Τα παραμύθια έχουν μέσα το στοιχείο του μαγικού, του
υπερφυσικού και του απίθανου.
Πρωταγωνιστές είναι υπεράνθρωπα όντα, αλλά και πρόσωπα
ικανά, που διαθέτουν μαγικές ικανότητες για υπεράνθρωπα κατορθώματα. Τα παραμύθια υπαινίσσονται λύσεις σε
διάφορα ερωτήματα, αλλά ποτέ ξεκάθαρα. Σ’ αφήνουν να υποθέτεις το νόημα
τους.
Το ρήμα απ’ το οποίο προέρχεται το παραμύθι, παλαιότερα,
είχε τη σημασία του παρηγορώ κάποιον. Αυτό,
ίσως, σημαίνει ότι όταν κάποιος πλάθει ένα παραμύθι το κάνει για να
ξεφύγει λίγο απ’ τα κακώς κείμενα γύρω του. Πρόκειται, λοιπόν, για επινόημα
της φαντασίας.
Το τέλος κάθε παραμυθιού λίγο πολύ το ξέρουμε όλοι.
Οι ανθρώπινες αδικίες αποκαθίστανται, τα όνειρα
εκπληρώνονται, το δίκαιο επικρατεί. Όπως
και να’ χει, το αίσιο τέλος εκφράζει την ανάγκη του ανθρώπου για ευτυχία. Ο
άνθρωπος έχει μια διαρκή επιθυμία να ζει ευτυχισμένος.
Μπορεί, όμως, κάποιος να ορίσει τι είναι η ζωή;
Συγκεκριμένα, κανείς δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Ο
καθένας την ορίζει με διαφορετικό τρόπο, βασισμένος στα βιώματά του. Σίγουρα δε
θ’ ακούσεις κανένα να σου απαντά ότι είναι κάποιο μεγάλο κατόρθωμα. Είναι ακόμη κι εκείνα τα πράγματα που
θεωρούμε ασήμαντα. Εκείνα τα απλά, τα καθημερινά που συνήθως τα
προσπερνάμε.
Η ζωή δεν έχει μόνο
σωστά. Είναι γεμάτη λάθη. Εξάλλου
πώς θα γνωρίζαμε τόσα πράγματα, αν δε σφάλλαμε κιόλας. Αποτελείται από πολλές
στιγμές και δεν καταλήγει ποτέ να είναι βαρετή. Πάντα κάτι ξαφνικό θα συμβεί εκεί που
δεν το περιμένεις. Είτε αυτό το θέλεις, είτε όχι.
Αν ρωτήσεις κάποιον τί είναι, θα σου πει έναν καημό του κι
ένα θαύμα που έζησε. Δεν ξέρω αν μπορείς
να χαρακτηρίσεις μια ζωή ευτυχισμένη ή δυστυχισμένη, αλλά σίγουρα μπορείς να
ορίσεις στιγμές ευτυχίας ή δυστυχίας.
Όσο κι αν θες, εσύ,
να ζήσεις μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο, αυτή έχει πάντα άλλα σχέδια. Δεν της
ταιριάζει η μιζέρια. Το χιούμορ είναι η καλύτερη παρέα της. Άσε
την να σε δοκιμάσει κι ο κερδισμένος, θα είσαι εσύ.
Πολλές φορές θες να ζήσεις το δικό σου
παραμύθι, γιατί η ψυχή του ανθρώπου στηρίζει την ανάγκη της στο ιδανικό. Όχι
σ’ αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει μόνο καλές νεράιδες κι
αίσιο τέλος. Δεν έχει κακούς λύκους που θα κάτσουν μόνο για λίγο. Κάποιες φορές
θα κάτσουν για μήνες ή και χρόνια, αλλά κάποια στιγμή θα βαρεθούν κι αυτοί και
θα φύγουν. Αυτό μας τρομοκρατεί και
βάζουμε τη φαντασία μας να δουλέψει για να ξεφύγουμε για λίγο απ’ την
πραγματικότητα. Όμως, αν την χειριστείς σωστά, μπορεί να γίνει καλύτερη απ’
το παραμύθι που σκέφτεσαι να ζήσεις.
Τόσο η ζωή, όσο και τα παραμύθια έχουν αρχή και
τέλος.
Το πλεονέκτημα της ζωής είναι ότι κάθε φορά μπορείς να
ξεκινήσεις απ’ την αρχή. Μπορεί τα
παραμύθια να σε βοηθούν να ξεφεύγεις από την πραγματικότητα, αλλά τί τα θες
όταν μόνο ο νους σου ταξιδεύει κι όχι και το κορμί σου.
Ό,τι κι αν πέρασες, σου έδωσε κάτι για να θυμάσαι κι
έβαλε το λιθαράκι του για να είσαι αυτό που είσαι τώρα. Στο χέρι σου είναι να το χρησιμοποιήσεις με τον
καλύτερο τρόπο και να είσαι περήφανος για σένα.
