Πόσο εύκολα κολλάμε μια ταμπέλα στους ανθρώπους, λες και μια λέξη μπορεί να χωρέσει όλη τους την αλήθεια. Κι όμως, πίσω από τις προκαταλήψεις και τις βιαστικές κρίσεις, υπάρχει η αυθεντικότητα που ζητά χώρο για να φανεί. Η καλοσύνη, η ειλικρίνεια και η παρουσία είναι τα κλειδιά για να ανοίξουμε δρόμο σε σχέσεις πιο ουσιαστικές και ανθρώπινες.
Πόσο μας αρέσει να βάζουμε ταμπέλες! Ειδικά στους ανθρώπους! Από κάτι που ακούσαμε για ένα άτομο, από μια φευγαλέα μας εντύπωση.
Στον «κοινωνικό σχολιασμό» είμαστε πρώτοι! Οι περισσότεροι βιαζόμαστε κιόλας να κατατάξουμε τον καθένα σε μια κατηγορία. Μας δημιούργει ένα επίπλαστο αίσθημα ασφάλειας. Τα τακτοποιούμε όλα, πολύ όμορφα, στα κουτάκια του μυαλού μας.
Πες μου όμως αληθινά, έχει τύχει ν’ αναθεωρήσεις την γνώμη σου για ένα άτομο; Να διαπιστώσεις ότι αυτά που είχες ακούσει ή συμπεράνει, δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα; Έπειτα, μην ξεχνάς ότι βλέπεις την πλευρά που βγάζεις στον άλλον. Οπότε, προς τι η τόση βιάση; Δώσε χώρο και χρόνο στον άλλο να ξεδιπλωθεί.
Έπειτα, το μεγαλύτερό μας κατόρθωμα, αυτό που μας πάει μπροστά, μας εξελίσσει σαν ανθρώπους αλλά και μας σώζει σε δύσκολες στιγμές μας, είναι οι σχέσεις που οικοδομούμε κατά τη διάρκεια της πορείας μας! Όσο πιο ουσιαστικές είναι, τόσο το καλύτερο! Υπάρχει κάτι καλύτερο από ένα φίλο που θα σου δείξει τα τυφλά σου σημεία;
Πώς ξεδιπλώνονται οι άνθρωποι, αλήθεια; Χρειάζεται χρόνος πολλές φορές, μα όχι μόνο. Αλήθεια κι αυθεντικότητα, καλοσύνη που πηγάζει απ’ την καρδιά κι όχι συμφέρον κι η αίσθηση ασφάλειας που πηγάζει από το ότι δεν είσαι εκεί για να κρίνεις τον άλλο.
Αρχικά να ξέρεις, ότι όταν λες και ζεις την αλήθεια σου, είσαι πιο δυνατός! Το ψέμα κι η προσποίηση σού απομυζούν πολλή ενέργεια. Αλλά κι ο απέναντι, έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο, το αντιλαμβάνεται και «κουμπώνεται».
Όντας αυθεντικός, αφήνεις τον άλλο να γνωρίσει τον αληθινό σου εαυτό, οπότε δημιουργείται η συνθήκη να ανοιχτεί κι αυτός. Τώρα, το αν ταιριάζουν τα χνώτα σας, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Όμως ξέρεις!
Εξάλλου ζούμε σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και περισσότερο εγωκεντρικός, αποκομμένοι από άλλους ανθρώπους, από τους ρυθμούς της φύσης, παρκαρισμένοι μπροστά σε οθόνες που τρέφουν ανασφάλειες και υπερφίαλα εγώ.
Ποιος ο λόγος; Όλοι συνδεόμαστε κι όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε ότι δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου και βγούμε από το καβούκι μας, τόσο το καλύτερο!
Δεν είναι όλα δούναι λαβείν, παρ’ όλα αυτά η καλοσύνη έχει απρόσμενα οφέλη. Όταν στεκόμαστε δίπλα στο συνάνθρωπό μας με καλοσύνη, χωρίς να περιμένουμε κάτι πίσω, τονώνει το αίσθημα του «ανήκειν», διεγείρει τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου, ελαχιστοποιεί το άγχος και την αρτηριακή πίεση και τονώνει το ανοσοποιητικό, όπως έχουν δείξει σύγχρονές μελέτες. Το απίστευτο εύρημα είναι ότι τα οφέλη αυτά τα έχουν όχι μόνο αυτός που κάνει κι αυτός που λαμβάνει μια πράξη καλοσύνης, αλλά και κάποιος που είναι μπροστά και το βλέπει!
Στην εποχή των social, όπου με κάθε post που βλέπουμε, αυτόματα κρίνουμε και συγκρίνουμε πρώτα τους εαυτούς μας με τους υπέρλαμπρους (ελαίω φίλτρων και κοσμητικών επεμβάσεων) influencer, αποσυνδέσου σε παρακαλώ λίγο! Κράτα στο μυαλό σου ότι είναι απλά ένα εργαλείο.
Χρησιμοποίησέ τα σοφά, λοιπόν! Σταμάτα να κρίνεις τον εαυτό σου και τους άλλους!
Στην πραγματική ζωή, πέραν απ’ την οθόνη σου, οι άνθρωποί σου σε χρειάζονται να είσαι παρόν! Στην χαρά, στη δυσκολία, στα απλά και καθημερινά. Με συνέπεια, πράξεις κι ανοιχτή καρδιά δημιουργείται ένα περιβάλλον ασφάλειας, όπου μπορούν να ανθίσουν από φιλικές, οικογενειακές έως ερωτικές κι επαγγελματικές σχέσεις.
Γιατί το μεγαλύτερο θαύμα όλων είναι ο άνθρωπος. Μπορεί να σε αφήσει άφωνο με τα ύψη και τα βάθη του.
Κι αν καταφέρεις να βρεις το παιδί μέσα του, μπορεί να σου ανοιχτεί σαν λουλούδι και να σε αφήσει έκπληκτο η ομορφιά του!
