«Τι έγινε;», «τι μας συνέβη;»,
είναι δύο απʾ τα πολλά ερωτήματα που μένουν όταν ένας άνθρωπος φεύγει απʾ τη
ζωή σου.
Έτσι ξαφνικά, χωρίς καμία
εξήγηση, χωρίς κανένα αντίο. Αφήνει έναν κύκλο ανοιχτό κι έναν άνθρωπο που
πρέπει να μαζέψει αυτά που ο πρώτος πέταξε και να τα ξαναβάλει στη θέση τους.
Απʾ την άλλη εσύ ή ο καθένας που
βρίσκεται στη θέση σου, ξαπλωμένος στην άκρη του δωματίου μʾ ένα κεφάλι θολό απʾ
το μεθύσι, μ ένα στομάχι δεμένο κόμπο. Δεν ξέρεις από ποια γωνία του δωματίου
να μαζέψεις την ισοπεδωμένη σου προσωπικότητα.
Δεν έχει σημασία ποιος έφτιαξε. Όποιος κι αν ήταν, όταν χαλάει
κάτι σε μία σχέση, αν πραγματικά αγαπάς δεν το πετάς, δεν το εγκαταλείπεις. Παλεύεις
μέχρι τέλους για να το κρατήσεις. Δε φεύγεις. Δεν είναι παίξε-γέλασε αυτά τα
πράγματα, φίλε.
Δυστυχώς, όμως, έτσι λειτουργούν
τα πράγματα σήμερα. Χαλάει κάτι; το πετάμε και παίρνουμε καινούριο. Το πρόβλημα
είναι πως κάνουμε το ίδιο και με τους ανθρώπους, λες κι είναι κουτάκια με
μπαταρίες που μόλις τελειώσουν παίρνεις καινούριες.
Οι σχέσεις δεν έρχονται με
οδηγίες χρήσεις. Ωστόσο δεν μπορείς να γίνεις ο σάκος του μποξ που ο άλλος θα
βαράει τις ανασφάλειές του. Στο κάτω-κάτω αν δεν είναι σε θέση να προσφέρει
πράγματα σʾ αυτή τη σχέση, ας πάει στην ευχή του Θεού.
Επειδή, όμως, το κάρμα είναι μια
μεγάλη κατίνα, κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Θα βρει μία πρόχειρη δικαιολογία
για να αιτιολογήσει την ξαφνική απουσία, καπάκι με μία φτηνή συγγνώμη. Θα σου
πει πως άλλαξε, πως όλα θα πάνε καλά αυτή τη φορά, αλλά μέσα σου θα ξέρεις πως
δεν είναι έτσι. Κάτι έχει σπάσει και δεν ξανακολλάει.
Λένε πως όλοι αλλάζουν στο τέλος, αλλά ξέρεις πως αυτό το άτομο αποτελεί
εξαίρεση. Το έβλεπες απʾ την αρχή πως ήταν αγύριστο κεφάλι, αλλά η έλξη σου σε
τύφλωνε. Αμέτρητες ώρες σιωπής και μάταιες προσπάθειες για να σου ανοιχτεί. Στο
φινάλε, όμως, θεώρησε πως πιέστηκε, κοίταξε την πάρτη του, τη φόρεσε καπέλο και
πέρασε το κατώφλι της πόρτας σου.
Όταν, λοιπόν, ο αέρας πάρει αυτό το καπέλο κι η μοίρα φέρει και
πάλι αυτό το άτομο στην πόρτα σου, δε θα είναι επειδή είστε ‟meant to be”.
Ξεπέρασε αυτό το στερεότυπο.
Απλά ήρθε η ώρα να κλείσει ο κύκλος
και να ανοίξεις νέο κεφάλαιο. Ήρθε η ώρα να πεις το «αντίο» που δε σε άφησε να
πεις την πρώτη φορά. Ναι, θα πονέσει, όμως κάτι μέσα σου θα ηρεμήσει.
Οι σχέσεις είναι ένας φαύλος
κύκλος που επαναλαμβάνεται κατά τον ίδιο τρόπο, μέχρι να βρεις εκείνο το άτομο
που στα δύσκολα θα βγάζει το καπέλο και θα πατάει πάνω του, γιατί πολύ απλά θα
ξέρει πότε να βάζει εσένα πάνω από εκείνον. Το άτομο που θα κάνει τον κύκλο
ευθεία για να περπατήσετε παρέα.
Μην αφήσεις μερικές αμφίβολες υποσχέσεις να επηρεάσουν το παρόν
σου. Μάθε απʾ το παρελθόν και χτίσε το μέλλον σου. Ό,τι κι αν είχες με αυτό το
άτομο δεν υπάρχει πλέον.
Πάρε, λοιπόν, κι εσύ το καπελάκι
σου, βγες απʾ την πόρτα αυτής της σχέσης και ξαμολήσου να βρεις τον έρωτα που
σου αξίζει.
