Φυγή…
Τι περίεργη λέξη. Έχει πολλά νοήματα κι εξαρτώνται από το πλαίσιο στο οποίο χρησιμοποιείται.
Ελευθερία, λύτρωση, επιβίωση, τέλος, αρχή, φόβος, ήττα, θάρρος, δειλία, ντροπή… φυγή.
Όλοι φεύγουν κάποια στιγμή από κάποιον ή από κάτι. Συνήθως δεν κοιτάζουν πίσω. Γιατί όμως; Γιατί μπορεί να το μετανιώσουν; Γιατί μπορεί ακόμα να τους ενδιαφέρει, ή και όχι; Γιατί φοβούνται; Γιατί δεν υπάρχει άλλη επιλογή; Φεύγουν, τρέχουν, περπατούν, εξατμίζονται, χάνονται.
Όλοι φεύγουν κάποια στιγμή. Κι εγώ μαζί τους. Έχω φύγει.
Αλλά αναρωτιέσαι ποτέ τι άφησες πίσω; Καλά, κακά και τα δύο; Στιγμές, χαμόγελα, γέλιο, δάκρυ, πίκρα, στεναχώρια, χαρά, ελπίδα, απόγνωση. Αυτό που άφησες πίσω το έχτισες ή το γκρέμισες στο πέρασμά σου;
Βλέπεις, τα φέρνουμε έτσι καμιά φορά που δε σταματάμε να αναλογιστούμε πως η στάση μας, οι επιλογές μας, οι πράξεις μας επηρεάζουν και διαμορφώνουν το περιβάλλον γύρω μας. Όλα έχουν αντίκτυπο κι όχι μόνο πάνω μας.
Αυτό είναι και ένα μεγάλο μας ελάττωμα. Έχουμε μάθει να βλέπουμε τα πάντα βάσει του πώς επηρεάζουν εμάς κι αγνοούμε το γύρω-γύρω. Εγωισμός; Αλαζονεία; Φόβος;
Όπως θες βάφτισέ το, φυγή είναι η λέξη που ψάχνεις. Ειδικά όταν οι επιπτώσεις έρχονται και σε βαράνε κατά μέτωπο. Έχουμε μάθει να μην κοιτάμε τι κάναμε. Γυρνάμε την πλάτη και περπατάμε μακριά του. Μερικές φορές τρέχουμε κιόλας. Όπως όταν ήμασταν παιδιά και κάναμε αταξίες. Ερχόταν η μαμά και έλεγε «τι έκανες εκεί;» κι εμείς στρέφαμε το βλέμμα αλλού.
Ας μην είμαστε άδικοι. Είναι δύσκολο να μένεις. Πολλές φορές είναι και λάθος, μπορεί και μοιραίο.
Φύγε όταν δεν έχεις κάτι άλλο να δώσεις. Όταν έχεις παλέψει κι όταν το να μείνεις σημαίνει πως μπορεί να χαθείς. Ναι, τότε φύγε. Τότε η φυγή είναι θάρρος, λύτρωση, ελευθερία.
Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Όπως είπαμε όλα έχουν αντίκτυπο. Όχι μόνο πάνω μας αλλά και μέσα μας. Θα ήταν εύκολη η φυγή, αν όλα τα άλλα ήταν στάσιμα. Όμως δεν είναι.
Καμιά φορά είναι ανάγκη, αλλά όσο κι αν τρέχεις τα άλλα, τα γύρω, κινούνται παράλληλα και δε σε αφήνουν πραγματικά να φύγεις. Τρέχεις, πιο γρήγορα, κι άλλο, κι άλλο μέχρι να γλυτώσεις, μέχρι να κουραστείς, μέχρι τα γύρω να πάψουν να σε ακολουθούν ή μέχρι να γυρίσεις εκεί απ’ όπου ξεκίνησες και οι επιπτώσεις να σε βρουν κατά μέτωπο.
Μην αγχώνεσαι όμως.
Όλοι φεύγουν κάποια στιγμή. Αλίμονο σε αυτούς που μένουν πίσω.
