«Όπου με πας θα ʾρθω». Αυτός ήταν ο στίχος του τραγουδιού
που άκουσα και μʾ έκανε να σε σκεφτώ. Όπου πας θα σʾ ακολουθήσω. Θα είμαι εκεί
δίπλα σου. Ποτέ μπροστά σου. Ποτέ πίσω σου.
Θέλω να με πιάσεις απʾ το χέρι και να πηγαίνουμε μαζί. Ας
μην ξέρουμε το πού. Δεν έχει σημασία. Αν ξέραμε, ίσως, και να μη μας άρεσε.
Τα χιλιόμετρα μπροστά μας φοβούνται κι εξαφανίζονται. Για
την απόσταση ο χρόνος, που χρειάζεται για να την καλύψουμε, μόνο τρέχει. Για να
σε δω. Για να με δεις. Ούτε το πόσο έχει σημασία.
Αρκεί να με φιλήσεις και να θυμηθώ γιατί είμαι εκεί.
Πολλές φορές θέλω να σου φωνάξω. Να σου πω πως βαρέθηκα
που κάθε φορά βάζεις μπροστά μια δικαιολογία για να καλύψεις το φόβο σου για το
τι θα επακολουθήσει. Πες μου πως φοβάσαι και μη μου πλασάρεις ανωτερότητες.
Φοβάμαι κι εγώ, δε στο κρύβω. Φοβάμαι για τη μέρα που δε
θα μιλάμε, που δε θα σε δω ξανά. Μα, πιο πολύ απʾ όλα, που δε θα με πάρεις
αγκαλιά. Που δε θα ʾρθεις να μʾ αρπάξεις απʾ τη μέση κι εγώ να σε κοροϊδεύω για
τα ζεστά σου χέρια. Φοβόμουν απʾ την αρχή και θα συνεχίσω να το κάνω. Δεν
ντρέπομαι γιʾ αυτό.
Κάποτε θα τελειώσει αλλά μέχρι τότε, θέλω να έχουμε
εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία που βρέθηκε μπροστά μας. Όταν θα είμαστε μακριά να
σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον και να χαμογελάμε στην ανάμνησή του.
Κάθε φορά που θέλεις να τα παρατήσεις μη φεύγεις από
εμένα. Έλα σε μένα. Μαζί θα βρούμε τη λύση. Έλα να γνωριστούμε ξανά. Να
φλερτάρουμε ο ένας τον άλλον όπως παλιά.
Να παίζω με το μυαλό σου. Να παίζεις κι εσύ με το δικό
μου.
Να μη σταματάω να μιλάω, σου γκρινιάζω κι εσύ να μου
κλείνεις το στόμα με δυο φιλιά. Γιατί ξέρεις πως αν μου δώσεις ένα, θα σου κάνω
παράπονα.
Να τσακωθούμε. Να μου φωνάξεις, να σε βρίσω. Να βγω απʾ
το αμάξι, κλείνοντας την πόρτα με δύναμη, κι εσύ να νευριάσεις πιο πολύ. Να σου
λέω πως δε θέλω να σε ξαναδώ κι εσύ να μη μʾ αφήνεις απʾ τα χέρια σου.
«Όποιος θέλει μπορεί», σου είχα πει κάποτε και θα σου τʾ
αποδεικνύω κάθε μέρα που περνά. Οι τρόποι θα εμφανιστούν μπροστά σου μόνο αν
θελήσεις.
Δεν είπα πως είναι εύκολο. Θα περάσουν μέρες, το μυαλό,
ίσως, θα κουραστεί να σκέφτεται αλλά η λύση θα είναι εκεί και θα μας περιμένει.
Φύγαμε μακριά. Το μόνο που καταφέραμε ήταν να χτυπάμε το
κεφάλι μας στον τοίχο, αν κι εγώ θα ήθελα να χτυπώ μόνο το δικό σου. Γιατί δεν
το βάζεις να σκεφτεί πως ό,τι κι αν κάνεις για να με διώξεις μακριά σου δε θα
το πετύχεις. Δε θα σου κάνω τη χάρη. Δεν έχω μάθει να εγκαταλείπω αυτά που
πιστεύω πως μένουν στο χρόνο. Ας είναι πεδίο μάχης.
Αν δεν παλέψεις, καλύτερα να τα βάλεις με τον εαυτό σου
που δεν έμαθε να προσπαθεί.
Οι σχέσεις δεν είναι ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Οι
σχέσεις θέλουν προετοιμασία πριν το ψέκασμα, υπομονή στο σκούπισμα. Κι όταν
έρθει η ώρα και τελειώσει, οι φορές που χαμογέλασες να είναι περισσότερες από
εκείνες που σʾ έκαναν τα βράδια να κάθεσαι στον καναπέ μʾ ένα μπουκάλι κρασί,
σαν να ήταν η μόνη σανίδα σωτηρίας.
Γιʾ αυτό σου λέω, έλα! Κάτσε δίπλα και μίλα μου. Μιλά μου
γιʾ αυτά που θες, αλλά ακόμη και γιʾ αυτά που δε σου αρέσουν.
Θα βάλω το τραγούδι μας νʾ ακούγεται κι εσύ μην ξεχάσεις
να φέρεις το κρασί. Αυτή τη φορά θα το πιούμε μαζί.
