Παραδέξου το πως δε γουστάρεις!

Καλησπερούδια!

Σήμερα θα
κάνουμε μία μικρή κουβέντα για το λεγόμενο «flow», ή αλλιώς «ροή». Τι είναι το flow; Μα φυσικά η αίσθηση πως ο χρόνος
τρέχει γρηγορότερα απ’ το κανονικό, πως όλα κυλάνε απρόσκοπτα και πως δε
χρειάζεται να πιεστεί κανείς σε μία κατάσταση.

Ήτοι ότι
«ρολάρει» το πράμα.

Βλέπω κι
ακούω πολλές φορές ,κόσμο να παραπονιέται για το πόσο δύσκολο είναι, να κάνει
συζητήσεις, να κρατήσει το ενδιαφέρον, να πει κάτι αστείο.

Ακόμα
χειρότερα, να προσπαθεί επί ματαίω να συντηρήσει το ενδιαφέρον σε μία σχέση,
ένα φλερτ ακόμα και σε καταστάσεις «friends with benefits», όπου θα έπρεπε να υπάρχει flow εξ
ορισμού.

«Πάλι θα
μιλήσουμε για σχέσεις, ρε;» θα με ρωτήσετε. Ok, fair enough.

Δεν
περιορίζεται στις σχέσεις η αίσθηση του flow,
φυσικά και όχι. Υπάρχει στη δουλειά, στην ψυχαγωγία, στη μάθηση και σε πολλούς
άλλους τομείς.

Αλλά στα
γκομενικά είναι το ζουμί! Άλλη φορά θα πιάσουμε τα επαγγελματικά, έχω άλλο moodτώρα.

Εάν είναι
να γίνει κάτι, θα γίνει, κι αυτό μην το πάρετε μοιρολατρικά. Τι εννοεί ο
ποιητής; Μερικές φορές πιανόμαστε απ’ την επιθυμία μας, την προσδοκία και
πιθανές ελπίδες και προσπαθούμε να φέρουμε μία κατάσταση ή έναν άνθρωπο στα
μέτρα μας. (Αρκούδα, αρκούδα, για μένανε τραγούδα!)

Ακόμα κι
αν φαίνεται από νωρίς πως δεν υπάρχει επιθυμία απ’ την άλλη πλευρά, ακόμα κι αν
ο άλλος άνθρωπος έχει εξηγήσει τις προθέσεις του (σε γουστάρει, δηλαδή, μέχρι
ενός σημείου, αλλά δεν νοείς να το καταλάβεις), εσύ εκεί. Ντουβάρι.
Και όχι τίποτα άλλο, μετά παραπονιέσαι κιόλας που «δε σε θέλει» ή «στο παίζει
δύσκολος».

Όχι, αστροπελέκι μου, απλά δεν τραβάει η
κατάσταση, κι εσύ απλά επιλέγεις να κάνεις τον κινέζο.

(Σημείωση
για νέους, υπενθύμιση για παλαιότερους: και για τα δύο φύλα ισχύει το ίδιο,
έχει μαλλιάσει η γλώσσα -καλά, το πληκτρολόγιό μου- να τα λέω.)

Αν θέλει
ο άλλος να βρει χρόνο για σένα, θα τον βρει. Θα κάνει πέρα ακόμα και τις
σημαντικότερές του υποχρεώσεις για να σου αφιερώσει έστω και πέντε λεπτά.

Θα σε
αναζητάει.

Όταν
βρίσκεστε δε θα κοιτάει ο ένας την Αράχοβα κι ο άλλος το Ζητούνι. Δε θα
συνομιλείτε για το «πώς πέρασες σήμερα», «έφαγες, έχεσες, πήγες το σκύλο βόλτα»
και τα συναφή.

Θα μιλάτε
για εκείνα που σας τρομάζουν, που σας ιντριγκάρουν, που τα βλέπετε στους
εφιάλτες σας ή σας εμπνέουν.

Δε θα
βαριέστε, ούτε θα κοιτάτε το ρολόι περιμένοντας να τελειώσει το βάσανο που
κάποτε λέγατε καφέ. Η ώρα θα περνάει νερό και κάθε φορά θʾ ανησυχείτε για το αν
προλαβαίνετε να πείτε (και να κάνετε) όσα θέλετε και σας καίνε.

Θα είναι
δύσκολα, αλλά θʾ αξίζει. Και κάπου βαθιά μέσα σου, πέρα από σκέψεις κι
εκτιμήσεις, θα ξέρεις πως είναι σωστό επειδή ακριβώς θα «ρολάρει». Και θα
ρολάρει ωραία.

Όχι, δε
γίνεται με τον καθένα αυτό. Κι εδώ είναι η παγίδα. Ακριβώς επειδή είναι τόσο
δύσκολο και σπάνιο να γνωρίσεις ανθρώπους με τους οποίους έχεις flow, απογοητεύεσαι και θεωρείς πως απλά
δεν υπάρχουν.

Σαν τις
τουαλέτες ένα πράμα: «Οι καλές είναι πιασμένες και οι ελεύθερες χεσμένες».

Μακάρι να
μπορούσα να σου πω να μη σκέφτεσαι έτσι αντιπαραγωγικά, αλλά σε καταλαβαίνω.

Επιλέγεις
να φορτωθείς ή να φορτώσεις κάποιον επάνω σου, με την ελπίδα να τα βρείτε
(κάααποια στιγμή), ακόμα κι αν το μόνο που σκέφτεσαι όταν είστε μαζί, είναι: «Το
θερμοσίφωνα τον έσβησα φεύγοντας ή θα γίνει Κούγκι το τριάρι;» ή «Α, είσαι κι
εσύ εδώ;».

Και να
σου το χαμόγελο του γκρέιπφρουτ (εδώ δίνουμε ένα μικρό, τοσοδούλικο δίκιο στην
εκάστοτε «ξινή»).

Παραδέξου
το. Δε γελάς με τʾ αστεία του, δε σου κόβονται τα γόνατα όταν σε κοιτάει
πονηρά. Δεν έχεις φόβο όταν φεύγει, επειδή μπορεί να μην ξαναγυρίσει.
Ουσιαστικά, είσαι λίγο «στα τέτοια σου» (και καλά κάνεις, μαζί σου, αλλά
τουλάχιστον μην κοροϊδευόμαστε).

Θα κάνεις
πολλές επιλογές συντρόφων και στις περισσότερες θα υπάρχει η αίσθηση του: «Τι
σκατά κάνω εδώ; Περνάω καλά τώρα ή απλά με ενδιαφέρει να μην είμαι μόνος;».

Έτσι
είναι ή τουλάχιστον είναι έτσι, μέχρι να πάρεις απόφαση πως θα δυσκολευτείς.

Συμπέρασμα;
Ψάξου καλύτερα κι έχε στα υπ’ όψιν πως οι άνθρωποι είναι τόσο περίπλοκοι ως
μονάδες, που σε δυάδες το μπέρδεμα υψώνεται στο τετράγωνο.

Το να
βρεις flow στον εαυτό σου είναι ζόρι από μόνο
του, πόσο μάλλον όταν το αναζητάς σε συνάρτηση με κάποιον άλλον.

Ένας μεγάλος τζαμαϊκανός τροβαδούρος είχε πει: «If she is easy, she’s not gonna be amazing. If she’s
amazing, she’s not gonna be easy».

Βρες
ανθρώπους με τους οποίους έχεις ροή, και κράτα τους κοντά σου. Όταν δεν
κοιτάζεις το ρολόι, θα ξέρεις…