Φίλοι και φίλες, θα σας πω ένα
μυστικό και δε θέλω να σοκαριστείτε. Ένα, δύο, τρία, πάρτε μια βαθιά ανάσα,
πάμε. Δεν υπάρχει άλλο μισό. Και θα το ξαναπώ για να γίνει καλύτερα η εγγραφή
στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου σας.
Δεν υπάρχει άλλο μισό. Ως αναφορά
τις ανθρώπινες σχέσεις πάντα λέμε. Γιατί φυσικά υπάρχει τʾ άλλο μισό της
τούρτας (μην το ακουμπήσει κανείς σας έφαγα) και βασικά υπάρχει το άλλο μισό
οποιουδήποτε αντικειμένου που θα το πάρεις και θα το κόψεις σε δυο ίσα
κομμάτια.
«Δεν είσαι τ’ άλλο μου μισό, εγώ
μισώ ό,τι χωρίζει. Είσαι το άλλο μου εγώ, αυτό που γουργουρίζει», λέει ο
Μαχαιρίτσας σʾ ένα αγαπημένο τραγούδι και δε θα μπορούσα εγώ να το θέσω
καλύτερα.
Αυτή η έκφραση «ψάχνουμε τʾ άλλο
μας μισό για να είμαστε ευτυχισμένοι» είναι ένα δημιούργημα της φαντασίας μας
για να ζούμε σʾ ένα συνεχόμενο άγχος και για να πλουτίζουν οι χαρτορίχτρες κι
οι μάντισσες που περιμένουν στη γωνία για την επόμενη ερωτική μας απογοήτευση.
Βλέπουν ένα «Μ» που έρχεται, ένα «Α» που φεύγει και έναν «Μ. Α. Λ. Α. Κ. Α.»
που πηγαινοέρχεται. Ονόματα δε λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε.
Η όλη αυτή κατασκευασμένη
διαδικασία αναζήτησης, όμως, είναι τέρμα ψυχαναγκαστική. Πώς μπορείς να ξέρεις,
λοιπόν, πως ο σύντροφος που διάλεξες είναι όντως το άλλο σου μισό και όχι το
1/4 ας πούμε;
Από τον πιο ανασφαλή εκεί έξω
μέχρι και τον πιο σίγουρο, όλοι τους λίγο-πολύ αναρωτιούνται για την επιλογή
που έκαναν και θα ψάχνουν ολημερίς να βρουν τα συστατικά αυτά στοιχεία απʾ τα
οποία είναι φτιαγμένο το έτερόν τους ήμισυ.
Πριν πάρεις τη σακούλα κι
αρχίσεις να κάνεις εισπνοές, εκπνοές και να καθαρίζεις το ράφι στη γωνία για νʾ
ανέβεις, χαλάρωσε. Δεν είπα πως είμαστε καταδικασμένοι σʾ ένα αιώνιο γαϊτανάκι
εύρεσης αυτού του «ενός και μοναδικού».
Το ότι το ταίρι σου δεν είναι το
50% σου δε σημαίνει πως δεν είναι το ιδανικό. Μπορεί να είναι, μπορεί πάλι όχι.
Αυτό που λέω είναι πως δε χρειάζεσαι μισά, αλλά ολόκληρα. Χρειάζεσαι έναν
άνθρωπο 100%, ο οποίος θʾ αγαπήσει με τη σειρά του και το δικό σου 100%. Θα
λατρέψει τις φοβίες σου, τα άγχη σου, τις καλές σου και τις κακές σου στιγμές.
Θα αποδεχτεί το παρελθόν σου και θα κάνει σχέδια για το μέλλον σου. Ψάχνεις,
λοιπόν, για ολοκληρωμένες ολότητες και όχι για λειψά όντα.
Η συνύπαρξη χρειάζεται δύο. Όχι
δύο μισά, αλλά δύο ολόκληρα. «Δυο να γελούν στο ίδιο αστείο, δυο να ζεσταίνουνε
το κρύο, δυο να μοιράζονται αμαρτία και θεό». Όχι από ανάγκη, ούτε από συμφέρον
αλλά από καθαρή επιλογή. Όχι από φόβο μήπως δε βρει κάτι καλύτερο, αλλά γιατί
θα ξέρει πως αυτή την επιλογή κάνει συνειδητά και θα την υποστηρίζει με όλη του
τη ψυχή. Στην τελική, την ευτυχία μας εμείς τη δημιουργούμε και την ορίζουμε
και δε χρειάζεται να της φορέσουμε καμία ταμπέλα.
Απόλαυσε, λοιπόν, το ταξίδι κι
αφέσου στη δίνη των εμπειριών. Στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού θα κάνεις πολλά
και θʾ ανεχτείς ακόμη περισσότερα. Θα τρομάξεις, θα γελοιοποιηθείς, θα
διεκδικήσεις και θα ελπίσεις.
Τα καλύτερα, όμως, θα τα ζήσεις μʾ
εκείνον τον άνθρωπο που θα έρθει απαλλαγμένος από μεταμφιέσεις και χωρίς να του
φορέσεις με το ζόρι την ταμπέλα του «άλλου μισού», θα σου προσφέρει απλόχερα
την αγάπη του γυμνή από ανάγκες καλλωπισμού.
