Μεγάλη ημέρα η προχθεσινή! Αφιερωμένη στη γυναίκα και
τους αγώνες της για ισότητα και δικαιώματα ίδια με αυτά των ανδρών.
Δεν αντιλέγω, πολλές οι κατακτήσεις μας ως «ασθενές φύλο»
όπως μας αποκαλούν. Ναι, ναι δε ζούμε πλέον κλεισμένες στο σπίτι, δεν
περιορίζεται η δημιουργικότητά μας κι όλα αυτά τα πρωτοποριακά.
Έχω μια απορία
παρ’ όλα αυτά: Γιατί βγαίνουν όλες μαζί σαν λυσσασμένες ερινύες στα
μπουζουκόμπαρα ή στα strip shows για να το γιορτάσουν; Πού ήταν κλεισμένες; Τι
ακριβώς γιορτάζουμε έτσι; Σαν την έξοδο του Μεσολογγίου μοιάζει.
Αυτή είναι η κατάκτησή μας! Να βγαίνω «διψασμένη» για
νερό, να ποτίσω τη μαραμένη μου γαρδένια μέχρι τα ξημερώματα με εξοδόχαρτο που
φέρει την επίσημη σφραγίδα συζύγου και πεθεράς.
Παραδεχτείτε το! Την καταπιεσμένη επανάσταση εμείς, εδώ
στο νότο, την έχουμε περάσει στα γονίδια. Γιατί του άντρα του Βαλκάνιου ο
τράχηλος, ζυγό δεν υπομένει. Όση καριέρα κι αν κάνεις φίλη μου, όσα κλιμάκια κι
αν ανέβεις, η διαφοροποίηση στην αντιμετώπιση των δύο φύλων καλά κρατεί.
Φταίει το ημισφαίριο που χρησιμοποιούμε, τα στερεότυπα,
οι προσδοκίες μας από το άλλο φύλο. Όπως και να ʾχει ο Άρης με την
Αφροδίτη ήταν και θα είναι σε αιώνια
κόντρα.
Δε θα αναλύσουμε εδώ τις βασικές δομικές διαφορές ανάμεσα
στα δύο φύλα. Θα είχε ίσως πιο ενδιαφέρον να δούμε πώς καταφέρνουμε παρά το γεγονός
ότι οι κοινωνίες και οι νοοτροπίες προοδεύουν,
επικοινωνιακά να μη συγκλίνουμε.
Νομίζω είναι θέμα αντίληψης του μηνύματος, διαφορετικής
οπτικής γωνίας. Για του λόγου το αληθές ας εξετάσουμε με προσοχή τα παρακάτω
ενδεικτικά μηνύματα.
Μήνυμα «είμαι κουρασμένος/η».
Όταν μια γυναίκα λέει «κουράστηκα σήμερα» εννοεί ότι θέλω μασάζ στα πόδια, να κοιμήσεις τα παιδιά,
να μαζέψεις το βουνό απʾ τα παιχνίδια που γίνεται στο σαλόνι, να πετάξεις τα σκουπίδια,
να πας βόλτα το σκύλο -γιατί εσύ τον έφερες στο σπίτι- και να πάρεις τηλέφωνο
τη μάνα σου που την έπρηξε όλο το απόγευμα.
Όταν αντίστοιχα ένας άνδρας λέει «είμαι κουρασμένος» εννοεί:
τι να εννοεί καλέ, αυτό που λέει εννοεί, «θα κάτσω στον καναπέ και να μη με
ενοχλήσει κανείς».
Η αντίληψη του άνδρα είναι μονοδρομική, ενώ της γυναίκας
είναι το στιλ πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης.
Μήνυμα «σε θέλω».
Το αντρικό μυαλό σε αυτό το μήνυμα αντιδρά φαντασιωτικά
με το εξής σενάριο: «Να σε βάλω κάτω, να σου αλλάξω τα πετρέλαια, να φωνάζεις
το όνομά μου με υπέρτατη ηδονή κι αφού σε έχω ικανοποιήσει πλήρως ως άλλος
Κόναν ο βάρβαρος…να γυρίσω και να κοιμηθώ.»
Αντίθετα, μια γυναίκα όταν λάβει το πολυπόθητο «σε θέλω»,
βλέπει νύχτα με έρωτα όλο τρέλα, χάδια και φιλιά, πολλά προκαταρκτικά, δύο
μάτια απέραντοι κόσμοι μιας ψυχής, δύο κορμιά ενωμένα σʾ ένα και μετά…. «να
κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας».
Μήνυμα «πρέπει να μιλήσουμε».
Την ώρα που μια γυναίκα λέει στο σύντροφό της ότι θέλει
να μιλήσουν, στην πραγματικότητα θέλει ένα reset στη σχέση.
Να πούμε άπειρες κουβέντες σε 22.000 λέξεις για το πού
οδεύει αυτή η σχέση, «τι νιώθεις για μένα;», «νιώθω ότι δε με καταλαβαίνεις,
αισθάνομαι ότι με παραμελείς», «θέλω να μείνω λίγο μόνη, θέλω χρόνο» κι άλλα
όμοια καταγεγραμμένα σε μια ατζέντα.
Μπορούμε επίσης να συζητήσουμε για τη δουλειά, να πούμε
τα παράπονα από το αφεντικό μας καθώς και για τον τσακωμό μας με την συνάδελφο
ή να αναφέρουμε ό,τι πιπεράτο νέο έχουμε μάθει.
Την ίδια ώρα που λαμβάνει το μήνυμα ο άνδρας, θεωρεί ότι
ξεκινάει το κατηγορητήριο, παίρνει μια βαθιά ανάσα, βάζει ωτασπίδες κι ακούει
το 5% από τα λεγόμενα. Οι πληροφορίες είναι πολλές και αδυνατεί να τις
καταχωρήσει και νιώθει επίσης ότι του ζάλισες τον έρωτα.
Όταν ο άντρας λέει
«πρέπει να μιλήσουμε», εννοεί πρέπει να συζητήσουμε για ένα πολύ συγκεκριμένο
θέμα που είναι σημαντικό να λυθεί τώρα. Αυτά! Δεν έχει κάτι άλλο, μην ψάχνεις
κάτι άλλο.
Οι γυναίκες στέλνουν μηνύματα για τις ακούν και να τις
προσέχουν. Οι άντρες στέλνουν μηνύματα μόνο όταν θέλουν να λύσουν ένα πρόβλημα!
Αν μπορούσαμε όλοι να καταλάβουμε έστω και λίγο τη σκοπιά
του αντίθετου φύλου στις καθημερινές μας αλληλεπιδράσεις όλα θα ήταν πολύ
καλύτερα μεταξύ μας. Ούτε οι άνδρες θα σφύριζαν αδιάφορα στα παράπονα των
γυναικών, ούτε τα θηλυκά θα τους έθαβαν
στις γυναικοκουβέντες .
Αξίζει τον κόπο, όμως, γιατί κανείς δε γίνεται να ζήσει
χωρίς τον άλλον, αν επιθυμεί μια ισορροπημένη προσωπική ζωή κι εξέλιξη.
