Πολλές
φορές αποφεύγουμε να πούμε στους γύρω μας την άποψή μας ή το πώς αισθανόμαστε,
μόνο και μόνο από φόβο μην τυχόν και τους πληγώσουμε ή παρεξηγηθούμε.
Δεν
είναι παράλογο, όταν νοιάζεσαι για έναν άνθρωπο πραγματικά, το τελευταίο που
θες να κάνεις είναι να τον πληγώσεις ή να διακινδυνεύσεις τη σχέση σου μαζί
του.
Όμως, η
αλήθεια είναι πως τίποτα δε συγκρίνεται με τη στεγνή, ωμή και κατάμουτρη
ειλικρίνεια.
Όχι,
μην περιμένετε ο άνθρωπος που βρίσκεται απέναντι να το εκτιμήσει εκείνη τη
στιγμή, γιατί δε θα το κάνει. Θα έρθει όμως αυτή η στιγμή στο άμεσο μέλλον που
θα ακούσεις εκείνο το: «Είχες
δίκιο τελικά!».
Ζούμε,
καλώς ή κακώς, με το τι θα πει ο κόσμος και υπάρχουν φορές που από εγωισμό και
μόνο καταλήγουμε το ανέκδοτο της μέρας. Το πιο τραγικό είναι, όμως, πως εκεί
που περιμένουμε οι κοντινοί μας άνθρωποι να μας βάλουν λίγο μυαλό, από φόβο μη
μας στεναχωρήσουν ή μην τους παρεξηγήσουμε δεν το κάνουν και δεν έχουν και άδικο
γιατί αυτή είναι η λογική αντίδραση, κακά τα ψέματα!
Καμία
φορά, η σκληρή αλήθεια μπορεί να πονάει, αλλά είναι για το καλύτερο. Ούτε το
ψέμα βοηθάει τον άλλον, ούτε η μισή αλήθεια. Το καλύτερο που μπορεί κάποιος να
κάνει είναι απέναντι στον εαυτό του και στους δικούς του ανθρώπους να είναι
ειλικρινής. Στο φινάλε, δεν έχει νόημα να ζητάς από κάποιον να είναι ξεκάθαρος
απέναντι σου και τις στιγμές που έχεις λάθος να σου χαϊδεύει τα αυτιά.
Αν
αυτές είναι οι προσδοκίες κάποιου, τότε δε θα αποκτήσει ποτέ στη ζωή του ουσιαστικούς
ανθρώπους, γιατί θα χτίσει έναν χαρακτήρα και μία συμπεριφορά πάνω σε ψέματα.
Θα ζει σε έναν κόσμο όπου θα έχει πάντα δίκιο, όπου ό,τι κι αν φοράει θα του
ταιριάζει γάντι. Αν βρεθεί κάποιος να του πει: «Ξέρεις, εδώ έχεις άδικο», πέρα
από το ότι θα ακούσει τα πανιά που τον τυλίγανε, η απάντηση που θα πάρει είναι
τύπου: «Κράζεις; Θαυμάζεις!».
Δεν
είναι εύκολο να πεις σε κάποιον κάτι που θα τον κάνει αν αισθανθεί άσχημα για
τον εαυτό του. Αν θέλεις όμως το καλό του, είναι υποχρέωσή σου να το κάνεις.
Σταμάτα να σκύβεις κεφάλι και να κάνεις τα στραβά μάτια. Δεν είναι πάντα σωστό
να λες ό,τι σκέφτεσαι, αλλά σίγουρα είναι δέκα φορές καλύτερο από το να λες
ψέματα.
Η
μπαρούφα πίσω από κάθε ψέμα κρύβεται μισή αλήθεια είναι για να νιώθουν καλά
όσοι δεν έχουν τα κότσια να πουν πέντε πράγματα κατάμουτρα. Αν για να πεις κάθε
φορά αυτό που πιστεύεις πρέπει να βγάζεις φλας και να το λες πλαγίως, με την
όπισθεν, εντός εκτός και επί τα αυτά, καλύτερα να μην το λες καθόλου.
Ένας
λόγος που όλοι πάμε από το κακό στο χειρότερο είναι γιατί όλοι λένε ψέματα και
όταν βρεθεί αυτός ο ένας που θα πει την αλήθεια θέλουμε να τον κρεμάσουμε στο
Σύνταγμα για παραδειγματισμό, προκειμένου να μη χαλάσουμε τον ονειρικό μας
κόσμο, όπου όλα πάνε καλά κι αν δεν πάνε, θα στρώσουν.
Σας έχω
νέα! ‘Όσο είμαστε βολεμένοι με τα ψέματα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Καιρός
λοιπόν να αρχίσουμε να λέμε και πέντε αλήθειες, ακριβώς έτσι όπως είναι. Ωμές,
σκληρές και πραγματικές.
