν προβληματισμό αλλά πολλούς που δυστυχώς, δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω…
Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο και με προβληματίζει είναι γιατί οι άνθρωποι ψάχνονται συνεχώς να επιβεβαιώνονται ενώ ήδη έχουν προχωρήσει την ζωή τους;; Έχεις μια σχέση, υποτίθεται ότι είσαι καλά αλλά ψάχνεσαι αλλού για επιβεβαίωση, γιατί το κάνεις; Για να επιβεβαιώσεις ότι αρέσεις και νιώθεις σημαντικός;;;
Δεν ξέρω ποιος ilover θα ήθελε να μου απαντήσει αλλά θα το ήθελα πάρα πολύ!
Αναμένω νέα σας.
Σας ευχαριστώ
Το ilovers.gr απαντά:
Αγαπημένη μας ilover,
Θίγεις κάτι βαθιά ανθρώπινο και συχνά σιωπηλό: την ανάγκη για επιβεβαίωση — ακόμα κι όταν έχουμε σχέση, ακόμα κι όταν φαίνεται πως έχουμε “προχωρήσει”. Γιατί, λοιπόν, κάποιος που αγαπά (ή αγαπιέται) συνεχίζει να ψάχνει αλλού να καθρεφτιστεί; Γιατί κάποιος επιστρέφει σε έναν/μία πρώην, όχι από έρωτα, αλλά από την ανάγκη να νιώσει ξανά σημαντικός;
Η απάντηση δεν είναι πάντα απλή, ούτε άνετη. Πολλές φορές, όταν η σχέση με τον εαυτό μας δεν έχει ριζώσει σε βαθιά αποδοχή, ψάχνουμε διαρκώς “μάτια τρίτων” για να επιβεβαιώσουν αυτό που εμείς δεν έχουμε ακόμη το θάρρος να πούμε μέσα μας: ότι αξίζουμε. Κι έτσι, ακόμα και μέσα σε μια σχέση — καλή ή όχι — μπορεί να γεννηθεί ένα αόρατο κενό. Όχι επειδή ο άλλος δεν μας δίνει, αλλά επειδή εμείς δεν ξέρουμε ακόμα πώς να δεχτούμε.
Και τότε έρχεται η νοσταλγία του γνώριμου, του πρώην. Όχι πάντα από αληθινό συναίσθημα, αλλά γιατί εκεί ξέρουμε ότι ήμασταν επιθυμητοί — ή νιώσαμε κάποτε σημαντικοί. Η επιστροφή δεν είναι πάντα για να μείνουμε· μερικές φορές είναι για να μας πουν ξανά “μετράς”.
Αλλά εδώ κρύβεται και το βαθύτερο ερώτημα, σχεδόν φιλοσοφικό:
Αν δεν υπήρχε κανείς να μας κοιτά, θα συνεχίζαμε να νιώθουμε πως υπάρχουμε;
Η επιβεβαίωση δεν είναι εχθρός. Είναι φυσική, ανθρώπινη ανάγκη. Το θέμα είναι να μην την κυνηγάμε σαν σωσίβιο. Όταν μάθουμε να υπάρχουμε με πληρότητα, τότε ακόμα κι αν έρθει η ανάγκη να επιβεβαιωθούμε, δεν θα μας καταπίνει — θα την αναγνωρίζουμε, θα την αγκαλιάζουμε, και θα επιστρέφουμε στον εαυτό μας με καλοσύνη.
Μην απογοητεύεσαι από τους ανθρώπους που ψάχνονται – συνήθως δεν προσπαθούν να πληγώσουν κανέναν· απλώς ψάχνουν ακόμα να βρουν τον εαυτό τους. Και όσο εμείς κάνουμε τη δική μας εσωτερική δουλειά, γινόμαστε φάροι σταθερότητας μέσα σε αυτό το μπέρδεμα.
Εσύ να συνεχίσεις να αγαπάς με καθαρότητα και να μη φοβάσαι να κοιτάς ειλικρινά μέσα σου. Εκεί βρίσκεται η αληθινή δύναμη.
Σε ευχαριστώ για τον προβληματισμό σου. Είναι πολύτιμος — όπως και εσύ.
Με εκτίμηση,
Εύη Δικαίου/ Κουβέντα να γίνεται
Έχεις μέσα σου κάτι που δεν ξέρεις πώς να το βγάλεις; Μια σκέψη που σε τρώει ή έναν προβληματισμό που σε κάνει να ξενυχτάς; Μη μένεις με το βάρος! Στείλε μας όσα νιώθεις, όσα σκέφτεσαι, ακόμα κι όσα δεν τολμάς να πεις φωναχτά, στο [email protected].
Διάλεξε τον ilover που θες να σου απαντήσει, αυτόν που πιστεύεις ότι θα σε καταλάβει καλύτερα. Μαζί θα ψάξουμε να βρούμε νόημα, λύσεις ή απλά μια αλήθεια που σου λείπει.
Μη φοβάσαι. Εδώ δεν είσαι μόνος κι η φωνή σου ακούγεται.
Περιμένουμε τις ερωτήσεις σου!
