-Πάμε να πιούμε κανένα ποτάκι σήμερα; Χαλαρά!
-Κοίτα, δεν πεθαίνω, αλλά πάμε!
Και κάπως έτσι ξεκινούν τα πιο ωραία ξενύχτια! Κι όταν
λέμε ωραία, εννοούμε γαμάτα.
(Η παρακάνω ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα κι
είτε είσαι άντρας, είτε γυναίκα θα ταυτιστείς!)
Ένα χαλαρό βράδυ, οποιασδήποτε μέρας, αποφασίζεις εσύ κι
η παρέα σου να πάτε να πιείτε ένα ποτό. Το ένα όμως ποτό φέρνει τ’ άλλο και
βρίσκεσαι ν’ αλλάζεις τα μαγαζιά σαν τα πουκάμισα, ενώ βάζεις το κλειδί στην
πόρτα αφού έχει χαράξει ο Θεός τη μέρα!
Το επόμενο μεσημερό-απόγευμα θα βγεις, στάνταρ, για έναν
καφέ. Σ’ αυτόν τον καφέ θα υπάρχει και κάποιος που δεν ήρθε μαζί σας εχτές και
θα ρωτήσει πώς περάσατε.
Σίγουρα πράγματα.
Αυτός που μένει πίσω περιμένει, σαν την Πηνελόπη, ν’
ακούσει όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.
Αφού εξιστορήσεις τα καθέκαστα, θα γίνει κι η ερώτηση
κόλαφος.
«Κανά γκομενάκι;»
Ήμαρτον, ρε παιδάκι μου! Έχεις διηγηθεί της Παναγιάς τα
μάτια απ’ την ώρα που κλείδωσες το σπίτι για να φύγεις μέχρι την ώρα που το
ξεκλείδωσες κι η απορία είναι αν βρήκες «γκομενάκι»;
Δεν είναι κρυφό! Δε βρήκες και δε χρειάζεται να ντρέπεσαι
και να ψάχνεις πέτρα να κρυφτείς. Πες το!
«Όχι δε βρήκα!»
Αν η απάντηση είναι του τύπου «σιγά το πράγμα υπάρχουν κι
οι υπόλοιπες μέρες!», τότε -ας πούμε- είσαι σε καλό δρόμο. Αν όμως η απάντηση
είναι: «Α, καλά! Μια ακόμα νύχτα χαμένη!», τότε πρέπει να σηκωθείς και να
φύγεις από κει γρήγορα, μη κολλήσεις κι εσύ μαλάκυνση!
Τι σημαίνει «μια ακόμα νύχτα χαμένη;». Το ενδεχόμενο να
βγήκα για να περάσω καλά με την παρέα μου δε μετράει; Πρέπει δηλαδή σε κάθε
ποτό να φτιάχνομαι, να στολίζομαι, να παρφουμαρίζομαι και να βάφομαι -διότι
είμεθα και θηλυκά!- και να βγαίνω σαν λατέρνα με ταμπέλα κρεμασμένη στο λαιμό
«Come to me I’m single»;
Να ξέρετε πως υπάρχουν κι οι άνθρωποι που βγαίνουν απλά
για να περάσουν καλά. Θα περιποιηθούν τον εαυτό τους, θα βάλουν άνετα ρούχα και
θα βγουν μπαρότσαρκα.
Θα πιουν χαλαρά το ποτό τους, θα κοροϊδέψουν τον ασυγχρόνιστο
της παρέας ή εκείνον που παρήγγειλε bailey’s αντί για πραγματικό ποτό, ενώ
μόλις βάλει ο dj το αγαπημένο τους τραγούδι θ’ αρχίσουν να κοπανιούνται λες και
μπήκε ο Σατανάς μέσα τους μέχρι να λιποθυμήσουν οι υπόλοιποι απ’ τα γέλια.
Ναι, υπάρχουν κι αυτοί. Κι είναι γαμάτοι!
Αυτούς τους ανθρώπους τους ξεχωρίζεις από χιλιόμετρα.
Είναι εκείνοι που έχουν γυρισμένη την πλάτη τους στον κόσμο, ασχολούνται μόνο
με την παρέα τους, δεν έχουν κινητό λες κι είναι βραχιόλι, κουνιούνται συνεχώς
με τον ρυθμό της μουσικής, ενώ γελούν κάθε τρεις και λίγο σαν χαζά.
Δεν τους ενδιαφέρουν τα check in κι οι φωτογραφίες. Δεν
έχουν το μοιραίο βλέμμα του καζανόβα, ούτε και το ψευτοντιβέ ύφος της
θέλω-να-είμαι-σέξι-για-σένα-ψηλέ-μελαχρινέ και δεν το παίζουν ιστορία.
Θα κάνουν το σκανάρισμα τους στο μαγαζί για να δουν αν
«παίζει» τίποτα, αλλά δε θα τα βάψουν μαύρα αν δε βρεθεί ο έρωτας της ζωής τους
εκείνο το βράδυ.
Ναι παιδιά, υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι. Δεν τους
ενδιαφέρει τίποτα.
Ξέρουν πως όταν ακουστεί η φράση «πάμε για ποτό!», θα πάνε
για ποτό κι όχι για «ψάρεμα».
Μπορεί φυσικά κάτι τέτοιες νύχτες να εξελιχθούν σε νύχτες
«ψαρέματος» και μάλιστα πολύ πετυχημένες. Οπότε μ’ έναν σμπάρο, δυο τρυγόνια.
Και ξέρεις γιατί είναι πετυχημένες; Γιατί οι άνθρωποι που
ξέρουν να περνούν καλά, -και περνούν καλά- είναι διπλάσια σέξι!
