Και φτάνει
η τελευταία νύχτα του έτους, που με δόξα και τιμές υποδέχεται την άφιξη μιας
νέας χρονιάς. Γύρω σου κόσμος, μυρωδιές, γέλια, πυροτεχνήματα, ποτά, λιχουδιές
κι αγάπη. Πολλή αγάπη.
Μόλις
ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση, κοιτάς δεξιά κι αριστερά σου, ψάχνοντας
ασυναίσθητα να βρεις και ν’ αγκαλιάσεις τ᾽ αγαπημένα σου πρόσωπα. Όποια κι αν
είναι αυτά.
Το μόνο
που θες είναι να μείνεις εκεί, και μόλις ανοίξουν τα φώτα, να γυρίσεις και να
τους φιλήσεις για να υποδεχτείτε μαζί το νέο -και πολλά υποσχόμενο- χρόνο. Θες
να γελάσεις με την ψυχή σου, να διασκεδάσεις, να φας όσο περισσότερο μπορείς,
αλλά θες όλα αυτά να τα κάνεις μαζί τους. Εσύ κι εκείνοι, οι αγαπημένοι σου
άνθρωποι.
Φυσικά,
θα υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποί σου που εκείνη τη στιγμή θα είναι μακριά, γιατί
θα πρέπει να βρίσκονται με τους αγαπημένους τους αντίστοιχα. Αυτό δε σημαίνει
πως δεν τους αγαπάς ή δεν τους σκέφτεσαι. Ούτε πως δε θα ήθελες να είναι μαζί
σου.
Εξάλλου,
καταλαβαίνεις ποιος είναι σημαντικός για σένα όταν, με το που αλλάξει η χρονιά,
τρέχεις με ταχύτητα φωτός, αρπάζεις το κινητό και τηλεφωνείς μόνο και μόνο για
να πεις: «Καλή Χρονιά! Σ’ αγαπώ πολύ!».
Το κάνω
κάθε χρόνο τέτοια μέρα και με σειρά προτεραιότητας! Και το εννοώ κιόλας!
Τι
συμβαίνει, όμως, όταν ανάμεσα στους αγαπημένους σου ανθρώπους δε βρίσκεται
εκείνος ο ένας που θα έπρεπε οπωσδήποτε να είναι; Αυτός που θα έπρεπε να είναι
δίπλα σου και να σου ευχηθεί «Καλή Χρονιά» πρώτος; Ο άνθρωπος που θα σ᾽ έκλεινε
στην αγκαλιά του κι εσύ θα ένιωθες πάλι μικρό παιδί;
Τι
συμβαίνει όταν όλη η οικογένεια, για μια στιγμή, μελαγχολεί διότι σκέφτεται πως
άλλος ένας χρόνος την υποδέχεται, ενώ ένας από ᾽κείνους λείπει;
Είναι
δύσκολο το πέρασμα των χρόνων χωρίς να είναι παρόν ένας εκ των πιο αγαπημένων
σου προσώπων στον κόσμο. Είναι στιγμές χαράς και σκέφτεσαι πως τα πράγματα θα
ήταν τελείως διαφορετικά, αν ήταν κι αυτός εδώ. Μια καρέκλα λιγότερη στο τραπέζι,
ένας άνθρωπος μείον απ᾽ την πρώτη οικογενειακή φωτογραφία του χρόνου, μια
ατέρμονη συναισθηματική φόρτιση είναι ό,τι πιο φυσιολογικό μπορεί να βιώσει
κάποιος τέτοιες μέρες.
Αλλά
ξέρεις κάτι; Η ζωή δε σταματάει εδώ! Μπορεί όντως η απουσία να είναι εμφανής
και πιο έντονη στις γιορτές, αλλά πρέπει να σκεφτείς πως εσύ είσαι εκεί. Μαζί
με την οικογένειά σου, με τους δικούς σου ανθρώπους. Είσαι καλά κι έχεις να
κουμαντάρεις τους τόνους αγάπης που θα δεχτείς. Μιας αγάπης που κρατάει χρόνια
και που δε θα σταματήσει ποτέ.
Μη
νομίζεις πως υπερβάλλω. Στα λέω γιατί τα ᾽χω περάσει, και συνεχίζω να τα
περνάω. Είναι η πέμπτη χρονιά που υποδέχτηκα με μείον έναν απ᾽ τους αγαπημένους
μου κι όμως την καλωσόρισα με χαμόγελο γιατί της αξίζει.
Σε καθετί
καινούργιο αξίζει ένα χαμόγελο, πόσο μάλλον σε σένα που κάθε χρόνο που περνάει,
δεν ξεχνάς να βγαίνεις πιο δυνατός.
Αν κάτι
είναι μέσα στην καρδιά σου, δε σβήνει ποτέ. Να το θυμάσαι αυτό!
Κι αν η
νοσταλγία σε πλημμυρίσει, κοίτα τον πρωτοχρονιάτικο ουρανό, σήκωσε το ποτήρι
σου ψηλά και πες τις μαγικές λέξεις:
«Καλή
χρονιά! Σ’ αγαπώ!».
Καλή
Χρονιά σ᾽ όλους κι ευτυχισμένο το 2016!
