Συγχώρεση: Λέξη μεγάλη, για δυνατούς ανθρώπους με πολλά
κότσια. Είναι η πράξη κατά την οποία ζητάμε άφεση αμαρτιών από κάποιον.
Είναι η κατάσταση που βρισκόμαστε, όταν περιμένουμε από
κάποιον να πάψει να μας καταλογίζει ευθύνες για κάτι που διαπράξαμε. Να
προσποιηθεί πως δε συνέβη τίποτα.
Έχετε αναρωτηθεί, άραγε, πώς είναι δυνατόν να ζητάμε κάτι
τέτοιο;
Πώς μπορείς να κοιτάς τον άλλον στα μάτια και να
περιμένεις να λειτουργήσει φυσιολογικά; Όταν εσύ ο ίδιος γνωρίζεις πως αυτό που
έκανες τον πλήγωσε, πώς ελπίζεις να πράξει σαν να μην έγινε ποτέ;
Θαρρώ είναι πολύ εγωιστικό. Παρʾ όλα αυτά, θα μου πεις,
όλοι αξίζουμε μία δεύτερη ευκαιρία. Το κακό είναι πως δεν μπορώ να υποστηρίξω τ᾽
αντίθετο, γιατί κανένας δεν είναι αλάνθαστος κι όλοι, έστω και μία φορά στη ζωή
μας, βρεθήκαμε σʾ αυτή τη θέση.
Διαπράξαμε κάτι που δεν είμαστε υπερήφανοι κι ο καθένας
με τον τρόπο του ζητάει μια ευκαιρία, για νʾ αποδείξει πως δε θα το ξανακάνει.
Υπάρχουν, λοιπόν, άνθρωποι εκεί έξω που έχουν τη δύναμη
να το δεχτούν και να προσπαθήσουν να πιστέψουν σʾ εσένα και πως δε θα τους
προδώσεις ξανά.
Αν ανήκεις κι εσύ σʾ εκείνους που χρειάζονται μια δεύτερη
ευκαιρία για νʾ αποδείξουν το πόσο μετάνιωσαν για το κακό που έκαναν, ένα
πράγμα έχεις να κάνεις.
Κοίτα νʾ αρπάξεις την ευκαιρία σου και να την
αξιοποιήσεις, γιατί η ζωή είναι μικρή και δε μοιράζει απλόχερα ευκαιρίες. Να
ευχαριστήσεις τον άνθρωπο που πίστεψε σ᾽ εσένα και να του αποδείξεις με κάθε
τρόπο πως έκανε το σωστό.
Αν, απʾ την άλλη, ανήκεις σʾ αυτούς που βρίσκονται στη
δύσκολη θέση να επιλέξουν αν πρέπει να συγχωρέσουν κάποιον, τότε δώσε βάση.
Προτού αποφασίσεις τι θα κάνεις, πρέπει να γνωρίζεις
κάποια βασικά πράγματα.
Έχοντας περάσει απ᾽ αυτή τη θέση, μπορώ με σιγουριά να
σου πω πως θα περάσεις από κάποια στάδια. Το μυαλό σου θα είναι μπερδεμένο και
είναι απόλυτα λογικό.
Στην αρχή, θα πρέπει να παλέψεις με το αίσθημα της αδικίας.
Θα πρέπει να υποβιβάσεις τον εγωισμό σου, αλλιώς πώς μπορούμε να μιλάμε για
συγχώρεση αν δεν είσαι διατεθειμένος να ρίξεις τον εαυτό σου χαμηλά;
Θα νιώσεις προδομένος, πικραμένος, ποδοπατημένος. Μόλις
ξεθυμάνεις όμως, μόλις φύγουν τα δάκρυα απʾ τα μάτια σου κι ο θυμός σου
καταλαγιάσει, θʾ αρχίσεις να συνειδητοποιείς.
Πολύ συχνό φαινόμενο, είναι κι η ενοχοποίηση. Όσοι
βρίσκονται στη θέση του «θύματος» ας πούμε, σκέφτονται το ενδεχόμενο πως κάπου
έφταιξαν κι εκείνοι.
Εδώ που τα λέμε, λογική σκέψη, καθώς ποτέ δε φταίει μόνο
ο ένας κι αυτό είναι κάτι που μας το έχει αποδείξει πολλές φορές η ζωή. Σίγουρα
μπαίνεις στη διαδικασία να σκεφτείς πού έφταιξες, τι έκανες λάθος, γιατί τ᾽ άλλο
πρόσωπο οδηγήθηκε σε μια τέτοια πράξη.
Είναι καλό να κάνεις την αυτοκριτική σου και να αναζητείς
πιθανές αιτίες που οδήγησες τον «θύτη» σε μία τέτοια συμπεριφορά, όμως, οι
ενοχές δε βοήθησαν ποτέ κανέναν, ξέρεις. Το μόνο που μπορούν να σου προσφέρουν
είναι ένα μυαλό μπάχαλο και τάσεις αυτοκαταστροφής.
Πρέπει νʾ αντιμετωπίσεις το πρόβλημα κατά μέτωπο. Ό,τι
έγινε, έγινε, και δυστυχώς δεν ξεγράφει. Το θέμα είναι πόσο πρόθυμος είσαι εσύ
να το ξεπεράσεις και να προχωρήσεις ένα βήμα παρακάτω.
Σκέψου, αν εσύ βρισκόσουν σε μία αντίστοιχη κατάσταση και
είχες μετανιώσει γι᾽ αυτό που έκανες, δε θα εκλιπαρούσες για συγχώρεση;
Ναι, θα το έκανες. Κι αν ο άνθρωπος που είχες δίπλα σου
πιστεύει πραγματικά σʾ εσένα και δεν έχεις δώσει ποτέ ξανά κάποιο δικαίωμα, θα
ήθελες να σε βοηθήσει.
Το βασικότερο πρόβλημα όλων, όμως, δεν είναι το αν θα
συγχωρέσεις κάποιον ή όχι. Αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κι όσο
πιο έντονα συναισθήματα έχεις για κάποιον, θα σου δημιουργηθεί η επιθυμία να το
παλέψεις ξανά. Να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία.
Προτού περάσουμε στο βασικό μας πρόβλημα, να σημειωθεί
πως όλο αυτό το θέμα δεν τίθεται μονάχα για ερωτικές σχέσεις. Μπορεί να
χρειαστεί να συγχωρέσεις κάποιον φίλο σου ή κάποιο άτομο της οικογένειάς σου.
Γι᾽ αυτό σου λέω, αργά η γρήγορα θα μπεις στη διαδικασία
της συγχώρεσης. Ειδικά αν πρόκειται για την οικογένειά σου. Το αίμα νερό, δε
γίνεται.
Ιδού το πρόβλημά μας.
Μπορείς πραγματικά να συγχωρέσεις κάποιον, αν δεν μπορείς
να ξεχάσεις αυτό που έκανε;
Λένε, πως μπορείς να προσπεράσεις ένα άσχημο γεγονός και
να το θάψεις καλά στα βάθη του μυαλού σου. Όχι όμως να το διαγράψεις.
Άλλωστε, πώς μπορείς να διαγράψεις κάτι που σε πόνεσε; Τα
άσχημα συμβάντα της ζωής μας, έχουν την τάση να κλειδώνονται στη λήθη και να
παραμένουν εκεί για όσο είμαστε καλά.
Τη στιγμή που ο ίδιος άνθρωπος που συγχωρέσαμε κάνει
κάποιο λάθος, όμως, τότε θα εμφανιστούν απ᾽ το πουθενά όλα εκείνα που είχαμε
καταφέρει να κρύψουμε βαθιά.
Θʾ αρχίσεις νʾ αραδιάζεις τα λάθη του, θα μπεις σε μία
διαδικασία νʾ αναιρέσεις όλα εκείνα που είχες καταφέρει να πιστέψεις και θα
γίνει χαμός.
Ουδείς αναμάρτητος κι αλάνθαστος. Αλλά όταν έχεις ήδη
συγχωρέσει κάποιον, με το παραμικρό στραβοπάτημα που θα κάνει, ακόμα κι αν
είναι ασήμαντο, είσαι έτοιμος να τον ρίξεις στα θηρία. Δε σ᾽ αδικώ. Γιατί κατά βάθος,
μόνο εσύ ξέρεις πόση δύναμη χρειάστηκε για να τον συγχωρήσεις. Και τώρα
ξαφνικά, βγαίνουν κι άλλα λάθη στην επιφάνεια.
Θα μπορούσα πολύ απλά να σου πω πως αν σε πονάει κάποιος,
απλά διώξʾ τον.
Για κακή μου τύχη, όμως, έχω μάθει να πιστεύω στους
ανθρώπους και να δίνω ευκαιρίες. Έχω μάθει να πιστεύω στην αλλαγή και στη
διόρθωση.
Αν θεωρείς ότι πραγματικά αξίζει να είναι δίπλα σου αυτός
ο άνθρωπος, οφείλεις να τον συγχωρέσεις πραγματικά. Και η πραγματική συγχώρεση,
απαιτεί να λησμονήσεις το λάθος του. Να το σβήσεις απʾ τον χάρτη του μυαλό σου.
Να θυμάσαι πως αν λειτουργήσεις μ᾽ αυτόν τον τρόπο, θα
κάνεις καλό και στον ίδιο σου τον εαυτό. Τι σημασία έχει να μπαίνεις στη
διαδικασία της συγχώρεσης, αν με την πρώτη στραβή γυρίζεις πίσω; Το μόνο που θα
καταφέρεις είναι να έχεις πονέσει, να έχεις υποβιβάσει τον εγωισμό σου και τον
εαυτό σου για το τίποτα.
Αξίζει να το δοκιμάσεις. Κάνε τον απολογισμό σου και δες
ποιους πραγματικά θα ήθελες να συγχωρήσεις. Ξεκινά τη νέα χρονιά με θετικές
σκέψεις κι ανθρώπους που πραγματικά αντέχεις να έχεις δίπλα σου.
Η πραγματική συγχώρεση θέλει γερό στομάχι. Απαιτεί σκληρή
δοκιμασία για τον εαυτό σου. Χρειάζεται πολλή δουλειά.
Να το θυμάστε.
Καλή χρονιά κι ευτυχισμένο το 2016.
