Σεπτέμβρης: ο μήνας που όλα ξαναρχίζουν. Μια εποχή μετάβασης, όπου το καλοκαίρι υποχωρεί κι αφήνει χώρο σε νέες αρχές, αλλαγές και όνειρα που ζητούν να ανθίσουν. Από τα σχολεία και τις σχολές μέχρι την εργασία και την προσωπική ζωή, ο Σεπτέμβρης μας θυμίζει ότι κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή. Ένας μήνας γεμάτος προκλήσεις, αλλά και ευκαιρίες για να ξαναβρούμε τον ρυθμό μας.
Καλό φθινόπωρο είπαμε; Δεν είπαμε! Που εδώ που τα λέμε, έτσι όπως έχει αλλάξει το κλίμα, οι μεταβατικές εποχές είναι…σχεδόν ανύπαρκτες! Όπως κι αν έχει όμως, μπήκε ο Σεπτέμβρης και μαζί του κουνάμε το μαντήλι στο καλοκαίρι, στην χαλάρωση και στην ξεγνοιασιά!
Πολύ το δραματοποίησα, αλλά δεν πειράζει! Ας μην εστιάσουμε, βέβαια, στο αρνητικό κομμάτι, ας δούμε τα θετικά. Εκτός του ότι επανέρχονται κάπως οι ανθρώπινες θερμοκρασίες και φεύγει η επιθυμία να βγάλεις το πετσί σου μήπως και δροσιστείς, ο Σεπτέμβρης σηματοδοτεί νέα ξεκινήματα.
Πρώτο και κυριότερο αρχίζουν τα σχολεία, τα φροντιστήρια κι οι δραστηριότητες. Από τη μία, έχεις μαθητές και δασκάλους να κλαίνε με μαύρο δάκρυ για την χρονιά που τους περιμένει, από την άλλη έχεις τους γονείς που είναι έτοιμοι να κάνουν πάρτι. γιατί είχαν αρχίσει να ξεπερνούν την ασφαλή δοσολογία σε xanax.
Εντάξει! Το ξέρω είμαι λίγο της υπερβολής με τις περιγραφές μου, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς’ γενικότερα δεν την παλεύουμε τη φάση.
Μαζί με μαθητές και δασκάλους, έχουμε και τους φοιτητές. Δύο λέξεις: ψαρωμένα πρωτοετάκια! Γιατί μην γελιέστε με την ενηλικίωση, οι πρωτοετείς φοιτητές έχουν την ίδια σχεδόν ψαρωμένη φάτσα που έχουν όλα τα πρωτάκια στην πρώτη μέρα στο σχολείο (δημοτικό-γυμνάσιο).
Οι παλιοί έλεγαν κάθε αρχή και δύσκολη, γιατί δεν ξέρεις ούτε τι να περιμένεις αλλά ούτε και τι σε περιμένει. Μετά το πρώτο εξάμηνο, άντε χρόνο, το παίρνεις λίγο το κολάι και κάνεις καλύτερο blend.
Κι αλήθεια είναι ότι το πρώτο έτος στις σχολές είναι λίγο πιο ζόρι από ό,τι στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, γιατί είναι μια πολύ μεγάλη μετάβαση. Δεν έχεις πλέον την μανούλα να μαγειρεύει και να καθαρίζει. Είσαι μόνος και κύριος του εαυτού σου. Αυτή η απόλυτη ελευθερία, είναι συναρπαστική και ταυτόχρονα τρομακτική.
Εγώ για παράδειγμα εκτίμησα πάρα πολύ τις φακές μετά το πρώτο εξάμηνο. Επίσης ένιωσα μέχρι το μεδούλι την αξία των χρημάτων, πόσο δύσκολα βγαίνουν και πόσο εύκολα σκορπάνε. Δε με εμπόδισε, όμως, από το να περάσω υπέροχα τα φοιτητικά μου χρόνια, απλά το έκανα με καλύτερη κατανόηση του ότι κάποιος σκοτώνεται στη δουλειά για να μπορώ εγώ να σπουδάζω και να περνάω καλά.
Οπότε έκανα την καλύτερη δυνατή προσπάθεια να μην αφήσω τη σχολή πίσω, προκειμένου να περνάω “ζωή και κότα”, που λένε. Φυσικά από το δεύτερο έτος και μετά, άρχισα να δουλεύω (το καλύτερο blend που λέγαμε) για να μπορώ να κινούμαι λίγο πιο ελεύθερα.
Ας φύγουμε όμως λίγο από την ακαδημαϊκά κι ας περάσουμε στα πιο βαρβάτα. Ο Σεπτέμβρης είναι ένας μεταβατικός μήνας και για την αγορά εργασίας. Επιστρέφεις στη δουλειά μετά από διακοπές, αλλάζεις δουλειά, ψάχνεις νέα δουλειά. Είναι γενικότερα ένας ευκαιριακός μήνας για να κυνηγήσεις. Και καλή μας τύχη γιατί έτσι όπως είναι η αγορά εργασίας μας βλέπω να πίνουμε καφεδάκι έξω από τον ΟΑΕΔ!
Εδώ, δεν χρειάζεται να το δραματοποιήσω εγώ, γιατί η κατάσταση είναι ένα δράμα από μόνη της. Το μόνο που θα πω είναι καλή τύχη σε όλους μας και καλό κουράγιο. Προσπαθήστε να παραμείνετε αισιόδοξοι, όπως κάνω κι εγώ, γιατί αλλιώς θα μας φάει η μαρμάγκα.
Έχει όμως και τα ωραία του ο Σεπτέμβρης.
Κάποια αμυδρά πρωτοβρόχια (αν δεν τον έχει προλάβει ο Αύγουστος) κι η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος.
Η ελαφριά δροσιά το βράδυ, ο πρώτος ζεστός καφές.
Το αγαπημένο πλεκτό ζακετάκι που βγαίνει ξανά από την ντουλάπα.
Επανασύνδεση με φίλους που είχαν φύγει για το καλοκαίρι.
Ένας νέος κύκλος, ένα νέο ξεκίνημα, άλλη μία χρονιά.
Είναι δύσκολες οι αρχές το ξέρω, είναι όμως γεμάτες πιθανότητες κι όσο τρομακτικό κι αν είναι το αβέβαιο, άλλο τόσο είναι και συναρπαστικό.
Το αναζητάμε, το επιθυμούμε… το έχουμε ανάγκη.
Αυτός ο μήνας είναι το πάτημα μας για να το διεκδικήσουμε.
Λάβετε θέσεις…έτοιμοι…φύγαμε!
