Μανούλα, μητέρα, μαμά. Όπως και
να σε αποκαλέσω, με όποιο όνομα και να σε ζητήσω, πάντα θα με ακούς και θα
έρχεσαι δίπλα μου, οπουδήποτε κι όποια στιγμή σε χρειαστώ.
Ήσουν και είσαι πλάι μου από την
πρώτη ημέρα της ζωής μου, από τότε που πρωτοείδα τον κόσμο και από τότε που
θυμάμαι τον εαυτό μου. Μου έμαθες πολλά, με δίδαξες ακόμα περισσότερα. Όλα όσα
είμαι ή όλα όσα θέλω να γίνω, τα χρωστάω σε σένα, μαμά.
Είμαι εσύ σε νεότερη έκδοση, ο
εαυτός μου αντικατοπτρίζει την προσωπικότητά σου. Είμαι όσα είσαι εσύ, όσα εσύ
μου έμαθες.
Εσύ μου έμαθες να περπατάω, να
μιλάω και να πολεμάω για αυτά που αγαπώ, εσύ ήσουν εκείνη που μου έμαθε να
κυνηγάω τα όνειρα μου και τις φιλοδοξίες μου.
Εσύ με ενθάρρυνες σε κάθε
αποτυχία της ζωής μου. Εσύ μου έδειχνες πάντα το σωστό δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσω.
Εσύ με άφηνες πολλές φορές να «φάω τα μούτρα» μου για να μάθω τελικά ποιο ήταν
το σωστό για μένα.
Εσύ μου σκούπιζες τα δάκρυα όταν
πονούσα, εσύ με γιάτρευες όταν έπεφτα από το ποδήλατο και χτυπούσα, εσύ
ξενυχτούσες δίπλα μου όταν είχα πυρετό φοβούμενη μη μου λείψει τίποτα. Εσύ, μαμά, κανένας άλλος.
Εσύ, μαμά, έχεις υποδυθεί όλους
τους ρόλους όπως αυτόν του γιατρού, του ηθοποιού, της δασκάλας και της
μαγείρισσας. Εσύ, μαμά, για να τα έχω όλα.
Σου χρωστάω τη ζωή μου, γεννήθηκα
από εσένα, απ’ το σώμα σου κι απ’ την ψυχή σου. Τι άλλο μπορώ να σου ζητήσω; Τι
καλύτερο δώρο από αυτό; Τίποτα!
Δε θέλω τίποτα άλλο. Έχω εσένα
και την αγάπη σου. Αυτήν την αγάπη που με κάνει να νιώθω πλήρης και δυνατή μέσα
στον άχαρο κόσμο που ζούμε.
Ακόμα κι όταν δεν έχω τίποτα, ξέρω
ότι έχω την αγάπη σου κι αυτή είναι η μεγαλύτερη αρετή που μπορεί ένας άνθρωπος
να έχει. Πάντα θα με αγαπάς είτε επιτυχημένη είτε αποτυχημένη κι αυτό το ξέρω
καλά. Πάντα θα μπορώ να στηρίζομαι πάνω σου και να σε συμβουλεύομαι.
Σ’ αγαπάω όλες τις στιγμές, ακόμα
κι όταν δε στο δείχνω άμεσα. Όταν με νευριάζεις και τσακωνόμαστε άσχημα ακόμα
και τότε σ᾽ αγαπώ. Ό,τι κι αν γίνει όπως κι αν τα φέρει η ζωή, εγώ πάλι θα σε
αγαπώ.
Από σένα έμαθα τη λέξη «αγάπη»,
κανένα σχολείο και κανένας άλλος άνθρωπος δε μου έμαθε την έννοια της. Δεν
άνοιξες ποτέ το στόμα σου να μου την εξηγήσεις, αλλά μου την δίδαξες μέσα από
τις πράξεις σου και την καρδιά σου. Σου χρωστάω πολλά, μαμά.
Ένα ευχαριστώ είναι λίγο για να
ξεπληρώσω όλα αυτά που μου έχεις προσφέρει, χωρίς να ζητήσεις ποτέ τίποτα ως
αντάλλαγμα. Αυτή είναι αληθινή αγάπη, αυτή που δίνεις τα πάντα χωρίς να
περιμένεις τίποτα πίσω.
Όπου κι αν βρίσκομαι όσο και να
μεγαλώνω πάντα θα έχω ανάγκη την αγκαλιά σου και πάντα θα βρίσκω εκεί
παρηγοριά. Το καλύτερο γιατρικό στον κόσμο είναι η αγκαλιά σου μαμά, αυτή η
ζεστή φώλια που γιατρεύει τα πάντα.
Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ για
πάντα, μην το ξεχάσεις! Είσαι η μαμά που θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω και κάνω
παιδιά. Θέλω να γίνω η δική μου μαμά σε διαφορετική μορφή, αυτή της δικής μου.
Κάθε παιδί θα ήθελε μια μητέρα
σαν και σένα. Σε ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου μανούλα, μητέρα, μαμά.
