Παιδί
μου,
είναι
κάποιες στιγμές που νομίζω ότι τα λόγια
δε αρκούν για να περιγράψουν αυτά που
θέλω να σου πω, οι λέξεις δεν είναι ικανές
για να περιγράψουν αυτά που σκέφτομαι
όταν σε κοιτάζω…
Παιδί
μου. Από τη μέρα που σε αντίκρυσα πρώτη
φορά, σε μια χειρουργική αίθουσα, μικρό
και ζαρωμένο, τυλιγμένο απλά με ένα
πανάκι, ήξερα ότι θα σε ερωτευτώ μέχρι
να κλείσω τα μάτια μου.
Είσαι
τόσο μικρός και τόσο εύθραυστος, τόσο
μοναδικός και τόσο ιδιαίτερος.
Είσαι
γεμάτος απορίες και ανάγκες.
Κοιτάς
με ενθουσιασμό τη σβούρα που μόλις σου
έδειξα πως γυρίζει.
Με
αγκαλιάζεις με εκείνα τα μικρά χεράκια
και το «σ’ αγαπώ» σου, με ολοκληρώνει.
Πονάω
μέσα μου, όταν πρέπει να σε μαλώσω για
να μην κρέμεσαι από τα κάγκελα κι όταν
πρέπει να σου εξηγήσω έντονα γιατί, το
να βάλεις το χέρι σου στο αναμμένο μάτι,
είναι κακό.
Φοβάμαι,
παιδί μου.
Φοβάμαι,
γιατί πριν καλά καλά το καταλάβω θα
πάψεις να με έχεις ανάγκη.
Θα
σταματήσεις να αναζητάς το χέρι μου
πριν περάσεις το δρόμο.
Δε
θα με φωνάζεις πια για να σου φτιάξω
πρωινό και δε θα με χρειάζεσαι για να
ταιριάξεις τις κάλτσες σου, πριν τις
φορέσεις.
Φοβάμαι,
γιατί ο κόσμος αυτός είναι κακός. Είναι
κακός και δύσκολος ο κόσμος, αγάπη μου.
Πολλές
φορές σε κοιτάζω το βράδυ, την ώρα που
κοιμάσαι και σκέφτομαι πόσο δύσκολο
είναι να σε βοηθήσω να πλάσεις το
χαρακτήρα και το είναι σου.
Σε
θαυμάζω κρυφά όταν σε βλέπω να παίζεις
με τη μπαλίτσα σου, εκείνη τη τόση δα
μπαλίτσα, και να βάζεις καλάθι σε
αυτοσχέδια μπασκέτα, που μόνος σου
έφτιαξες και να χτυπάς όλο περηφάνια
παλαμάκια.
Θα
μεγαλώσεις γρήγορα. Θα γίνεις ένα υπέροχο
πλάσμα, γιατί μόνο αυτό μπορώ να περιμένω
από σένα.
Ίσως
κάποτε μου δωθεί η ευκαιρία να στα πω,
ίσως όχι. Ίσως αξιωθώ να σε δω να
μεγαλώνεις, να γίνεσαι ένας επαναστάτης
έφηβος, ένας προβληματισμένος νέος,
ένας ενήλικας με όνειρα και στόχους.
Πόσο εύχομαι να ζήσω όλα τα στάδια της
ζωής σου…
Παιδί
μου,
να
είσαι πάντα ο εαυτός σου. Να αγαπήσεις
αυτό που θα γίνεις. Να μην καλουπωθείς
ποτέ στα δεδομένα των άλλων, αλλά να
τους κάνεις να σε αγαπήσουν γι αυτό που
θα μπορείς να είσαι.
Πάτα
γερά στα πόδια σου, παιδί μου. Γίνε
δυναμικός κι ανεξάρτητος. Μη φοβηθείς
ποτέ να μιλήσεις, να πεις τη γνώμη σου,
να υπερασπιστείς το δίκιο σου, να παλέψεις
για τις αξίες σου.
Μην ντραπείς ποτέ γι’ αυτό που θα μπορείς να
είσαι. Μην επιλέξεις επάγγελμα και τρόπο
ζωής που θα σε βαλτώσουν, μην κρύψεις
ποτέ τη μοναδικότητά σου, μην κλείσεις
ποτέ σε ένα κουτί αυτά που αγαπάς.
Αγάπησε,
παιδί μου. Αγάπησε με όλη σου την καρδιά.
Η αγάπη θα σε κάνει να νιώσεις θεός κι
αλήτης, θα σε πονέσει, θα σε τσακίσει,
θα σε εξυψώσει την ίδια στιγμή και θα
σε πετάξει στα πατώματα.
Νιώσε.
Άφησε τον εαυτό σου να αισθανθεί τα
πάντα. Αγκάλιασε τα συναισθήματά σου
και μοίρασέ τα απλόχερα.
Μην
τρομάξεις. Η ζωή είναι ένα δύσκολο και
δύσβατο μονοπάτι, γιε μου. Οπλίσου με
υπομονή κι επιμονή. Ξεπέρασε τα εμπόδια
που θα βρεις μπροστά σου και βρες το
δικό σου δρόμο.
Βρες
συμμάχους στη ζωή σου. Μάθε να εμπιστεύεσαι
τους ανθρώπους και να ξεχωρίζεις τους
καλούς από τους σκάρτους. Κάνε φίλους,
ερωτεύσου, βγες για ποτό με τους
συναδέρφους σου. Οι άνθρωποι γύρω μας
μπορούν να μας προσφέρουν στιγμές
υπέροχες, μοναδικές.
Μη
φοβηθείς να ανοιχτείς. Μη φοβηθείς να
μιλήσεις για τα προβλήματά σου, να
παραδεχτείς τα λάθη σου και να ζητήσεις
συγγνώμη. Μην ντραπείς να πεις ευχαριστώ
και μην τρομάξεις να δείξεις ότι έχεις
ανάγκη από επικοινωνία.
Μην
κλειστείς πίσω από μια εικονική πραγματικότητα.
Ζήσε. Πήγαινε διακοπές με μια σκηνή,
βγες και πιες, παίξε μπάλα στο δρόμο,
ξεκίνα γυμναστήριο. Μην αδρανήσεις πίσω
από μία οθόνη και μη χαθείς στη σιγουριά
της μοναξιάς ενός υπολογιστή.
Να
είσαι ευγενικός, παιδί μου. Η ευγένεια
είναι η μεγαλύτερη αρετή, μετά την
ειλικρίνεια. Να σέβεσαι τον κάθε άνθρωπο
ξεχωριστά. Να μην κοιτάξεις ποτέ χρώμα,
φυλή ή θρήσκευμα. Να κοιτάς την ψυχή του
ανθρώπου.
Χαμογέλα,
γιε μου. Το χαμόγελό σου φωτίζει τη ζωή
κάποιων ανθρώπων γύρω σου. Μάθε να τους
κάνεις ευτυχισμένους με πολύ απλά
πράγματα. Να είσαι αισιόδοξος. Μη
μιζεριάζεις και μη βλέπεις μόνο το κακό
γύρω σου.
Ζήσε
τη ζωή σου, αγάπη μου. Είναι πολύ μικρή
η ζωή μας για να μην τη χαρούμε. Μάζεψε
εμπειρίες, ζήσε έντονα, νιώσε! Πριν καλά
καλά το καταλάβεις, θα έχεις μεγαλώσει
και θα πνίγεσαι από την καθημερινότητα
και τις δυσκολίες της.
Μη γονατίσεις
ποτέ.
Να
ξέρεις ότι όσο έχω αέρα στα πνευμόνια
μου και την καρδιά μου να χτυπά, θα είμαι
πάντα εδώ για σένα. Θα καρδιοχτυπώ όταν μαθαίνεις ποδήλατο, θα μένω ξάγρυπνη στις
εξόδους σου, θα αγχώνομαι πριν το
επαναληπτικό τεστ στα μαθηματικά, θα
πεθαίνει ένα κομμάτι μέσα μου όταν θα
σε βλέπω να πονάς και θα σου φωνάζω πάντα
«ζακέτα να πάρεις, έχει ψύχρα έξω!»
Θα
σε λατρεύω με όλο μου το είναι μέχρι να
κλείσω τα μάτια μου.
Θα
είσαι το τέλος μου κι η αρχή μου.
Θα
κάνω τα πάντα για σένα.
Σ’ αγαπώ
πολύ, παιδί μου
Η
μαμά σου.
