Εκείνο το βράδυ γυρνούσα σαν διαολεμένη μέσα στο σπίτι. Τσιγάρα, γόπες,
αναπτήρες και στάχτη παντού, δεν το συζητώ.
Πέρα-δώθε όλη την ώρα, υπερένταση και άπνοια. Ήσουν ένας έρωτας φθηνός και μου
ξέφυγες; Τι συμβαίνει, θα περαστείς και εσύ σε αυτά τα εφήμερα που πονάνε πολύ;
Τι θα γίνει, τι κάνω, γιατί συμπεριφέρομαι σαν μικρό κοριτσάκι;
Που είναι η μαγκιά σου; Σε λίγο θα ανοίξεις και τα ζώδια να δεις τι μέλλει
γενέσθαι. Είπα στον εαυτό μου και κάπως συνήλθα. Εδώ δεν μιλάμε για χωρισμό και
κλαψομουνιά. Απλά εκείνο το βράδυ, ταξινόμησα στο μέσα μου πόσο πολύ και γιατί
πονάει ο έρωτας.
Ξέρεις ποιος έρωτας πονάει πιο πολύ; Ο αμοιβαίος που παλεύει να σωθεί. Αυτός που δυο
άτομα είναι μαζί και αποφασίζουν να σκοτώσουν τον έρωτά τους. Εθελούσια και μη,
με τα πιο άθλια μέσα του σήμερα. Να τον πατήσουν, να τον απομακρύνουν, να τον
φιμώσουν. Να τον καταδικάσουν στον βωμό του εγωισμού, της ανασφάλειας και του
φόβου. Mετά πέφτεις στο σκοτάδι και αναρωτιέσαι γιατί πας πέρα
δώθε και δεν γεμίζει η ανησυχία σου με τίποτα.
Η ευτυχία είναι να κλείνεσαι στα χέρια που αγαπάς, όσο κλισέ και ν’ ακούγεται
αυτό.
Τι φοβάσαι γαμώτο και δεν παίρνεις τηλέφωνο; Μη γίνεις λιγότερο γυναίκα ή λιγότερο άντρας αν ρίξεις τα όμορφα μουτράκια σου; Γι’ αυτό είναι, για να τα
ρίχνεις. Κανείς δεν είναι κατάλληλος για να σου πει αν αξίζει η όχι. Ο εγωισμός
είναι για να ποδοπατιέται κι η αγκαλιά για να γεμίζει. Ανεξαρτήτως φύλου,
ηλικίας και συναισθηματικής νοημοσύνης.
Λοιπόν εγώ εκείνο το βράδυ, αποφάσισα να μην παίξω άλλο στη ζωή μου
διαφημίσεις.
Έριξα δύο ρούχα σε ένα βαλιτσάκι και έκλεισα εισιτήρια για να πάω να τον
βρω.
Να τον βρω, να του γεμίσω την αγκαλιά και να του πω ότι δεν θα του αφήσω
ξανά περιθώρια αμφιβολίας, αυτό το κάνουν τα μικρά παιδιά. Να κοιταχτούμε στα
μάτια γιατί τα τηλέφωνα είναι ο χειρότερος εχθρός μας.
Γιατί η αγάπη θέλει πράξεις για να αποδειχθεί κι εγώ θέλω τη δόση μου, την
τζούρα μου για να συνεχίζω, κι η απόδειξη της αγάπης μου είναι απλά δικαιολογία.
Λυπάμαι αυτούς που φοβούνται και τρέμουν μήπως δεν πατούν σε σταθερές
βάσεις.
Που δεν κλείνουν τα μάτια τους, που δεν βαδίζουν στα τυφλά, που δεν τρέχουν
σε αυτούς που αγαπούν, που ζουν σε ημίμετρα.
Ό,τι ονειρεύτηκες είναι αληθινό μωρό μου. Εδώ είμαι.
