Σήμερα το πρωί, αναδύθηκε στην
αρχική σελίδα του προφίλ μου στο Facebook ένα έντυπο όπου μου έκανε γνωστό πως
κηδεμόνες δημοτικών περιοχών συγκάλεσαν έκτακτο συμβούλιο ώστε να αποφασίσουν
τελικά τη μη ένταξη προσφυγόπουλων στα δημοτικά σχολεία, που θα φοιτούν τα
παιδιά τους. Μάλιστα, απείλησαν με καταλήψεις εάν τους παρεμποδίσουν.
Είμαι μόλις 23. Θα έπρεπε να ντρέπομαι που λυπάμαι; Θα έπρεπε να σωπάσω ενώ
τέτοιες ενέργειες μου προκαλούν οργή;
Εσύ, «κηδεμόνα», που θέλεις το καλύτερο για το παιδί σου, του διδάσκεις
ρατσισμό ενώ ταυτόχρονα απομακρύνεις το προσφυγόπουλο από την παιδεία. Τελικά,
σε ποιον λείπει η παιδεία;
Οι συγκεκριμένοι δεν είναι άνθρωποι; Κατατρεγμένοι από τις πατρίδες τους, προσπαθώντας
να ξεφύγουν από εμπόλεμες καταστάσεις, ξέμειναν ουσιαστικά στη χώρα σου και
προσπαθούν να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία σου. Με ποιο δικαίωμα τους αφαιρείς
το δικαίωμα στη παιδεία;
Σε μία εποχή που τα πάντα ματώνουν, εσύ κάνεις εκπτώσεις στα σχολεία. Αναιρείς
την προθυμία μόρφωσης των παιδιών επειδή τυγχάνει να είναι πρόσφυγες.
Ξεχνάς, Έλληνα. Ξεχνάς σε ποιο λαό ανήκεις και υποβαθμίζεις την ιστορία
του.
Δε θα σταθώ στο θέμα υποδομών, περίθαλψης και υγιεινής των προσφύγων καθώς απʾ ότι
ξεκάθαρα φαίνεται, λείπει πρωτίστως η ανθρωπιά.
Όταν διατυμπανίζεις την άρνησή σου στα σχολεία όσον αφορά την ένταξη προσφύγων
σε αυτά, τρέφεις τον ρατσισμό και εμποτίζεις μίσος και κακία τη γενιά στην
οποία θα μεγαλώσει το παιδί σου.
Μα πουθενά δεν είδα να προειδοποιείς για κίνδυνο μολυσματικών
ενεργειών.
Εσύ που φοβάσαι πως η καθημερινή επαφή θα βλάψει το παιδί σου, μάλλον δεν
σκέφτηκες ποτέ πόσο θα το βλάψει το μίσος που του επιβάλλεις για αυτούς τους
ανθρώπους. Του γεννάς ξενοφοβικά ένστικτα και το χειρότερο είναι πως δεν
ντρέπεσαι γιʾ αυτό που κάνεις.
Το πρόβλημα ουσιαστικά εντοπίζεται στο γεγονός πως σαν χώρα αντιμετωπίζουμε
τεράστια προβλήματα στον τομέα της παιδείας που δημιουργούνται λόγω της κρίσης
που βιώνουμε. Απουσία εκπαιδευτικών, συγχωνεύσεις τμημάτων και τάξεων, υποδομές
προς κατάρρευση.
Τα δεδομένα αυτά ίσχυαν πριν ακόμη εμφανιστεί το προσφυγόπουλο που
επιθυμεί να εκπαιδευτεί, στο σχολείο που φοιτούσε το παιδί σου με τα παιδιά της
αρεσκείας σου.
Τότε, Έλληνα κηδεμόνα, συγκαλούσες έκτακτα συμβούλια για να δρομολογήσεις το
θέμα της θέρμανσης; Δυσανασχέτησες που καθυστέρησε η σχολική χρονιά; Διατυμπάνισες
την ανάγκη εκπαιδευτικού προσωπικού;
Συγγνώμη για τον ενικό, κηδεμόνα, μα, κατά πώς λειτουργείς, δεν εκπνέεις
σεβασμό.
Προκάλεσες λύπη στη γενιά που πασχίζει σε περιόδους κρίσεις να μην κάνει
εκπτώσεις και στα άυλα αγαθά. Λείπει ανθρωπιά, αγάπη και συμπόνια.
Πώς θες να λέγεσαι άνθρωπος όταν πριμοδοτείς το διαίρει και βασίλευε;
Πώς να με πείσεις πως θέλεις το καλύτερο για το παιδί σου και τη
γενιά που θα μεγαλώσει, όταν αρνείσαι να συμπεριλάβει στον κύκλο του παιδιά
πρόσφυγες;
Παιδιά που ταλαιπωρήθηκαν ψυχικά αλλά και σωματικά. Ήρθαν αντιμέτωπα με σοβαρές
ασθένειες με όση βοήθεια τους παρείχαν στην χώρα μας. Ποιος να φανταζόταν πως ο
πόνος τους θα προκαλούσε φόβο μόλυνσης!
Η πραγματική νόσος από την οποία απειλούμαστε όλοι μας είναι ο
ρατσισμός και ο φασισμός.
Έλληνα κηδεμόνα, το παιδί σου νοσεί και κινδυνεύει να μείνει απολίτιστο δίπλα
σε πεπαιδευμένους πρόσφυγες. Πριν λυπηθείς, σκέψου πως έκανες τα πάντα για να
το καταφέρεις.
