Δεν αξίζει τελικά να είμαι καλή,
να σε φροντίζω και να νοιάζομαι για τις ανάγκες σου. Το μόνο που εισπράττω
είναι αχαριστία! Είναι τελικά νόμος ότι όσο αφήνεις τον άλλο να πατήσει, θέλει
να πατήσει κι άλλο.
Για να είμαι ειλικρινής βαρέθηκα,
κουράστηκα. Μου τελείωσαν τα «δεν πειράζει» κι οι δικαιολογίες ότι ήταν μια
άσχημη στιγμή. Πολύ απλά τελείωσα, δεν άφησες τίποτα όρθιο μέσα μου. Εδώ και
καιρό έχω πάψει να σε νιώθω άνθρωπο δικό μου, με τη συμπεριφορά σου έχεις γίνει
βαρίδι που με τραβάει κάτω. Κοίτα τι κατάφερες! Από το άλλο σου μισό να με
κάνεις να νιώθω πλέον δυσφορία.
Δεν ήσουν πάντα έτσι. Κάποτε με
έπαιρνες αγκαλιά κι ηρεμούσες τους φόβους μου και τα άγχη μου. Τώρα το μόνο που
κάνεις είναι να με κρίνεις, να με επικρίνεις και να γκρινιάζεις χωρίς ποτέ να
κάνεις κάτι ουσιαστικό. Τώρα πια ποτέ πράξεις, μόνο παράπονα!
Γιατί; Για να καλύψεις τη δική
σου ανεπάρκεια;
Ποιος σου είπε ότι είμαι η μαμά
σου; Δεν είσαι πια παιδί, η συμπεριφορά σου έχει συνέπειες και δεν έχεις πια το
ελαφρυντικό της παιδικής ηλικίας. Πάρε χαμπάρι πως είσαι ενήλικας κι έχεις
ευθύνες. Μην περιμένεις πως κάθε φορά που θα κάνεις πατατιά, θα τρέξω να σε
πάρω αγκαλιά και να σου πω δεν πειράζει.
Δε γίνεται να συζητάμε μαζί, να
σου λέω τη γνώμη μου μετά να κάνεις του κεφαλιού σου και ποτέ να μην φταις εσύ
αλλά η άτιμη κοινωνία! Κασσάνδρα έχω γίνει πλέον η άτιμη! Κάθε φορά που σε
συμβουλεύω κάτι, πας και κάνεις το αντίθετο και την πατάς.
Όταν μοιράζεσαι τη ζωή σου
με κάποιον, δε μοιράζεσαι μόνο τα ευχάριστα αλλά και τις υποχρεώσεις. Δε
γίνεται να κρύβεσαι αιωνίως πίσω από τη δουλειά σου που αλλάζεις κάθε τρεις και
λίγο, τα ωράρια σου που είναι αλλοπρόσαλλα, τα γαμημένα τα νεύρα σου και να
μετακυλάς το περισσότερο βάρος σε μένα!
Γιατί έχω κι εγώ νεύρα και
μηδενικές πλέον ανοχές. Δεκάρα, λοιπόν, δε δίνω για τα νεύρα σου! Κανένα
δικαίωμα δεν έχεις να τα ξεσπάς πάνω μου. Ειδικά όταν τα νεύρα σου προκαλούνται
από δικές σου μαλακισμένες επιλογές.
Δε γίνεται κάθε φορά που με
βλέπεις καλά να μου γαμάς την ψυχολογία, επειδή εσύ δεν είσαι ευχαριστημένος με
τον τρόπο που έχεις διαμορφώσει τη ζωή σου. Σταμάτα, λοιπόν, να στάζεις φαρμάκι
και να με κοιτάς με κακία.
Κανείς δε θα βγάλει το φίδι απ’
την τρύπα για σένα. Κάνε κάτι για τον εαυτό σου και σταμάτα να με επιβαρύνεις
με όλα τα κακώς πεπραγμένα σου, πάρε την ευθύνη για τις πράξεις σου και κοίτα
τι θα κάνεις στη ζωή σου. Αν δε σ’ αρέσει όπως είναι, άλλαξε την. Στο χέρι σου
είναι.
Στο πρόσωπό μου θα βρεις ένα
σύμμαχο σ’ αυτή την προσπάθεια, αλλά ποτέ έναν συναισθηματικό σάκο του μποξ
όπου μπορείς να εκτονώνεσαι. Δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους. Έχω όνειρα
και φιλοδοξίες που κυνηγώ και νοιάζομαι για τον εαυτό μου κι απλά θέλω να έχω
στη ζωή μου πράγματα που με κάνουν να χαμογελώ.
Πρόσεχε γιατί τελευταία, όποτε με
βλέπεις να χαμογελώ, πας να μου τη χαλάσεις. Πρόσεχε, γιατί αν συνεχίσεις έτσι,
σύντομα δε θα έχεις θέση στη ζωή μου.
