Μόλις σου είπε να το τελειώσετε.
Προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις τι έγινε. Τι έκανες, τι έφταιξε, πώς φτάσατε ως
εδώ. Δε θες να παραδοθείς αμαχητί. Σκέφτεσαι όλους τους πιθανούς τρόπους για να
βγείτε απʾ αυτήν την κατάσταση μαζί. Παρακαλάς κι εύχεσαι να σου δώσει μία
ακόμη ευκαιρία να επανορθώσεις κι ας έχεις αφήσει ένα παραθυράκι στο πίσω μέρος
του μυαλού σου πως έτσι πρέπει να γίνει.
Η ευκαιρία δεν έρχεται ποτέ κι
αναγκάζεσαι να έρθεις πρόσωπο με πρόσωπο μʾ έναν πολύ ζόρικο χωρισμό. Όλα σου
φαίνονται πιο δύσκολα ξαφνικά. Ακόμα κι η τυχαία συνάντηση με τον γείτονα στην
είσοδο της πολυκατοικίας είναι Γολγοθάς. Πώς να ντυθείς με το χαμόγελο την ώρα
που μέσα σου κυριαρχεί το απόλυτο κενό;
Και κάπως έτσι περνούν οι πρώτες
μέρες μετά τον χωρισμό σας. Με εσένα να περιφέρεσαι άσκοπα και να σέρνεις ένα
«γιατί» σε κάθε σου βήμα, ενώ μέρα με τη μέρα απομακρύνεται όλο και περισσότερο
η ελπίδα να τα βρείτε.
Ώσπου έρχεται η στιγμή. Γίνεται
αυτό που έπρεπε να είχε γίνει απʾ την αρχή. Το κλικ.
Αρχικά συνειδητοποιείς κάτι πολύ
βασικό. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου. Ήρθε απλά το κλείσιμο ενός κύκλου που,
για να ήρθε, σημαίνει πως έπρεπε να κλείσει εκεί. Δεν έχει κανένα νόημα να
τραβάς κάτι απ’ τα μαλλιά όταν δεν έχει να σου προσφέρει κάτι παραπάνω.
Επίσης να ξεκαθαρίσουμε κάτι
βασικό. Δεν ήσουν το θύμα κανενός. Μην μπαίνεις στη διαδικασία ανεύρεσης του
ενόχου γιατί καθένας από εσάς ήταν ταυτόχρονα και θύτης και θύμα σʾ αυτήν την
ιστορία. Το ζήσατε, περάσατε όμορφα, αλλά έφτασε στο τέλος. Ή μάλλον το φτάσατε
στο τέλος. Έχετε και οι δύο την ίδια ευθύνη. Simple as that.
Σιγά -σιγά καταλαβαίνεις πως δεν
υπάρχει κανένας λόγος να κατηγορείς αυτόν που έβαλε την τελεία στην σχέση σας.
Αντιθέτως, πρέπει να πεις κι «ευχαριστώ» που σε έβγαλε απʾ τη δύσκολη θέση να
το κάνεις εσύ. Γιατί μπορεί να μην το έκανες την ίδια χρονική στιγμή αλλά
σίγουρα θα ερχόταν η ώρα που θα ένιωθες την ανάγκη να το κάνεις.
Επίσης, το ότι το έκανε, δε
σημαίνει αυτομάτως πως δεν πόνεσε το ίδιο (μη σου πω και παραπάνω). Η μόνη
διαφορά είναι πως προφανώς εκείνος είχε καταλάβει πολύ νωρίτερα, αυτό που μόλις
αντιλήφθηκες εσύ.
Θέλει κότσια να γίνεις ο «κακός»
και να οριοθετήσεις το τέλος. Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί το τέλος μιας σχέσης
κοινή συναινέσει. Σίγουρα η πιο σωστή στιγμή είναι, όταν, έστω κι ένας, νιώσει
την ανάγκη να το κάνει.
Αφού, λοιπόν, τα σκεφτείς όλα
αυτά, είσαι έτοιμος να προχωρήσεις παρακάτω. Δεν υπάρχει κανένας λόγος νʾ
αναπολείς τι έχασες και τι άφησες πίσω. Είναι καιρός να πας παραπέρα.
Το μόνο που μπορώ να σου εγγυηθώ
είναι αυτό: θα υπάρξει παρακάτω. Θα έρθει κάτι νέο στη ζωή σου που θα σε κάνει
να νιώσεις και πάλι όμορφα. Μπορεί να έρθει πολύ γρήγορα ή και νʾ αργήσει.
Μπορεί να έρθει εκεί που δεν το περιμένεις ή μετά από πολλή επιμονή. Μπορεί να
είναι σύντομο ή με διάρκεια. Μπορεί να σε πονέσει ή και όχι.
Όποια μορφή και να έχει, θα είναι
μία ακόμα απόδειξη πως αυτό που άφησες πίσω σου βρίσκεται ακριβώς εκεί που του
αρμόζει, στην πλάτη σου. Θα κουβαλάς μια ζωή, μαζί με τόσες άλλες στιγμές που
σου έμαθαν κι από κάτι χρήσιμο για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Οπότε ασ’ τα μοιρολόγια για άλλη
στιγμή και προχώρα παρακάτω.
