Happy new year, καπετανάκια μου και καπετάνισσες!

Νέος χρόνος στα σκαριά!!! Νέες περιπέτειες στον ορίζοντα!

Θα γίνω Εγγλέζος και θα πω ”new year, new me” έτσι να κριντζάρουμε λίγο.

Για εμένα το νέο έτος ήρθε δύσκολα. Αρμενίζοντας σε μαύρα νερά. Σκοτεινός ορίζοντας και ψυχές να αναβλύζουν από τα βάθη της γης και της κόλασης! Μία σκιά στα δεξιά μου να μου ψιθυρίζει στο αυτί κι η ραχοκοκαλιά μου ν’ αποκτάει άποψη. Κρύος ιδρώτας με λούζει και ξεροκαταπίνω!

Κάτσε, ρε κάπτεν, πολύ περίεργα δεν ξεκινάς με πρώτο άρθρο το νέο έτος;;

Καθίστε δίπλα στο τζάκι και κουκουλωθείτε με μία κουβερτούλα γιατί έχει τρόμο σήμερα.

Ένα game σε early access στο αμπάρι και μουρμούραγε «παίξε με… παίξε με»!

Όταν μιλάω για αμπάρι, εννοώ το steam να το ξεκαθαρίσω αυτό. Έτσι μέσα στις γιορτές, όπως κοίταγα κάτι να περάσει η ώρα, βλέπω κάτι που το είχα σταμπάρει και πιο παλιά.

Πάντα δίσταζα ν’ ανοίξω. Είμαι λίγο φοβιτσιάρης με τα horror παιχνίδια. Mόνος δύσκολα παίζω. Όμως το συγκεκριμένο δεν ήταν καθαρά τρόμος. Ήταν και FPS. Και souls-like. Και rogue like.

Είχα καιρό να παίξω κάτι σε first person shooter. Η απόφαση πάρθηκε….

WITCHFIRE

Στην πυρά, στην πυρά με τις ξενέρωτες!

Έτσι όπως άνοιξα το game, άκουγα ψίθυρους στα αυτιά μου. Λες και με επικαλούσε κάτι. Ένιωθα να είμαι σε μία εκκλησία γοτθικού ρυθμού, την ώρα που έκαναν μία θυσία. Κάτι διαβολοσατανάκια να ψέλνουν το Giggle Bells ανάποδα!

Μία ακαταλαβίστικη γλώσσα κι ένα loading screen μαύρο με θέα θάλασσα.

Ρε πάμε καλά! Tι σκατά επιλογή έκανα πάλι!!

Στο κεφάλι μου πέρασαν δύο σενάρια.

Σφίγγεις τα κωλομάγουλά σου και πουλάς την ψυχή σου.

Δεύτερη επιλογή χρησιμοποιείς δύο τζάουλ ενέργεια και το κλείνεις.

Μαντέψτε τι έκανα!

Για να σας γράφω μάλλον το πρώτο. Αυτή τη στιγμή αρθρογραφώ από το Τρίγωνο των Βερμούδων με τη φαεινή μου ιδέα!

Άντε πάμε να δούμε την ιστορία και πώς διαδραματίζεται.

• Η ιστορία των prayers

Το story του παιχνιδιού είναι βασισμένο στην εποχή των μαγισσών, όπου η εκκλησία τις έπιανε και τις έκαιγε.

Ξέρετε πάνω σ‘ έναν σταυρό. Από κάτω ξυλαράκια για προσάναμμά και φόκο.

Πάμε στην επόμενη. Θάνατος στη μάγισσα!

Αυτοί που τις αιχμαλωτίζουν, είναι κυνηγοί μαγισσών. ή όπως τους αποκαλέι το game prayers.

Μία μάγισσα το έσκασε και τώρα πρέπει εσύ να τη βρεις, να τη σκοτώσεις και γενικά να σώσεις τον κόσμο από αυτήν την κακιασμένη.

Είσαι ένας prayer και κάνεις expeditions σε κάποια νησάκια. Εκεί που πας, κάνεις πραγματάκια· δεν πας για πικ νικ. Έχουμε και δουλειές!

Στόχος σου είναι να σκοτώσεις την μάγισσα αλλά και τα τέρατα που έχει εξαπολύσει σε αυτά τα νησιά. Να μαζέψεις πληροφορίες και να δυναμώσεις τον χαρακτήρα σου για τη μάχη.

• Θανατηφόρο gameplay

Για ένα game σε early access, αυτά που έχει είναι ακραία. Το παιχνίδι είναι magic σε όλα τα επίπεδα.

Πάμε να το πιάσουμε από την αρχή.

Έχει επιλογή χαρακτήρων με τα δικά τους στατιστικά ανάλογα το παίκτη. Έχεις προς το παρόν έξι επιλογές. Όλοι οι prayers έχουν την ικανότητα να κουβαλάνε όπλα αλλά και μαγεία. Magic abilities.

Με μία ποικιλία που έχει βάθος, με αρκετές επιλογές και μεταπήδηση από class σε class. Ένα παράδειγμα. Μπορείς αν ξεκινήσεις με tank χαρακτήρα, να γίνεις sniper ή μάγος. Σου δίνει την ικανότητα αυτή, όμως με αντίτιμο τον προσωπικό σου χρόνο. Γιατί πρέπει να grindάρεις τον πάτο σου.

Όταν κάνεις την επιλογή του χαρακτήρα και τελειώσεις το tutorial, μπαίνεις στο game hub κι εκεί βλέπεις όλο όσα ξεκλειδώνεις με την πρόοδο του παιχνιδιού και γενικά τα quests που έχεις να κάνεις αλλά και το τι πρέπει να ψάξεις.

Στο περίπου δηλαδή, γιατί δε στα δίνει όλα εύκολα· πρέπει ν’ ανακαλύψεις και μόνος σου. Έχεις μπροστά σου τον χάρτη για τα expeditions, όπου σε ξεκινάει σχετικά χαλαρά και μετά όταν ξεκλειδώσεις το επόμενο, μπορείς να πας.

Η επιλογή να πας από μέρος σε μέρος είναι ανοιχτή, γιατί δεν τελειώνει το ένα μέρος με ένα expedition. Μπορεί να χρειαστεί να πας στο ένα, να βρεις κάτι και μετά να γυρίσεις στο άλλο και πάει λέγοντας. Σου αφήνει ανοιχτό όλο το κομμάτι εξερεύνηση.

Στο θέμα εξερεύνηση, έχει και στοιχεία rogue like όπου μπορεί να τα βρεις, μπορεί και όχι. Παίξε τζόκερ καλύτερα.

Η ποικιλία σε όπλα είναι αρκετά μεγάλη για early access game. Έχεις επιλογές από handgun, assault rifle, sniper, hand cannon, crossbow και demonic weapon. Όπως και τις μαγικές ικανότητες που χωρίζονται σε light spell, heavy spell.

Όλα αυτά τα ξεκλειδώνεις πάλι με την πάροδο του παιχνιδιού και τα προσαρμόζεις στο παιχνίδι σου. Έχετε μάθει πια, μην επαναλαμβάνομαι!

Για τον χαρακτήρα σου έχεις επίσης και relic, fetish, ring. Με διαφορετικές ικανότητες κι αυτά, όπου αντίστοιχα ξεκλειδώνεις, προσαρμόζεις κι αναβαθμίζεις.

Γενικά σου δίνει αρκετά πράγματα ώστε εξοπλιστείς για κάθε μάχη που δίνεις. Ξέρει τι κάνει. Σου λέει αρματώσου γιατί έρχεται πολύ μεγάλη τσαπού, εκεί που θα πας.

Πέρα από το level up σύστημα που κάνεις όταν σε κάθε successful expedition με τα witchfire που μαζεύεις (τις ψυχές), μπορείς να κάνεις το κλασσικό level up και να αγοράσεις βοηθήματα.

Το roque like στοιχείο πέρα από τυχαία drops κι enemies, είναι και στο expedition. Όταν σκοτώνεις μία ομάδα τεράτων, αποκτάς μία τυχαία επιλογή upgrade για το συγκεκριμένο expedition.

Έχει τόσα πολλά μέσα που θέλει ψάξιμο. Από γρίφους, εφόδους σε dungeon και vault με την αντίστροφη μέτρηση να σε αγχώνει, λες και δεν είμαστε αγχώδεις άνθρωποι ήδη.

• Ο κόσμος των μαγισσών

Αυτό που με κέρδισε είναι ο κόσμος που ανοίγεται στα μάτια σου και χάνεσαι.

Είναι ξεκάθαρα inspired από Bloodborne. Η darkίλα, το goth, το μαύρο σκοτάδι κι η ομίχλη. Ένα σύμπλεγμα που κάνει το insanity σου ν‘ ανεβαίνει, ενώ από τη μια σε τρελαίνει κι από την άλλη σε πορώνει. Αρρωστάκι μου, εσύ που χασκογελάς ύπουλα, καταλαβαίνεις τι λέω!

Μπορεί να σε ξεκινάει από χαρά θεού και μετά να πέφτει το σκοτάδι. Ένα κατακόκκινο φεγγάρι βγαίνει στον ουρανό και μία χοντρή στρώση ομίχλης απλώνεται, ενώ εσύ πυροβολάς σκελετούς ή σε κυνηγούν αράχνες.

Κάθε περιοχή είναι διαφορετική. Μία πηγαίνεις σ‘ ένα νησί, με την παραλία και τα σπασμένα πειρατικά καράβια του, την άλλη σε μία βομβαρδισμένη πόλη με τα υπόγειά της, μετά σ‘ ένα κάστρο με τα μπουντρούμια του. Όλα όμως κρατάνε την ίδια ατμόσφαιρα και το ίδιο σκηνικό.

Πέρα από όλα αυτά που βλέπεις, έχεις και στα αυτιά σου ψαλμωδίες σατανιστικές με διαφορετικούς ρυθμούς. Όταν πολεμάς ένα boss η μουυσική είναι πιο γρήγορη. Στα μικρά, μια απαλή ψαλμωδία σε συνοδεύει και όταν κάνεις exploration ακούς περισσότερο τον αέρα και τα φύλλα. Έχουν ταιριάξει τόσο ωραία τη μουσική και ήχους με την εικόνα, που νιώθεις να είσαι μέσα σαν κομμάτι της ιστορίας.

• Επιστροφή από μία εξόρμηση

Θα αναρωτιέστε όλοι γιατί έπαιξα ένα early access παιχνίδι.

Αλάνια μου, είναι λες κι έχει βγει ήδη. Σαν ολοκληρωμένο φαίνεται κι ανυπομονώ να βγει τώρα μέσα στο 2026. Να δω τι άλλο θα βάλουν. Είναι από μικρή ομάδα δημιουργών και έχουν δώσει ακραίο πόνο. Το παιχνίδι είναι εδώ και χρόνια σε πρόωρη πρόσβαση κι όλο βάζουν.

Έχει όσα δεν έχουν άλλα. Με την έντασή του, τον γρήγορο ρυθμό στη μάχη, το στρατηγικό κομμάτι. Έχει τη δυσκολία του σε μεγάλο βαθμό (souls-like τι περίμενες), έχει το τυχερό του «τι θα μου τύχει αυτή την φορά».

Έχει το ατμοσφαιρικό σκηνικό και τη μουσική υπόκρουση να σε κρατάει σε ένταση. Το τρομακτικό touch να πετάγονται πράγματα και παγίδες.

Είναι μακράν μία καλή επιλογή, για να σπαταλήσεις χρόνο και να γουστάρεις. Τεστάρει τις αγχωτικές διαταραχές σου και σου κλείνει μία συνεδρία με την ψυχολόγο.

Τέλος, από την ένταση καις και θερμίδες. Ξέρω έφαγες πολύ μέσα στις γιορτές…

Από εμένα είναι φοβερή επιλογή για κάποιον που παίζει fps.

Επιτέλους βγήκα από τον κυκλώνα και συμφιλιώθηκα με την Χάρυβδη και τη Σκύλα. Τα λέμε στο επόμενο!

Μέχρι τότε…

Βίρα τις άγκυρες αρρωστάκια μου!!!!