Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που η πρόταση για έναν
χώρο ελεύθερης άποψης έπεσε στο τραπέζι. Μια παρέα παιδιών, με μανία να γεμίζει
τις σελίδες μελάνια και το wordμε
λέξεις, ενώθηκε κάτω από την ίδια ανάγκη: να εκφραστεί με το δικό του στιλ και
να πει όσα η διαδικτυακή ευπρέπεια δεν άφηνε.
Για ένα μήνα υποβάλλαμε τους εαυτούς μας σε ατελείωτο brainstormingπροσπαθώντας
να βρούμε ένα όνομα που να μπορεί να εσωκλείσει κάθε πτυχή της αρθρογραφίας που
θέλαμε να προβάλλουμε.
Περίτεχνες, κουλτουριάρικες, kinkyαλλά
και trollπροτάσεις
έσκαγαν η μία πίσω από την άλλη για να καταλήξουμε στην πιο απλή ˑ αυτή της αγάπης.
Αγάπη για τον συνάνθρωπο, για τον φίλο, τον συνοδοιπόρο. Αγάπη για τη φύση και
τα πλάσματά της. Αγάπη για την αγάπη, αγάπη για ζωή.
Κάπως έτσι πρόεκυψε το ilov.gr: ένας πυρήνας σκεπτόμενων ανθρώπων, που
έπαιζαν μπάλα σε μια ατέλειωτη αλάνα χωρίς τυπικούρες και κανονισμούς.
Κάθε αρχή και πολύ δύσκολη, λένε. Κι είναι τόσο δύσκολη
που στην αρχή φαίνεται βουνό, ειδικά όταν αυτή την πορεία δεν τη χαράζεις μόνος
σου αλλά έχεις και ανθρώπους που προχωρούν μαζί σου.
Το πιο ζόρικο κομμάτι όταν πιστεύεις σε μια ιδέα, είναι να
κάνεις και τους άλλους να την πιστέψουν, ξεκινώντας από την ομάδα σου. Για αυτό
οφείλεις να πάψεις να λειτουργείς ατομικά και να θέσεις το «εμείς» σαν κοινό παρονομαστή.
Ξενύχτια, κούπες καφέ που
γέμιζαν η μία πίσω από την άλλη, ξέχειλα από αγωνία τασάκια, ιδέες της στιγμής
γραμμένες σε χαρτοπετσέτες κι όλα αυτά δεμένα σε μια φρενίτιδα συζητήσεων που
ξεκινούσαν το πρωί για να τελειώσουν την επόμενη.
Ξεκινήσαμε μόνοι μας, χωρίς budget, χωρίς τεχνική βοήθεια από κάποιον σχετικό του είδους
για να μας στήσει το super–dupersite και με ελάχιστη ύλη
που ίσα-ίσα κάλυπτε τις δυο πρώτες ημέρες της εβδομάδας.
«Υπομονή» λέγαμε ξανά και
ξανά μεταξύ μας, θέλοντας να ελπίζουμε πως όλα θα πήγαιναν καλύτερα.
Μέσα σε 20 μέρες καταφέραμε
να πιάσουμε την πρώτη χιλιάδα αναγνωστών. Χαρά, ενθουσιασμός και χοροπηδητά λες
και είχαμε πιάσει τον πρώτο αριθμό του λαχείου. Χίλιοι αναγνώστες που κερδήθηκαν
με πολύ κόπο, ένας προς έναν από το πουθενά. Χίλιοι αναγνώστες που μας εμπιστεύτηκαν,
αφιερώνοντας λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για να ρίξουν μια ματιά στο
εγχείρημά μας.
Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο
ανεβαίναμε. Από εκεί που βλέπαμε μόνο τη δική μας στήριξη στα άρθρα, ο κόσμος
άρχιζε και γινόταν πιο διαδραστικός. Like, όμορφες κουβέντες
γραμμένες σε σχόλια αλλά κι αντιπαραθέσεις, κοινοποιήσεις, προσωπικά μηνύματα
τόσο στο siteαλλά και στους συντάκτες για να πουν ένα «μπράβο».
Μαζί με τους αναγνώστες
μεγάλωνε φυσικά κι η ομάδα. Νέοι άνθρωποι, άλλοι έμπειροι κι άλλοι όχι, εισχωρούσαν
με όρεξη να στηρίξουν την προσπάθεια, εμπιστευόμενοι τη δουλειά τους στο ilov.gr.
Φυσικά, επειδή πουθενά
τίποτα δεν είναι ρόδινο (και όποιος πει το αντίθετο είναι ψεύτης), είχαμε κι
εμείς μεταξύ μας δυσκολίες. Δεν υπάρχουν πουθενά άγιοι και δεν ήταν λίγοι αυτοί
που δεν ήρθαν με τις καλύτερες προθέσεις. Τσακωθήκαμε, ξαναφιλιώσαμε, άνθρωποι
ήρθαν κι άλλοι έφυγαν.
Αν κατάφερε κι άντεξε τελικά
αυτή η ομάδα, ήταν γιατί κύριες αρχές της ήταν η ειλικρίνεια κι η ευθύτητα, όσο
κι αν καμιά φορά αυτές πονούσαν. Ίσως, όμως, χάριν αυτών καταφέραμε να ενωθούμε
και μπορέσαμε να έχουμε ουσιαστική εμπιστοσύνη ο ένας απέναντι στον άλλον,
πράγμα που βγαίνει προς τα έξω μέσω της δουλειάς μας.
Αν άξιζε τον κόπο θα μου
πείτε. Ναι, κάθε σπιθαμή προσπάθειας, κάθε σταγόνα ιδρώτα. Γιατί μέσω του ilovφτιάξαμε
έναν μεγάλο κύκλο ανθρωπιάς, βοηθήσαμε άτομα που το είχαν πραγματικά ανάγκη και
κάναμε -αν όχι πολλούς- έστω μερικούς να χαμογελάσουν ξανά και να αρχίσουν να
ελπίζουν. Και, φίλοι μου, δεν υπάρχει καλύτερο δώρο από αυτό.
Έναν χρόνο μετά απαριθμούμε
14.200 φίλους που μας ακολουθούν πιστά σε κάθε μας βήμα και εγώ με τη σειρά μου
μετράω μια οικογένεια παραπάνω δίπλα στη δική μου.
Κάνοντας τον απολογισμό της χρονιάς
που πέρασε, χρωστάω ένα πολύ μεγάλο «ευχαριστώ» στην ομάδα μου που συνεχίζει να
με αγαπά, να με υπομένει και που με αφήνει να ωριμάζω μαζί της.
Όσο για εσάς, τους αναγνώστες
μας, που στηρίζετε κάθε κίνησή μας και μας ενθαρρύνετε, όλη μας η αγάπη δεν
είναι αρκετή για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας. Εσείς είστε το ilov.grκι εσείς είστε που μας κάνετε καλύτερους ανθρώπους κάθε
μέρα.
Χρόνια μας πολλά, λοιπόν, με
μια ευχή αισιόδοξη για τα καλύτερα που έρχονται!
Εκ της αρχισυνταξίας
