Κάποτε
το σερνικό ήταν ο κυνηγός. Χτυπούσε το
χέρι στο τραπέζι και στέκονταν
σούζα μέχρι και τα σουβέρ. Μύριζε η τεστοστερόνη από χιλιόμετρα. Τώρα πια,
μετά λύπης μου έχω καταλήξει στο
συμπέρασμα ότι πλέον το χέρι το χτυπάει
μόνο όταν χάνει στο τάβλι, κι αυτό με
τους κολλητούς του.
Αν
ρίξεις μια ματιά γύρω σου θα δεις πολλά
ζευγάρια που η κοπέλα περπατάει με στιλ
και ύφος σαράντα καρδιναλίων και ο τύπος
δίπλα της την ακολουθεί κατά πόδας και
την κοιτάει σαν δαρμένο κουτάβι. Εντάξει,
μπορεί και να είναι. Όχι κουτάβι, δαρμένο.
Και
να ταν μόνο αυτό… Το δράμα συνεχίζεται.
Μπαίνοντας
σε μαγαζί, κι αφού το σκανάρει όλο να
δει τι παίζει, η κοπέλα θα διαλέξει πού
θα καθίσουν. Θα προσπεράσει τον δικό
της και θα κατευθυνθεί προς το τραπέζι.
Ξέρει ήδη τι θα παραγγείλει και δίνει
τον κατάλογο στον μικρό που φυσικά
ψάχνεται. Ο διάλογος με τον σερβιτόρο
είναι δική της υπόθεση. Μόνο.
Αν
τύχει και βρίσκεσαι στο πίσω τραπέζι
νομίζεις ότι μιλάει στο τηλέφωνο, μιας
και άλλη φωνή δεν ακούγεται. Άντε στην
καλύτερη να ακούσεις και από κανένα
«ναι αγάπη μου» τις στιγμές που
κλείνει το στόμα της. Που και πάλι δεν
το κλείνει, απλά πίνει και από καμιά
γουλιά από το ποτό της γιατί δεν της
αρέσει να λιώνουν τα παγάκια.
Το
πιο αστείο με αυτά τα ζευγάρια είναι
όταν ξέρεις την κοπέλα και πάει να σου
συστήσει το παλικάρι. Είναι η φάση που
μέσα στο «χάρηκα» κρύβεται το: «τι
γλυκό σκυλάκι! Του χεις κάνει στείρωση;
Πολύ ήσυχο το βλέπω».
Στην
περίπτωση δε, που το παλικάρι τη γνωρίζει
στους φίλους του, γεμάτος περηφάνια που
συνοδεύει μια καπέλα με προσωπικότητα,
τους βλέπεις όλους μετά από λίγο να
κοιτάζουν ανάμεσα στα πόδια της να δουν
μήπως έχει αρχίσει να φυτρώνει τίποτα.
Άμα πετάξει και κανένα μπινελίκι…εκεί
να δεις! Που γυρνάει ο Τάκης και λέει
στον Νίκο «ίδια ο Θράσος ο νταλικέρης
απ’ τη Λαμία που είχαμε πλακωθεί για
τον Ολυμπιακό». Για να μην
αναφερθεί η καζούρα, μετά, στο aftermath.
Όχι
ότι αντροφέρνει, απλά είναι το attitude
της
τέτοιο που την ταυτίζουν με τον Θράσο.
Θες που τα λέει έξω από τα δόντια σε
αντίθεση με άλλες κοπέλες που είναι πιο
μαζεμένες, θες που δε διστάζει να
αντιπαρατεθεί όταν δε συμφωνεί με κάτι,
θες που είναι μέσα σ’ όλα και δεν
ασχολείται τόσο με νύχια και μαλλί, θες
που αν πάει η συζήτηση σε λίγο πιο σοβαρά
ζητήματα μιλάει σαν να χει βγει σε
παράθυρο του mega.
Όσο να πεις συντελούν όλα αυτά
στο χαρακτήρα που βγάζει προς τα έξω.
Είναι
ο τύπος γυναίκας που έχει άποψη για όλα.
Όσο τακτικά και να αλλάζεις το θέμα,
μπας και βρεις κάτι για να σταματήσει
να μιλάει, το μόνο που θα καταφέρεις
είναι μια τρύπα στο νερό. Ώπα ώπα μανίτσα.
Είπαμε, «η άποψη είναι σαν τον κώλο,
όλοι έχουν από μία». Εσύ όμως το
παράκανες!
Αν
το καλοσκεφτείς βέβαια, θα δεις ότι αυτό
συμβαίνει συχνά και ιδιαίτερα μεταξύ
ανδρών. Όλοι έχετε από έναν φίλο που
μπορεί να μην ξέρει τίποτα από αυτοκίνητα
αλλά θα κάνει κατευθείαν διάγνωση για
το τι μπορεί να φταίει. Παρόλα αυτά στην
γυναίκα χτυπάει στο μάτι περισσότερο.
Σε
περίπτωση δε, που η εξυπηρέτηση του
μαγαζιού δεν είναι αυτή που θα έπρεπε,
θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της.
Το «έλα βρε αγάπη μου. Μην δημιουργείς
ζήτημα εκεί που δεν υπάρχει» δεν την
σταματά. Είναι ικανή να καλέσει απευθείας
το ΙΝΚΑ και να φτάσει μέχρι το δικαστήριο
ανθρωπίνων δικαιωμάτων άμα χρειαστεί.
Το
ερώτημα είναι γιατί τόσο δυναμικές
γυναίκες έχουν δίπλα τους τόσο υποτακτικούς
άντρες. Και όχι μόνο αυτό. Εμ τους
διαλέγουν, εμ παραπονιούνται κιόλας
«καλός χρυσός ο Γιάννης αλλά πολύ
ήσυχος ρε παιδί μου. Δεν γινόταν να είναι
πιο δυναμικός;». Αν τυχόν το φέρει η
κουβέντα θα σου πει με διδακτικό ύφος
ότι οι άντρες με ισχυρή προσωπικότητα
τις φοβούνται τις δυναμικές γιατί τους
«καπελώνουν». Ή ακόμα χειρότερα,
δύο τόσο ισχυρές προσωπικότητες απλά
θα φαγωθούν σαν τα γατιά.
Για
να τα ξεκαθαρίσουμε λίγο. Ο άντρας με
ισχυρή προσωπικότητα δε θα ασχοληθεί
και πολύ μαζί σου για έναν πολύ απλό
λόγο: βαριέται. Όταν βγαίνει με μια
κοπέλα δεν θέλει να νιώθει σαν πρέσβης
των Ηνωμένων Πολιτειών σε συνέδριο του
ΟΗΕ που προσπαθεί να πείσει τους άλλους
ότι το Ιράν έχει πυρηνικά. Θέλει χαλαρά
πράγματα: να χαβαλεδιάσει, να μπαλαμουτιάσει
και αν το φέρει η κουβέντα να κάνει και
μια συζήτηση ενός άλφα επιπέδου. Πάνω
κάτω ότι θέλουμε όλοι μας δηλαδή
ανεξαρτήτως φύλου. Επίσης,
πώς θα δείξει την «ανωτερότητά» του σαν
Alpha male βρε
κούκλα μου, αν έχει μία εκρηκτική παρουσία
δίπλα του; Δε γίνεται.
Θα
μου πεις τώρα, ωραία τα λες ρε κοπελιά,
αλλά από πού κι ως πού μας κρίνεις; Κρίνω
εξ’ ιδίων, φυσικά. Υπήρξα κι εγώ μία
«χειραφετημένη». Έψαχνα κι εγώ followers
αντί
για άντρα, καλή μου. Μέχρι που άνοιξα τα
μάτια μου. Και είδα ότι το παλικάρι που
είναι δίπλα μου, δεν είναι μόνο για
μόστρα. Και τον άφησα να μιλήσει. Και
είδα ότι τα λέει καλά. Και ακόμα κι αν
χτυπάει πού και πού το χέρι στο τραπέζι,
εμένα μου αρέσει. Δεν το παραδέχομαι
βέβαια, αλλά βγάζει μια αντρίλα βρε
παιδί μου.
Για να μην μπερδευτείς πάντως, δε σου ζήτησε κανείς να γίνεις γυναικούλα χωρίς προσωπικότητα, γιατί ούτε τότε θα βρεις αυτό που ψάχνεις. Απλά χαλάρωσε λίγο, μαντάμ. Άσε τον κόσμο να δει και την ευαίσθητη πλευρά σου.
Πώς
να στο πω, λοιπόν για να μη
γίνω και γραφική… Χαλάρωσε.
Θυμήσου ότι είσαι το «αδύναμο φύλο» πού
και πού… Μην είσαι πάντα
τόσο Μέρκελ, ρε παιδί μου! Με πιάνεις;
