Μη
μου φρικάρετε, δεν εννοώ εμένα (Παναγία
μου)…
Εγώ
παραμένω σταθερά το γνωστό κακομαθημένο
δεκάχρονο που ξέρετε και αγαπάτε. Δεν
μπορώ όμως παρά να κάνω κι εγώ μία βόλτα
από τα απαγορευμένα (και ευλόγως εύφορα)
χωράφια των ερωτικών κειμένων μία στο
τόσο… Απολαύστε! (και κάντε και κανένα
like, άιντε)
Είναι
λοιπόν που λέτε μία μερίδα ανθρώπων,
τόσο αρσενικών όσο και θηλυκών (σπανιότερα,
bad
the lies),
οι οποίοι υπάγονται στην τόσο γνωστή
κι αγαπημένη πλέον κατηγορία του
«μαλάκα»…
Κάνουν
ό, τι θέλουν, περνάνε καλά, διασκεδάζουν
και δεν αισθάνονται την ανάγκη δέσμευσης
ή ξεκάθαρων εξηγήσεων. Με κοινό όμως
παρονομαστή το εξής: θα φερθούν άσχημα,
απότομα, συναισθηματικά ανώριμα και
πιθανότατα χειριστικά στους άλλους,
χωρίς τύψεις ή την αίσθηση ευθύνης για
το τι μπορεί τέτοιες συμπεριφορές να
προκαλέσουν (π.χ. «εγώ πονάω και η
αλήτισσα γελάει», «για σένααα πέφτωωω
και στο γκρεεεμό», ή «στην υγειά της
αχάριστης» και πάει λέγοντας).
Μέχρι
που κάποια στιγμή, ορισμένα τέτοια
«φρούτα», την πατάνε. Δηλαδή ερωτεύονται,
δαγκώνουν τη λαμαρίνα, παθαίνουν: «τίκα
τάκα τίκα τακ, άκου πώς ηχεί η καρδιά
μου για σένα» (Θεέ μου, τι γράφω).
Τι
θέλει να πει ο poet;
Ακόμα
και ο «Homo
malacus»
μπορεί να αλλάξει ρότα όταν κάποια
στιγμή τον διαπεράσει το βέλος του
μικρού ξεβράκωτου και ξεκάθαρα ψυχοπαθούς
θεού Έρωτα.
Κανονικά
η ανάλυσή μου εδώ θα ήταν πιο αρνητική
πάνω στο θέμα της μεταστροφής αυτής,
και θα έκρινα τον Ηomo
malacus ως
συναισθηματικά ανώριμο, που το μόνο που
ζητάει είναι μία ψυχική πατερίτσα.
(Σόρυ
αλλά δε μου αρέσουν οι συμπεριφορές που
τους λείπει ο συνέπεια. Αν γνωρίζω τι
μου γίνεται, έχω συνεπείς συμπεριφορές
και δέχομαι την κριτική μου, θετική ή
αρνητική… Δεν αλλάζω όποτε με συμφέρει.
Αλλά αυτή θα είναι άλλη συνεδρία.)
However,
θα μιλήσω πιο πολύ για τη θεραπευτική
επίδραση του ερωτικού αισθήματος στο
άτομο που μέχρι πρότινος φερόταν
«μαλακισμένα». Υπάρχει περίπτωση κάποιος
να βελτιώσει μέσω μίας υγιούς ερωτικής
σχέσης εκείνα τα κομμάτια του εαυτού
του τα οποία τον ωθούν στο να είναι
συναισθηματικά ανώριμος ή και απρόσιτος;
Θεωρητικά
τουλάχιστον, ναι. Ένας χαρακτήρας με
έντονες ανασφάλειες βρίσκεται πιθανότατα
σε μία διαρκή αναζήτηση επιβεβαίωσης.
Τι γίνεται όμως όταν αντί για επιβεβαίωση,
βρίσκει πρόκληση για βελτίωση;
Τι
συμβαίνει όταν κάποιος μπορεί με τα
άνευ όρων συναισθήματά του, τη
συναισθηματική του επάρκεια και ωριμότητα
και την ειλικρινή του αγάπη (μπλιεχ) να
αλλάξει έναν άνθρωπο που φέρεται
μαλακωδώς;
Δύσκολο,
θα πείτε. Συμφωνώ, μα δεν το αποκλείω.
Ως πότε άλλωστε μπορεί κανείς να
χειρίζεται τους άλλους; Ως πότε μπορεί
να χτίζει τείχη και άμυνες, φοβούμενος
τη δέσμευση, την απόρριψη ή και τις
προσδοκίες των άλλων;
Επειδή
μαλάκας δε γεννιέσαι. Πιθανότατα
εξελίσσεις (λανθασμένα) τις άμυνες σου
και τις στρατηγικές προσέγγισης που
διαθέτεις, επειδή δεν έχεις γνωρίσει
ειλικρινή και άνευ όρων (το λέω, το
ξαναλέω και δε θα σταματήσω να το λέω –
unconditional
love,
ψάχτε το) αγάπη.
Ως
εκ τούτων, μπορεί κάποιος να αλλάξει,
αν δράσει θεραπευτικά ο ερχομός ενός
κατάλληλου συντρόφου, και η συνειδητοποίηση
του πρώτου ότι το να μην χαθεί ο σύντροφος
αυτός είναι σημαντικότερο απ’ τον
εγωισμό και τις ανάγκες του ίδιου του
ατόμου.
Θα
μου πείτε, αλλάζει ο μάλαξ επειδή φοβάται
μην χάσει το κελεπούρι;
Αχά!
Γιατί όχι; Γιατί να μην αλλάξει; Πρόοδος
είναι για εκείνον. Ακόμα και ο φόβος
μπορεί να είναι αρχικά επαρκές κίνητρο
για να φερθεί σωστά κάποιος, δεδομένου
όμως ότι στα μετέπειτα ο φόβος θα
μετεξελιχθεί σε εμπιστοσύνη και
συντροφικότητα.
Κακά
τα ψέματα, όλοι έχουν δικαίωμα στον
έρωτα και σε μία υγιή σχέση, ακόμα κι αν
ευαγγελίζονται την κακή φύση των ανθρώπων
και της κενωνίας (βλέπε κόσμο που φέρεται
μαλακωδώς). Οπότε είναι καλό να
ερωτεύονται που και που, επειδή ίσως
αυτό να είναι ένα ορόσημο στη ζωή τους.
Είναι
ίσως μία κρίσιμη καμπή για ορισμένους
τουλάχιστον από εκείνους που κρύβονται
απ’ τις πραγματικές τους επιθυμίες κι
απ’ τα πραγματικά, βαθύτερά τους
συναισθήματα.
Την
επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα σας
πει ότι ήταν μαλάκας, μα κάποια στιγμή
ερωτεύτηκε, μη βιαστείτε να του πετάξετε
το πλησιέστερο σε σας αντικείμενο.
Υπάρχει ελπίδα. Μπορεί να λέει αλήθεια!
Τill
next time…
