Χριστουγεννιάζει! Η αντίστροφη
μέτρηση έχει ξεκινήσει κι όλοι μας σιγά-σιγά μπαίνουμε στο εορταστικό πνεύμα.
Τα δέντρα στολίζονται και τις νύχτες βλέπεις στα παράθυρα της πόλης μυριάδες
λαμπιόνια ν’ αλλάζουν χρώματα και να φεγγοβολούν.
Οι μαθητές κι οι φοιτητές, ανυπομονούν να κάνουν διάλειμμα από τις υποχρεώσεις, οι νοικοκυρές ανταλλάσσουν συνταγές για μελομακάρονα και
κουραμπιέδες, οι μαμάδες δε βλέπουν την ώρα που δε θα ξυπνάνε το πρωί για το
σχολείο και δε θα τρέχουν για εξωσχολικά και τα παιδιά θέλουν να ξεχυθούν
για να πουν τα κάλαντα και να πάρουν τα δώρα του Άη-Βασίλη.
Οι λίστες με τα δώρα
ετοιμάζονται, τα ψώνια έχουν αρχίσει και στο ραδιόφωνο ακούγονται
χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Οι πόλεις στολίζονται και γεμίζουν χρώματα. Η
διάθεση αλλάζει και γίνεται πιο χαρούμενη.
Όλοι ετοιμαζόμαστε για τις
γιορτές, ο καθένας τις περιμένει ανυπόμονα για τους δικούς του λόγους, αλλά τι
γιορτάζουμε; Σίγουρα έχουμε ντύσει αυτή τη γιορτή με πολλά νοήματα και πολλές
αιτιολογίες για να τη γιορτάσουμε, αλλά ποια είναι η ουσία της;
Σύμφωνα με τη χριστιανική
θρησκεία, γιορτάζουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου, την ενσάρκωση του φωτός του
κόσμου. Η γιορτή αυτή, πέφτει αμέσως μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο, όπου από τις
21 Δεκεμβρίου μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου έχουμε τις μεγαλύτερες νύχτες του χρόνου,
διάρκειας 14 ωρών και 29 λεπτών.
Από το ηλιοστάσιο και μετά, η
μέρα αρχίζει να μεγαλώνει, ο ήλιος ανεβαίνει στον ορίζοντα και σκορπά τις
ζωογόνες του αχτίδες στη γη. Το φως
κερδίζει το σκοτάδι. Σε όποια εποχή, σε όποια θρησκεία κι αν ψάξουμε, θα βρούμε
μια αντίστοιχη γιορτή με το ίδιο νόημα. Τη γέννηση ή την ανάσταση του θεού
του φωτός.
Οι Σουμέριοι και οι Μεσοποτάμιοι
γιόρταζαν το Χειμερινό ηλιοστάσιο ως την ημέρα της μάχης του Μαντούκ με τις
δυνάμεις του Χάους, στο Βουδισμό γιορτάζεται ως «Ημέρα των Παιδιών» με σκοπό να
έρθει ζεστασιά φως και χαρά την πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου.
Στην αρχαία Ελλάδα γιόρταζαν τη
γέννηση του Διόνυσου, στην Αίγυπτο του Όσιρη.
Όλοι οι άνθρωποι, ανά τους αιώνες, πανηγυρίζουμε την έλευση του
φωτός στη ζωή μας και μαζί τη γέννηση της ελπίδα για μια καλή χρονιά. Όπως ο
ήλιος σκορπά το σκοτάδι, έτσι η αισιοδοξία σκορπά το σκοτάδι των φόβων μας και
των προβλημάτων μας και μας δίνει την ώθηση για μια καινούργια αρχή.
Γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που
δεν είναι τόσο τυχεροί κι ευλογημένοι, που τα Χριστούγεννα είναι μια πραγματικά
δύσκολη εποχή γι αυτούς. Άνθρωποι μόνοι, με προβλήματα υγείας, με οικονομικά
προβλήματα, με θέματα δυσεπίλυτα, ένα βήμα πριν την απελπισία.
Ίσως γι αυτούς τους ανθρώπους
είναι ακόμα πιο σημαντικό να βρουν ξανά το ουσιαστικό νόημα αυτής της γιορτής.
Ας κάνουμε λοιπόν ό,τι μπορούμε κι ας τείνουμε μια χείρα βοηθείας σε όσους το
χρειάζονται αυτές τις γιορτές.
Από μια λέξη συμπάθειας, μια
πράξη συμπαράστασης, ο καθένας μας κάτι μπορεί να προσφέρει στο συνάνθρωπο του.
Είναι η εποχή του χρόνου που όλοι μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά. Είναι στο χέρι
μας να βοηθήσουμε να συμβεί το θαύμα των Χριστουγέννων.
Τώρα είναι η περίοδος που
μπορούμε να νιώσουμε ευγνώμονες γι αυτά που έχουμε και να τα μοιραστούμε.
