Απόψεις

Ο μπαμπάς της οικογένειας. Ο σύντροφος. Ο γενναίος συνοδοιπόρος. Ο άνθρωπος που… δεν ξέρει πού είναι το κορδόνι του παιδιού, αλλά είναι εκεί. Που δεν ξέρει πού είναι η κρέμα...

Τι σου είναι τα χρόνια; Φεύγουν σαν νερό, όπως λένε… Κι ενώ νιώθεις ίδιος, δεν είσαι. Πάντα κάτι αλλάζει, ωριμάζει, σαπίζει, γεννιέται και πεθαίνει. Είναι τόσο σταδιακή η αλλαγή που...

Και κάπου εδώ, γελάμε! ΧΑ ΧΑ ΧΑ Αν ρωτήσετε κάποιον πολύ, πολύ δικό μου, κάποιον που με ξέρει απ' την πολύ dark era μου, θα σας πει πως κάθε επιλογή...

Τελευταία μπόρα πριν πιάσει καλοκαίρι, το μυαλό, όπως βλέπω τις σταγόνες της βροχής να κυλούν στο παράθυρο, πάει σ' ένα παλιό κι αγαπημένο τραγούδι. Το βάζω να παίζει κι απολαμβάνω...

Είναι 07:00  το πρωί. Ή μάλλον… είναι 07:00 ΜΕΤΑ από μια νύχτα με «μαμάαααα, δεν νυστάζω άλλο» από τον μεγάλο και «μαμάμαμαμαμαμμμμμμ» από τον μικρό. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε πιπίλες, κάστρα...

Μικρό μου…δεν είσαι πια τόσο μικρό, αλλά στα μάτια μου θα είσαι πάντα το μικρό μου. Σαν χθες θυμάμαι τη μέρα που σε κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου....

Φλόγες. Πλησίαζαν όλο και περισσότερο μέχρι που τις ένιωθε στο πρόσωπό του, λες κι είχε κλείσει διακοπές στη Μόρντορ, έχοντας αράξει σε μια ξαπλώστρα στους πρόποδες του mountain Doom, ενώ...

Κάθομαι εδώ, μπροστά σε μια λευκή οθόνη ή ένα χαρτί και νιώθω την ίδια οικεία ανάγκη που με συντροφεύει εδώ και χρόνια. Την ανάγκη για λέξεις. Δεν είναι απλά ένα...

«Ο δ0λοφ0νος γυρίζει ΠΑΝΤΑ στον τόπο του εγκλήματος...» Ναι! Δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει κανείς ένα άρθρο. Είναι όμως ο καλύτερος τρόπος για μένα, οπότε έτσι θα...

Λύκειο. Ήμουν δεν ήμουν δεκαεπτά, δεκαοκτώ ετών. Ήθελα να δώσω πανελλήνιες και να περάσω σε σχολή ψυχολογίας. Είχε κλειδώσει μέσα μου η ιδέα: ήθελα να γίνω ψυχολόγος, ώστε να βοηθήσω...