Φουρτουνάκηδες και Βροντάκηδες. Νεράιδες και παλικάρια. Ναυτάκια, ναύτισσες κι όλοι οι καλοί άνθρωποι…

Άντε! Τελειώνετε! Επιβιβαστείτε γιατί έχουμε ταξίδι μπροστά μας. Και τι ταξίδι! Back to the future!!!

Alo και καλησπέρα στους απανταχού παρόντες του υπέροχου site μας! Ο κάπτεν σας φέρνει σήμερα ένα νέο τρεντ –από ό,τι φαίνεται. Κάτι που αγαπούν οι παλιοί και ψευτογουστάρουν οι νέοι.

Έχει γίνει πάλι χαμός με τα Metroidvania παιχνίδια. 2D platforming, όπως ήταν παλιά τα Supermario κτλ.

Εδώ είμαι για εσάς, ώστε να φέρνω στο φεγγαρόφωτο νέες επιλογές για αυτούς που τους αρέσουν αυτού του είδους.

Το σημερινό δεν είναι διάσημο, δεν είναι και πάρα πολύ γνωστό, όπως τα Hollow Knight, Silksong, αλλά έχει ενδιαφέρον. Δεν κοστίζει και τόσο, οπότε για να περάσει η ώρα σου και να μην πονέσει η τσέπη σου είναι καλή επιλογή.

Στο σημερινό, σαββατιάτικο game θα μιλήσουμε για το Mandragora Whispers of the Witch Tree.

Φόρα γυαλάκια θαλάσσης κι ας βουτήξουμε με τα μούτρα στα βάθη του medieval κόσμου. Εκεί που οι μάγισσες, οι ιππότες, τα ξωτικά και τα πλάσματα του κόσμου κυβερνούν. Εκεί που το The Witcher κάνει πάρτι. Στην περίπτωσή μας πάρτι με ούζα στα στενά τις Ομόνοιας.

Entry to the story

Ο βασιλιάς, μπροστά σ‘ όλο τον λαό του, βγάζει στη φόρα μία μάγισσα για εκτέλεση. Εσύ είσαι ένας απλός στρατιώτης που δεν αντέχεις τα ουρλιαχτά και τα βασανιστήρια που περνάει η κακομοίρα μαγισσούλα. Της μπήγεις τη λόγχη σου και αιωνία η μνήμη. Ανατροπή!!!!

Η μάγισσα μπαίνει μέσα σου και έχεις δυνάμεις τώρα! Ρε παλικαράκι μου, μάγισσα είναι! Σιγά μην ήταν τόσο απλό.

Από εκεί και πέρα ξεκινάει το ταξίδι σου στα μαγικά δάση, τα σκοτεινά υπόγεια και τα μπουντρούμια. Πάντα με εντολή του κομπλεξικού βασιλιά /αρχιερέα. Ο θεός να τον κάνει άνθρωπο δηλαδή!

Στόχος να σκοτώσεις όλες τις μάγισσες που υπάρχουν εκεί έξω. Στην πορεία ο σκοπός σου αλλάζει κατεύθυνση. Την περίμενες από χιλιόμετρα την ανατροπή. «Σφύρα μου κλέφτικα» σου έλεγε, αλλά εσύ είχες πάρει κόρνα και βάραγες. Μία τέτοια κατάσταση.

Το ευχάριστο είναι πω σου δίνεται η ευκαιρία ν’ ανακαλύψεις όλα τα species που κρύβονται στον κόσμο.

Απλά λιτά και απέριττα πάμε παρακάτω!

Τώρα το ζουμί της υπόθεσης…

Σύστημα μάχης και gameplay!!

Εδώ μιλάμε σωστά. Εδώ αξίζει όλα τα βλέμματα τ‘ αλλήθωρα!!!

Έχεις επιλογή σε classes, πρωτόγνωρο για τέτοιο είδος παιχνιδιού. Επιλέγεις ανάμεσα σε οχτώ, με τη μαγεία στο αποκορύφωμα. Όποιο class και να διαλέξεις, θα παρατηρήσεις ότι τα abilities είναι με την χρήση μαγείας. Θες δε θες, πρέπει να το αποδεχτείς. Σε κάποια είναι σε μικρότερο βαθμό, σε άλλα είναι το βασικό σου χαρακτηριστικό. Επιλέγεις ανάλογα με το τι γουστάρεις και ποιο σου γυάλισε το μάτι. Το κάθε ένα με τη δικιά του δυσκολία, αλλά και με το δικό του skill tree και ικανότητες.

Δε θα σου πω ψέματα! Το skill tree τεράστιο και χαοτικό. Δε σου εξηγεί τίποτα. Απλά βουτάς και καλουμπάς! Τι εννοείς πως δε βλέπεις τον πάτο της θάλασσας; Σκάσε και κολύμπα, λέμε! Ομποοοοοο! Λίγο διάβασμα χρειάζεται και η ακρη θα βρεθεί!

Τα abilities δε, τα ψάχνεις με τα κιάλια. Πολύ μικρή η γκάμα –δέκα max σε κάθε χαρακτήρα- χωρίς να σου αφήνει την επιλογή να τα κάνεις μίξη. Αυτά έχει ο χαρακτήρας σου, βολέψου!

Σας πήρα μονότερμα με τ’ αρνητικά και θα λέτε πως ο κάπτεν είναι σαδιστής, αφού γράφει για παιχνίδια-φόλες! Όχι ρε, περιμένετε λίγο!

Ο κόσμος που ξετυλίγεται μπροστά σας είναι το κάτι άλλο! Ένα map να! Ίσα με το μπόι μου! Ντάξει κοντός είμαι, γράψτε λάθος! Ατυχής παρομοίωση!

Το map! Μεγάλο, πλούσιο και πανέμορφο. Έχεις να κάνεις exploration μέχρι τη Δευτέρα παρουσία.

Ψάξε από εδώ, ψάξε από εκεί, γύρνα πίσω να συνεχίσεις, γιατί τώρα βρήκες το διπλό άλμα και ξανά πάλι!

Είναι κλασσικό Metroidvania. Αφού βρεις τα abilities, επιστρέφεις προκειμένου να συνεχίσεις. Με κρυφές πόρτες και τοίχους, chest κι όλα τα καλούδια που σου αρέσουν.

Δε θα κουραστείς, στο ορκίζομαι! Αντίθετα! Θα σε παρασύρει!

Να σημειωθεί εδώ ότι δεν είναι pixel παιχνίδι! Τα γραφικά είναι αξιοζήλευτα, με shading του και παρουσιαστικό να θυμίζει ταινία.

Χαζεύεις τα δέντρα και τα φύλλα στο background. Τα σκοτεινά υπόγεια και τα τούνελ. Τα κάστρα στο εσωτερικό τους, με τους πίνακες και τους πολυελαίους.

Καλοφτιαγμένο μέχρι αηδίας θα έλεγα, ενώ οι φυσικοί ήχοι που σε ακολουθούν κατά τη διάρκεια του gaming, σε βυθίζουν πραγματικά σε έναν σύμπαν μαγείας!

Κάτι που δεν πέτυχαν τα παιδιά στο development, είναι η μουσική που θες στα boss! Εκεί έχουμε πρόβλημα, Χιούστον! Αν περίμενες μια epic music situation ή έστω μια χεβιμεταλιά ρε αδερφέ, άστο! Καμία σχέση!

Δικαιώνεσαι, ωστόσο από τη μάχη. Δυσκολία αλά souls-like, που χρειάζεται να θανατωθείς 13 φορές, μέχρι να μάθεις το pattern. Ταλαιπώρια; Άχαστο! Μας χαλάει; Καθόλου!

Θα χρειαστεί να γυμνάσεις αντίχειρες, να κάνεις εκατό κάμψεις, σαράντα γύρους το τετράγωνο προκειμένου τα χέρια σου να είναι σε καλή, φυσική κατάσταση ώστε ν’ ανταποκριθείς!

Μια αναφορά και στα mobs θα την κάνω, γιατί το design τα σπάει! Από τον σχεδιασμό των ιπποτών –γιατί είμαστε medieval εποχή- μέχρι τα μικρά τέρατα που συναντάς (λύκους, γκόμπλιν, νυχτερίδες, αράχνες, ποντίκια, βαμπίρ, bandits) έχει δοθεί φοβερή λεπτομέρεια!

Τα main boss ακολουθούν την ίδια γραμμή! Μεγαλοπρεπή και επιβλητικά, σε κάνουν να γουστάρεις τη μάχη και να βλαστημάς τη δυσκολία!

You shall not pass

Κλείνω γιατί φλυάρησα αρκετά. Το παιχνίδι έχει πολλά καλά στοιχεία, χωρίς να λείπουν και τ’ αρνητικά! Ας είμαστε τίμιοι σε αυτό! Θα ήθελα παραπάνω πράγματα ώστε να έχω να παίξω συνδυασμούς που θα μου έκαναν τη ζωή λίγο πιο εύκολη.

Ζορίστηκα σε αρκετά σημεία. Δε στα αναλύει τόσο καλά. Σε πετάει στο πουθενά και σε καλεί να βγάλεις άκρη μόνος σου! Αν σου αρέσει το ψάξιμο, ναι αυτό το Game είναι για εσένα.

Τα checkpoint δυσεύρετα. Είναι για hardcore μαζόχες gamers. Ψέματα δε λέμε! Δεν λέω! Πέρασα ωραία από την αρχή μέχρι το τέλος, αλλά αν ήθελα να πάρω μια ανάσα, σίγουρα δε θα τα κατάφερνα. Ήμουν με σφιγμένα τα οπίσθια όλη την ώρα και στην ψακτική. Με πολλά side quest και μικροπραγματάκια, που στο τέλος ήταν ανούσια για το build μου.

Με κέρδισε στο σχεδιασμό και το σύστημα μάχης και ειλικρινά του το δίνω!

Για όποιον του αρέσουν τέτοια παιχνίδια το συνιστώ με κλειστά τα μάτια. Αν όμως θέλεις να αράξεις με το καφεδάκι σου, άστο παίξε κάτι άλλο.

Αυτά τα ολίγα από τον Captain Wave! Τα λέμε το επόμενο Σάββατο με νέες περιπέτειες, νέα ταξίδια!!!

Βίρα τις άγκυρες αρρωστάκια μου!!!!!