Doomscrolling εν ώρα φαγητού και κάπου ανάμεσα σε empowerment quotes και ζωάκια, ξαφνικά μου πετάει τη Μαλβίνα Κάραλη!
Icon της εποχής της, είχε κάνει τις βιτριολικές ατάκες must πριν τις εδραιώσει το δίδυμο Ρήγας-Αποστόλου!
«Όποιος δεν είναι τώρα, δεν ήταν ποτέ» έλεγε σε συνέντευξη. Απόλυτη στις απόψεις της, μαγκιά της!
Και που λέτε, με βρίσκει με το πιρούνι μετέωρο- στιγμή βγαλμένη από καρτούν- όπου το αφήνω κάτω και το στόμα μένει εκεί, ανοιχτό! Πάλι καλά δεν έχουμε μύγες στο σπίτι!
Κάτσε λίγο κυρα-Μαλβίνα μου, γιατί πολύ ωραία μας τα ‘λεγες, αλλά δεν μας είπες με ποιο τρόπο γίνεται πράξη αυτό.
Τσάμπα τρέχουμε εμείς σε ψυχολόγους και πρήζουμε τους φίλους για το παρελθόν;
Βέβαια, η γυναίκα αναφερόταν στην ανεπάρκεια των ανθρώπων να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων σε παρόντα χρόνο. Σου λέει αν δεν το κάνει τώρα, δε θα το κάνει ποτέ.
Αλλά επειδή δε φημίζομαι για την ψύχραιμη σκέψη μου, εγώ το μετέφρασα αλλιώς.
Μπορεί επειδή μου θύμισε το μοναδικό ίσως χαρακτηριστικό που έχω ζηλέψει σε ανθρώπους και ταυτόχρονα με έχει κάνει να τους δω με καχυποψία!
Αυτούς που σου λένε «εγώ διαγράφω» και «δεν με απασχολεί ξανά.
Το παρελθόν δεν με επηρεάζει».
Και πάντα αναρωτιόμουν… τι παραπάνω ξέρουν; Είναι απόφαση; Είναι προδιάθεση του οργανισμού ή απλά είναι καλοί ηθοποιοί με σκηνή τους τη ζωή;
Πώς είναι δυνατόν να μην περνάει ούτε μια φορά από το μυαλό σου ;
Τι στο διάολο; Ρομπότ είσαι;
Συμφωνώ απόλυτα με τη διαδικασία της αυτοβελτίωσης. Να μη θες να ξαναβιώσεις δύσκολες στιγμές αλλά, ρε φίλε, εμένα μου φαίνεται ψεύτικο και οριακά σαν να μιλάω με το chat.
Είναι πιο ανθρώπινο να πεις «ναι περνάνε από το μυαλό μου εικόνες, αλλά έχω τη δύναμη να προχωρήσω. Είτε από ένστικτο επιβίωσης είτε από αξιοπρέπεια».
Ναι, αυτή την κυρία που κάποιες φορές την αναζητάμε, όπως την ψάχνουν όσοι επιστρέφουν από το πατρινό καρναβάλι.
Ωστόσο κάποια στιγμή, όλοι βρίσκουν τη δύναμη ν’ ανασυνταχθούν, να πουν «φτάνει» και να κοιτάξουν την πάρτη τους.
Έρχεται μια εποχή που όντως δε σκέφτεσαι τόσο συχνά τα παλιά, μα αν το δεις πιο σφαιρικά, αυτά είναι που σε φέρανε εκεί που είσαι τώρα.
Και όχι δεν το λέω από τη σκοπιά του «οι δυσκολίες σ’ έκαναν πιο δυνατό» ˙ πιο δύσπιστο στους ανθρώπους σε κάνουν! Αν θέλαμε δύναμη, πηγαίναμε γυμναστήριο!
Τέλος πάντων, γυρνώντας σε αυτό που έλεγα, μου φαίνεται αδιανόητο και ταυτόχρονα ειδυλλιακό να μπορείς να πατάς ένα κουμπί και να φεύγουν όλα.
Πόσες άσχημες σκέψεις και συναισθήματα θα είχαμε γλιτώσει, πόσα λιγότερα δάκρυα θα είχαμε ρίξει!
Από την άλλη όμως, έρχεται η κυρα-Μαλβίνα σε άλλη συνέντευξη και λέει πως «δεν θα τον χωρέσει η ζωή τον άνθρωπο που δεν δίνει. Δώσε και να είσαι σίγουρος πως θα σου επιστραφεί».
Εδώ με μπερδεύεις. Ωραία τα είχαμε βρει με την άρνηση του παρελθόντος.
Μα όταν δίνεις τόσο πολύ, όσο μας προτρέπεις, ακόμα και όταν αγανακτείς και λες «φτάνει, τέλος, δεν έχω άλλο» και πάλι δεν γίνεται να διαγράψεις.
Ο άνθρωπος που δίνει δεν ξεχνάει! Κι όχι γιατί περιμένει απαραίτητα στην γωνία με το δίκανο την επιστροφή, αλλά γιατί κάπου εκεί στο πολύ δόσιμο έχεις αφήσει ένα μικρό, τόσο δα κομμάτι του εαυτού σου -με τη θέλησή σου, δεν το έκλεψε κανείς. Το έκανες δώρο, ίσως γιατί πίστευες πως το έχει ανάγκη ο άλλος.
Το ίδιο έχει συμβεί και σε σένα, σου έχουν δωριστεί μικρά κομματάκια εαυτού από αυτούς που είχαν τη θέληση και τη δύναμη να υπάρξουν για κάποιο χρονικό διάστημα στη ζωή σου.
Πώς λοιπόν να διαγράψεις τα πάντα;
Και αυτά τα κομμάτια; Θα τα αφήσουμε χωρίς σπίτι; Μας χαρίστηκαν με σκοπό να μάθουμε κάτι αλλά και να τα προσέχουμε. Πώς αλλιώς θα είμαστε εμείς μετά;
Κάποιος σου έμαθε τι σημαίνει πείσμα και «δεν τα παρατάω», σε άλλον έμαθες πως υπάρχουν άνθρωποι που θα τον στηρίξουν και που είναι περήφανοι για αυτόν, μια ύπαρξη πιο παλιά σου έκανε σαφές πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί κι εσύ πήγες σε επόμενο να του αποδείξεις πως υπάρχουν καλοί άνθρωποι.
Ίσως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση τελικά χωρίς ψέματα και δηθενιές .
Θεωρείται άρρωστο να ζεις στο παρελθόν!
Σε τρώει!
Άσε που δεν βοηθάει.
Μια ματιά όμως πίσω, σου θυμίζει τι έμαθες, τι πήρες, τι έδωσες και σου συνθέτει την εικόνα για το πώς θες να φτιάξεις το μέλλον σου.
