Δευτέρα βράδυ. Έχεις γυρίσει απʾ τη δουλειά, έχεις κάνει μπάνιο κι επιτέλους λες θα ξεκουραστείς. Χτυπάει το κινητό. Βλέπεις το όνομα του φίλου σου.
Το όνομα που αναγράφεται στην οθόνη σε κάνει να θέλεις να κατεβάσεις την φανταστική android εφαρμογή «Βρες ποιος φούρνος γκρεμίστηκε στη γειτονιά σου», καθώς είχες να ακούσεις νέα απʾ αυτόν πάνω από 2 χρόνια.
Βέβαια υπάρχουν πολλές έννοιες της λέξης «φίλος». Ο πραγματικός φίλος, ο φίλος για να πηγαίνεις σινεμά, ο φίλος που σε θυμάται όταν χωρίζει. Η τελευταία κατηγορία από ότι φαίνεται έχει την τιμητική της.
Τον ξέρεις πάνω από 15 χρόνια και τα πρώτα χρόνια που κάνατε παρέα ήταν όλα φυσιολογικά. Ήταν στην ώρα του όταν ήταν να πάτε έξω, ήξερες πως όταν είχες ένα πρόβλημα σε πέντε λεπτά θα είχατε βρεθεί να το συζητήσετε και να σου συμπαρασταθεί. Και μετά…απλά βρήκε γκόμενα.
Τον πρώτο καιρό τον δικαιολογούσες γιατί εντάξει, η μοναξιά πολύ καιρό δεν κάνει καλό, άρα λογικό είναι στην αρχή μιας σχέσης να χαθεί από φίλους και γνωστούς λίγο παραπάνω. Το δικαιολογείς μέχρι ένα σημείο. Όταν βλέπεις, όμως, ο ένας μήνας να γίνεται δύο, και σιγά-σιγά νʾ αρχίζει να αγνοεί την ύπαρξή σου, εκεί αρχίζει να υφίσταται το πρόβλημα.
Βλέπεις κάποια check in στα social media όπου είναι αυτός, αυτή, και οι φίλες της. Επόμενο check in σε καφετέρια χιπστεράδικη με λουλουδάκια απʾ έξω. Επόμενο check in σε ταινία του Παπακαλιάτη. Από το κακό στο χειρότερο.
Το πρόβλημα δεν είναι οι επιλογές. Το πρόβλημα είναι πως ξέρεις ότι αυτές οι έξοδοι είναι επιλογές της κι όχι δικές του, και επίσης ξέρεις ότι του έχει επιβάλλει να βγαίνουν μόνο με τις φίλες της και τον υποχρεώνει να ξεγράψει τους φίλους του. Όταν βέβαια δεν είναι πιο πολύ από την δική του πλευρά ο περιορισμός. Δηλαδή να ξεκόβει μόνος του τους φίλους του από φόβο μήπως δεν τους εγκρίνει, ή μήπως είναι «κακή επιρροή» που είναι και το πιο συνηθισμένο. Πράγμα το οποίο είναι απείρως χειρότερο.
Τον πρώτο καιρό έκανες προσπάθειες να βρεθείτε, οι οποίες αποτύγχαναν παταγωδώς. Οι δικαιολογίες ήταν «δεν μπορώ 6 η ώρα γιατί στις 8 μπορεί να έρθει η Ελένη», «δεν μπορώ στις 10 το πρωί γιατί στις…10 το βράδυ θα έρθει η Ελένη σπίτι, άρα δεν πρέπει να είμαι εγώ έξω αφού αυτή δουλεύει, δεν είναι σωστό», κι άλλα τέτοια ευφάνταστα.
Όταν τελικά πέρασε η κάψα των πρώτων ημερών, γιατί ο αρχικός ενθουσιασμός πάντα σβήνει μετά από λίγο, έγινε πιο εύκολο να τον πλησιάσεις. Πράγμα που σήμαινε να βγαίνετε στις 11 το βράδυ γιατί τότε η Ελένη έπεφτε για ύπνο ή στις 2 το μεσημέρι γιατί τότε δούλευε. Άρα να σε ξεπετάξει, για να είναι το βράδυ με την Ελένη. Το οποίο είναι απόλυτα σεβαστό ως ένα βαθμό γιατί μιλάμε για ζευγάρι στα ντουζένια του, κι είναι όντως αρκετά δύσκολο κάποιες φορές να κρατήσεις τις ισορροπίες, και αισθάνεσαι πως είσαι ανάμεσα στη σχέση και στους φίλους σου.
Δεν είναι κατανοητό και σεβαστό όταν μιλάμε για μια αρρωστημένη κατάσταση εξάρτησης, μέσα απʾ την οποία βγαίνεις καταπονημένος, εξουθενωμένος ψυχικά, και με μόνη σου ανταμοιβή το να έχεις μία σύντροφο, η οποία, όμως, όταν αποφασίσει να σε χωρίσει θα έχεις να βλέπεις μόνο τον τοίχο. Γιατί τότε δε θα έχεις πλέον φίλους. Και δικαιολογημένα.
Η μοναξιά δεν αντέχεται. Είναι πολύ δύσκολη κατάσταση κι ο καθένας επιλέγει να την αντιμετωπίσει με διαφορετικό τρόπο. Το πώς θα φερθούμε, όμως, όταν εν τέλει βγούμε απʾ την άβυσσο της μοναξιάς είναι καθαρά θέμα προσωπικότητας και χαρακτήρα.
Θα πρέπει να μην είμαστε κοντόφθαλμοι, και χάριν της προσωρινής πλήρωσης του κενού της μοναξιάς, να αγνοούμε σημαντικότερα πράγματα, όπως λόγου χάρη τη φιλία 15 χρόνων.
Όσο κλισέ κι αν είναι, γυναίκες θα περάσουν πολλές απʾ τη ζωή σου, αλλά φίλοι θα είναι 1-2 πραγματικοί. Και αν επιλέξεις να τους απομακρύνεις απʾ αυτήν για ηλίθιους λόγους, τότε είσαι απλά άξιος της μοίρας σου.
«Ο φίλος σου ο Θάνος τι ανώριμος είναι…παίζει ντραμς σε μπάντα, 32 χρονών μαντράχαλος…μην ξαναβγείς μαζί του…άσε που όπου κι αν πάτε κοιτάζετε γκόμενες»….
κι ο αντίλογος (;) είναι:
«Ναι μωράκι μου εννοείται ότι πεις εσύ. Δεν ξαναβγαίνω μαζί του. Μόνο με σένα και τις φίλες σου που είστε απίστευτα ώριμες».
Το όνομα «Παντόφλας» όπως έχεις αποθηκεύσει την επαφή εδώ και χρόνια, αναβοσβήνει ακόμα στην οθόνη του κινητού σου. Απʾ τη διάρκεια της κλήσης και την επιμονή του καταλαβαίνεις ότι σίγουρα έχει χωρίσει, αφού σε θυμήθηκε.
Σκέφτεσαι νʾ απαντήσεις και να κάνεις τον τηλεφωνητή όπως ο Μάνθος από το Κωνσταντίνου και Ελένης. Όχι. Ούτε καν αυτό. Του έχεις δώσει και δεύτερη και τρίτη ευκαιρία.
Ο προσωπικός σου χρόνος είναι πολύτιμος για να τον χαραμίσεις για κάτι που δεν αξίζει.
Ανοίγεις το Fox.
Ξεκινάει το τελευταίο επεισόδιο του reboot του X – Files.
Πριν πέντε λεπτά είχαν έρθει και τα πιτόγυρα.
Πριν ξεκινήσει το επεισόδιο θυμάσαι τις πλάκες που κάνατε μαζί όταν ακόμα ήσασταν στο σχολείο. Μετά στο Πανεπιστήμιο. Μετά στους καφέδες, μετά στις βόλτες. Στα μεθύσια.
Περνούν όλα θαμπές εικόνες πλέον μπροστά στα μάτια σου.
Ένα δάκρυ κυλά.
Σκύβεις το κεφάλι και κλείνεις τα μάτια.
