Τα βραδινά ραντεβουδάκια σε μπαρ
και σινεμά, η βόλτα στο Λυκαβηττό να δούμε το φεγγαρόφωτο και τα φιλιά στις
γωνίες, έγιναν συγκατοίκηση.
Αλλά και εκεί κάτι γινόταν ˙ παρτάκια
μέχρι πρωίας, η μεγάλη συγκίνηση της αγοράς του πρώτου επίπλου -έστω και αν
ήταν τραπεζάκι του χολ, ήταν το πρώτο έπιπλο που πήραμε μαζί από κοινού-, η
ανέμελη ζωή και η αβίαστη επιλογή «να μαγειρέψω ή να πάρουμε απ’ έξω» που
βασιζόταν μόνο στο οικονομικό. Ωραία χρόνια! Τότε μπορούσες να είσαι στο
κρεβάτι πρωί, μεσημέρι, βράδυ, ξημερώματα…
Και τώρα τι; Όχι πια σεξ, μόνο
σύζυγοι; Τώρα που τα ντουλάπια γέμισαν βάζα και σερβίτσια του τσαγιού, τώρα που
η εξτρά κρεβατοκάμαρα έγινε παιδικό δωμάτιο και τ᾽ ανέμελα Σαββατοκύριακα
έγιναν αγώνας δρόμου απ᾽ τα αγγλικά στο καράτε, πού να βρεις, έρμη μάνα, τη θεά
του σεξ που κρύβεται μέσα σου;
Κοιτάς στο ίντερνετ, πιάνεις να
διαβάσεις το τελευταίο τεύχος του «ΕΓΩ, η Madame Cosmo Claire στο Mirror»
που σου έχει έτοιμα τα σεξ tips, βλέπεις και τη Χολιγουντιανή σταρ με την
προβιοτική δίαιτα που είναι 50 αλλά έχει το σώμα 20άρας και φοράει το ντεκολτέ
μέχρι τον αφαλό και ξυπνάει η τίγρης μέσα σου!
«Βρε, λες; Μήπως να αρχίσουμε με
τον Θόδωρα να κάνουμε ξανά τρελίτσες;»
You Tarzan, me Jane;
Yeah, baby!
Αλλά πώς; Υπάρχει πάντα το
κλασικό σενάριο: στέλνουμε τα παιδιά Σάββατο βράδυ σε γονείς/πεθερικά,
ξεσηκώνουμε όλα τα κεράκια και ρεσώ από το ΙΚΕΑ, γεμίζουμε το μπάνιο με νερό,
μπουρμπουλήθρες και ροδοπέταλα και ανοίγουμε τη σαμπάνια.
Ή μήπως είμαστε έτοιμοι για άλλα
κολπάκια; Μήπως χάλασε η βρύση και χρειάζεστε κάποιον επειγόντως;
Μήπως όταν έρθει ο σύζυγος απ᾽ τη
δουλειά το περιμένει εκεί η γραμματέας με τα γυαλιά και τα μαλλιά μαζεμένα;
Μήπως πάντα ήθελες να είσαι σταρ
της δικής σου ρομαντικής ταινίας; Ή της δικής σου ερωτικής ταινίας;
Μήπως ήρθε η ώρα να θυμηθείς το
μπαλέτο και το χορό που έκανες μικρή με τη μουσική υπόκρουση του «You can leave your hat on»;
Μη φοβηθείς να βγεις απ᾽ το
σπίτι! Άσε τα πιάτα στο νεροχύτη και πήγαινε σε ένα μπαρ. Μπορεί κάποιος
«άγνωστος» να έρθει ξαφνικά και σε κεράσει ένα ποτό και ό,τι ήθελε προκύψει.
Νέοι και ελεύθεροι είσαστε. Τι; Δεν είστε ελεύθεροι, αλλά παντρεμένοι και οι
δυο; Ό, τι θες εσύ, κούκλα μου! Εσύ είσαι ο Σπήλμπεργκ εδώ!
Αν σου φαίνεται αστείο να τα
κάνεις όλα αυτά στο γνώριμο περιβάλλον σου, έστω κι αν είναι έξω από το σπίτι,
κανόνισε μια εκδρομούλα. Ξέρω, ξέρω, τα λεφτά είναι μαζεμένα κι οι δουλειές
πολλές, αλλά δε μιλάμε για ξενοδοχείο πολυτελείας στη Μύκονο. Κάτι απλό που θα
σε πάρει μακριά από τη ρουτίνα σου, είναι αρκετό!
Και μην το κάνεις (μόνο;) επειδή
νομίζεις πως ο καλός σου μπορεί να έχει αρχίσει να κοιτάει δεξιά και αριστερά.
Μην το κάνεις (μόνο;) επειδή «έχετε απομακρυνθεί και όλο τσακώνεστε».
Για να το κάνεις, πρέπει να το
νιώθεις, και για να το νιώθεις, πρέπει να είσαι άνετος με τον άλλο. Θυμάστε την
ταινία «True Lies»; Ο
Σβαρτσενέγκερ βάζει τη σύζυγό του, Λι Κέρτις, να του χορέψει ερωτικά χωρίς η
ίδια να ξέρει πως είναι ο άντρας της και νομίζοντας τον έναν ξένο. Ερωτικό;
Τσου! Άγαρμπο; Πολύ!
Κάθε μέρα έχεις πολλούς ρόλους να
υποδυθείς. Είναι, ίσως, καιρός να κοιτάξεις ποιους ρόλους θα ήθελες να
υποδυθείς τις νύχτες. Και εσύ ξέρεις αν αυτός ο ρόλος είναι «Η πρώτη μας φορά»
του Κότσιρα ή κάτι πιο τρελούτσικο.
Αρκεί να μη καταλήξεις να
τραγουδάς Τουρνά «Βρε, δεν το ξανακάνω σε Autobianchi,
ποτέ ξανά, ποτέ λόγω τιμής…»
