Χιόνι.
Είχες ακούσει ότι υπήρχε κάπου ή, μάλλον, το είχες δει σε περίπου 200
αμερικάνικες χριστουγεννιάτικες ταινίες.
Βέβαια,
ζούσες στην Ελλάδα. Στη χώρα, όπου το να
έχει ακραία καιρικά φαινόμενα, δηλαδή λίγο παραπάνω απ’ το συνηθισμένο, υψηλή ή
λίγο λιγότερη απ’ τα καθιερωμένα θερμοκρασία, προκαλούσε τέτοιες συνέπειες στη
συμπεριφορά του κόσμου που ήταν χειρότερες και απ’ το να προσγειωθούν ξαφνικά
τα σκάφη του Independence Day.
Οι
τελευταίοι χειμώνες μόνο χειμώνες δεν ήταν.
Έκανε λίγο κρύο μια
βδομάδα τον Δεκέμβρη κι άλλη μια Φεβρουάριο, κάτι που εύκολα θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις
χειμώνα από τα Lidl. Φέτος όμως, συνέβαινε κάτι διαφορετικό.
Όντας
μεγαλωμένος στην Αθήνα, η μόνη επαφή με χιόνι που είχες ήταν 2 φορές τα
τελευταία 20 χρόνια. Άκουγες
για τυφώνες. Ανεμοστρόβιλους. Χιονοστιβάδες. Αν είχαμε κι ηφαίστεια, θ’ άκουγες
και για εκρήξεις ηφαιστείων. Είχες κάνει
το λάθος ν’ ανοίξεις τηλεόραση και να δεις το δελτίο καιρού.
Με
λίγα λόγια, η σύνοψη των δελτίων ήταν η εξής: εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες για την εποχή, αλλά και για οποιαδήποτε
εποχή. Προσοχή στις μετακινήσεις, είτε πεζοί είτε με αυτοκίνητο.
Εντάξει.
Προφανώς κι ένας λογικός άνθρωπος δε θα βγει στο δρόμο στους -2 να τρέξει στο
χιόνι για να προλάβει το λεωφορείο, ούτε κάποιος που οδηγεί θα τρέξει με
το αυτοκίνητο του να μπει με τις μπάντες στο στενό για να προλάβει το βαθύ
πορτοκαλί φανάρι μπαίνοντας μπροστά σε άλλους τρεις. Ή μήπως όχι;
Το θέμα είναι πως
είμαστε μια χώρα στην οποία, κυρίως, επικρατεί καλοκαιρία.
Αυτό
σημαίνει πως σαν χώρα δεν έχουμε ούτε την υποδομή, ούτε την παιδεία ν’ αντιμετωπίσουμε
ένα λίγο πιο ακραίο καιρικό φαινόμενο. Αν πέσει βροχή, θα πλημμυρίσουν υπόγεια
και όχι μόνο. Αν κάνει υπερβολική ζέστη, θ’ αυξηθούν τα θύματα της ηλίασης κι οι
λιποθυμίες στο δρόμο.
Αν χιονίσει, ένα
είναι το συμπέρασμα: θα πεθάνουμε όλοι.
Τα
λεωφορεία δε θα κινούνται. Τα τρένα επίσης. Τα αυτοκίνητα θα κινδυνεύουν να
κάνουν έστω και 20 μέτρα στο δρόμο απ’ τον κίνδυνο να καρφωθούν σε καμία
κολόνα, αφού γλιστρήσουν στον πάγο.
Όλα ξεκινούν απ’ την
έλλειψη παιδείας.
Όταν
καταπίνουμε αμάσητο καθετί που μας σερβίρουν τα κανάλια, τ’ αποτελέσματα
είναι πανικός και δημιουργία επικίνδυνων καταστάσεων εκεί που στην ουσία δεν
υπάρχει λόγος. Ακόμα, βέβαια, κι αν δεν
ήξερες τις διάφορες απ’ τις αλυσίδες που βάζουν στο αυτοκίνητο, με την αλυσίδα
του ποδηλάτου ή με την αλυσίδα που φορούν στο λαιμό.
Εάν
δεν πρέπει, για παράδειγμα, να βγούμε απ’ τα σπίτια μας για 10 εκατοστά
χιόνι, τι θα πρέπει να κάνει η οικογένεια που ζει στη Λουιζιάνα των
Ηνωμένων Πολιτειών και ζει κάθε μέρα σχεδόν με το φόβο ότι μπορεί να έρθει ένας
τυφώνας να ξεριζώσει το σπίτι της από τα θεμέλια; Τι θα πρέπει να κάνει
αυτός που ζει στην Καλιφόρνια που 3 φορές την ημέρα ξυπνάει απ’ τον τρόμο του
σεισμού;
Γελώντας μ’ αυτά που
άκουγες γι’ άλλη μια φορά στα δελτία ειδήσεων, έπεσες για ύπνο, αφού είδες
πρώτα 7 επεισόδια Big Bang Theory.
Ξυπνάς
το πρωί. Έκανε ασυνήθιστο κρύο. Δεν έδωσες σημασία. Ντύνεσαι και κατεβαίνεις
στην πυλωτή. Εκεί που ήταν το αυτοκίνητο σου βλέπεις τώρα ένα άσπρο
αντικείμενο, το οποίο έμοιαζε με το αποτέλεσμα που θα είχε αν μια χιονοστιβάδα
είχε συγκρουστεί με 2 καθρέφτες και 2 πινακίδες. Ο δρόμος έξω απ’ την
πυλωτή έμοιαζε με το Caradhras, την οροσειρά που ο Gandalf οδηγούσε τα hobbits
στο Lord of the Rings.
Ξαναγυρίζεις
στο κρεβάτι σου. Πετάς τα
ρούχα. Σκεπάζεσαι με
κουβέρτες μέχρι το σημείο που μόνο δύο ρουθούνια έχουν επαφή με τον
ατμοσφαιρικό αέρα, σαν περισκόπιο υποβρυχίου.
Καλή η περιφρόνηση
της προπαγάνδας των καναλιών, αλλά δε θα σκοτωθούμε κιόλας.
Η
ώρα 8 το πρωί. Καληνύχτα.
